# Το Claude Code δεν βλέπει αρχεία έργου: γιατί και τι να κάνετε το 2026 > Γιατί το Claude Code δεν βρίσκει αρχεία έργου: εκκινήθηκε από λάθος φάκελο, το αρχείο βρίσκεται σε υποφάκελο ή περιλαμβάνεται στο .gitignore. Πώς να παραχωρήσετε πρόσβαση με τα add-dir, cd και settings. Source: https://ailoot.ai/blog/el/claude-code-cant-see-project-files/ Canonical: https://ailoot.ai/blog/el/claude-code-cant-see-project-files/ Language: el Publisher: Ailoot (https://ailoot.ai/) Translation: guide-199 Revision: sha256-ad5b0f8a2473d7e21c28a7574f1340ea842dcb57687fd7623384baf57b66e3bc Μια γνώριμη εικόνα: ζητάτε από το Claude Code να διορθώσει ένα αρχείο και εκείνο απαντά ότι δεν υπάρχει τέτοιο αρχείο. Ή αλλάζει σιωπηλά κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που εννοούσατε. Ανοίγετε τον φάκελο — το αρχείο βρίσκεται εκεί, ακριβώς στη θέση που πρέπει. Όμως το Claude φαίνεται να μην το προσέχει. Σχεδόν πάντα υπάρχει ένας λόγος και τίποτα δεν έχει χαλάσει. Το Claude δεν βλέπει τα αρχεία σε ολόκληρο τον υπολογιστή. Μπορεί να έχει πρόσβαση μόνο στον φάκελο από τον οποίο το εκκινήσατε. Η εκκίνηση μέσα σε γειτονικό φάκελο ή κάτω από τη ρίζα έργου μπορεί να αφήσει απαραίτητα αρχεία έξω από το δέντρο εργασίας. Η εκκίνηση από γονέα όπως το home δίνει αντίθετα ευρύτερο πεδίο· δεν κάνει απρόσιτο ένα έργο που είναι απόγονός του. Θα εξηγήσω βήμα προς βήμα γιατί λειτουργεί έτσι και πώς να δώσετε στο Claude πρόσβαση στα αρχεία που χρειάζεται. Παραθέτω εντολές και ρυθμίσεις απευθείας από την επίσημη τεκμηρίωση του Claude Code, την οποία έλεγξα στις αρχές Σεπτεμβρίου 2026. Πρόσθετο υλικό σχετικά με τη ρύθμιση εργαλείων είναι διαθέσιμο στην [τεκμηρίωση του Ailoot](https://ailoot.ai/docs/).
[Οδηγοί Ailoot](https://ailoot.ai/docs/)
## Γιατί το Claude Code δεν βλέπει ορισμένα αρχεία έργου;
Κύριο συμπέρασμα Το Claude Code δεν διαβάζει αρχεία από ολόκληρο τον δίσκο, αλλά μόνο από τον φάκελο όπου το εκκινήσατε. Αυτός ο φάκελος ονομάζεται κατάλογος εργασίας. Το Claude μπορεί να βλέπει και να διαβάζει χωρίς να ρωτήσει οτιδήποτε βρίσκεται μέσα σε αυτόν και στους υποφακέλους του. Ό,τι βρίσκεται έξω από αυτόν — σε έναν γειτονικό φάκελο, έναν φάκελο πιο πάνω ή σε άλλο δίσκο — είναι εκτός ορίων μέχρι να του παραχωρήσετε εσείς πρόσβαση. Επομένως, ο συνηθέστερος λόγος που ένα αρχείο «δεν είναι ορατό» είναι απλός: εκκινήσατε το Claude από διαφορετικό φάκελο. Πρώτα ελέγξτε ακριβώς από πού το ανοίξατε.
Από προεπιλογή, το Claude Code εργάζεται με έναν φάκελο: εκείνον στον οποίο πληκτρολογήσατε την εντολή `claude` και ξεκινήσατε τη συνεδρία. Η τεκμηρίωση το αναφέρει ξεκάθαρα.

Από προεπιλογή, το Claude έχει πρόσβαση στα αρχεία του φακέλου από τον οποίο το εκκινήσατε.

— Claude Code Docs, Configure permissions, επίσημη τεκμηρίωση
Αυτός ο φάκελος είναι ο κατάλογος εργασίας του. Μέσα σε αυτόν, το Claude διαβάζει οποιοδήποτε αρχείο χωρίς πρόσθετες ερωτήσεις: επεξεργασία μιας προτροπής, αναζήτηση κώδικα, ανάγνωση ενός συγκεκριμένου αρχείου — όλα λειτουργούν αμέσως. Όμως, από προεπιλογή, οτιδήποτε βρίσκεται έξω από αυτόν τον φάκελο είναι εκτός ορίων. Ένας γειτονικός φάκελος, ένας φάκελος πιο πάνω, ένας άλλος δίσκος — το Claude δεν θα κοιτάξει εκεί μέχρι να του το επιτρέψετε. Εδώ έχει σημασία μια ασυμφωνία φακέλου εργασίας. Έστω έργο στο `/Users/you/my-shop`, αλλά το Claude ξεκίνησε από `/Users/you/other-project`, γειτονικό φάκελο. Το `index.html` του `my-shop` βρίσκεται έξω από εκείνο το δέντρο εργασίας. Η εκκίνηση από `/Users/you` είναι άλλη περίπτωση: το `my-shop` είναι απόγονος και δεν είναι απρόσιτο μόνο επειδή ξεκινήσατε από το home, παρότι το επιλεγμένο context είναι ευρύτερο από το προβλεπόμενο. Η πρόσβαση σε φάκελο επίσης δεν σημαίνει ότι διαβάστηκε ήδη κάθε αρχείο. Στη συνέχεια θα σας δείξω πώς να ελέγξετε και να διορθώσετε το πρόβλημα: πρώτα θα επιβεβαιώσουμε από ποιον φάκελο εκκινήθηκε το Claude και μετά θα του δώσουμε πρόσβαση στα αρχεία που χρειάζεται με διαφορετικούς τρόπους — από μια οδηγία για μία φορά έως μια μόνιμη ρύθμιση. ## Πώς μπορείτε να ελέγξετε από ποιον φάκελο εκκινήθηκε το Claude Code;
Κύριο συμπέρασμα Ρωτήστε το Claude σε ποιον φάκελο βρίσκεται ή ζητήστε του να εμφανίσει τον τρέχοντα κατάλογο με την εντολή `pwd` — κάνει μόνο έλεγχο και δεν αλλάζει τίποτα. Συγκρίνετε αυτό που εμφανίζει με την πραγματική θέση του έργου σας. Αν οι διαδρομές διαφέρουν, αυτός είναι ο λόγος: το Claude εκκινήθηκε από λάθος φάκελο. Μια ακόμη πιο αξιόπιστη λύση είναι να κλείσετε τη συνεδρία και να εκκινήσετε ξανά το Claude απευθείας από τον φάκελο του έργου: μεταβείτε σε αυτόν στο τερματικό και πληκτρολογήστε εκεί `claude`.
Πριν διορθώσετε οτιδήποτε, βεβαιωθείτε ότι όντως φταίει ο φάκελος. Ελέγχεται εύκολα. Ζητήστε στο chat από το Claude να εμφανίσει τον κατάλογο στον οποίο βρίσκεται αυτήν τη στιγμή — θα εκτελέσει το `pwd`, που είναι ασφαλές: η εντολή εμφανίζει μόνο τη διαδρομή και δεν αγγίζει τίποτα. ```bash pwd ``` Η απάντηση δείχνει τον πραγματικό κατάλογο εργασίας. Συγκρίνετέ τον με την πλήρη διαδρομή έργου: το `/Users/you/other-project` είναι γειτονικό του `/Users/you/my-shop`, ενώ το `/Users/you` είναι γονέας του. Η γειτονική περίπτωση αφήνει το `my-shop` έξω από το δέντρο εργασίας· η γονική το περιλαμβάνει αλλά δεν επιλέγει εκείνο το συγκεκριμένο έργο ως ρίζα. Ο καθαρότερος τρόπος να λύσετε αυτήν την ασυμφωνία είναι να εκκινήσετε το Claude απευθείας από τον φάκελο του έργου. Κλείστε την τρέχουσα συνεδρία, μεταβείτε στον σωστό φάκελο στο τερματικό και εκκινήστε από εκεί το Claude: ```bash # Αντικαταστήστε την ενδεικτική διαδρομή με την πραγματική ρίζα έργου σας. cd /Users/you/my-shop claude ``` Τώρα το `my-shop` θα είναι ο φάκελος εργασίας και όλα τα αρχεία του έργου θα είναι ορατά. Ο ίδιος κανόνας ισχύει σε έναν επεξεργαστή όπως το VS Code: ανοίξτε τον φάκελο που περιέχει το έργο. Όχι τον φάκελο που βρίσκεται ένα επίπεδο πιο πάνω και όχι ολόκληρο τον δίσκο. Ο φάκελος που ανοίγετε καθορίζει τι θεωρεί το Claude κατάλογο εργασίας του. Αν η επανεκκίνηση δεν σας βολεύει — για παράδειγμα, έχετε ήδη δώσει στο Claude πληροφορίες στη συνεδρία και δεν θέλετε να τις χάσετε — μπορείτε να προσθέσετε ή να αλλάξετε φακέλους επιτόπου. Οι δύο επόμενες ενότητες καλύπτουν αυτές τις επιλογές. ## Πώς μπορείτε να δείξετε στο Claude Code ένα αρχείο σε γειτονικό φάκελο;
Κύριο συμπέρασμα Χωρίς να επανεκκινήσετε τη συνεδρία, προσθέστε τον φάκελο που χρειάζεστε με την εντολή `/add-dir` απευθείας στο chat: πληκτρολογήστε `/add-dir` και τη διαδρομή του φακέλου, και τα αρχεία του θα είναι διαθέσιμα με τους ίδιους όρους όπως εκείνα του κύριου φακέλου. Για να ανοίξετε την πρόσβαση αμέσως μόλις ξεκινήσει το Claude, προσθέστε τη σημαία `--add-dir` με μια διαδρομή στην εντολή `claude`. Κι αν θέλετε ένας φάκελος να ανοίγει αυτόματα κάθε φορά, προσθέστε τον κάτω από το κλειδί `additionalDirectories` στις ρυθμίσεις. Και στις τρεις περιπτώσεις, τα αρχεία του πρόσθετου φακέλου μπορούν να διαβαστούν χωρίς ξεχωριστές επιβεβαιώσεις.
Μερικές φορές ένα έργο δεν βρίσκεται σε έναν μόνο φάκελο. Ο κώδικας είναι σε ένα σημείο, οι εικόνες ή τα κείμενα σε γειτονικό φάκελο και τα κοινόχρηστα στοιχεία κάπου αλλού κοντά. Δεν είναι βολικό να επανεκκινείτε το Claude διαδοχικά σε κάθε φάκελο. Είναι προτιμότερο να του δώσετε πρόσβαση στον φάκελο που χρειάζεται, διατηρώντας τον κύριο φάκελο ως κατάλογο εργασίας. Ο απλούστερος τρόπος είναι να το κάνετε απευθείας στην ενεργή συνεδρία με την εντολή: ``` /add-dir ../assets ``` Πληκτρολογήστε `/add-dir` και τη διαδρομή του φακέλου, και το Claude θα έχει αμέσως πρόσβαση στα αρχεία του με τους ίδιους όρους όπως στα αρχεία του κύριου φακέλου. Δεν θα ξαναζητήσει άδεια: ο πρόσθετος φάκελος ακολουθεί τους ίδιους κανόνες με τον κατάλογο εργασίας.

Τα αρχεία στους πρόσθετους καταλόγους ακολουθούν τους ίδιους κανόνες πρόσβασης με τον κύριο κατάλογο εργασίας: διαβάζονται χωρίς προτροπή.

— Claude Code Docs, Configure permissions, επίσημη τεκμηρίωση
Αν γνωρίζετε εκ των προτέρων ότι θα εργάζεστε με πολλούς φακέλους, ανοίξτε την πρόσβαση μόλις ξεκινήσει το Claude — χρησιμοποιώντας την ίδια διαδρομή, αλλά με μια σημαία: ```bash claude --add-dir ../assets ``` Και όταν χρειάζεστε συνεχώς τον ίδιο γειτονικό φάκελο σε ένα έργο, δεν χρειάζεται να τον προσθέτετε χειροκίνητα κάθε φορά. Το αρχείο ρυθμίσεων `settings.json` έχει ένα κλειδί `additionalDirectories`. Καταχωρίστε εκεί τις διαδρομές και θα ανοίγουν αυτόματα κάθε φορά που ξεκινά το Claude: ```json { "permissions": { "additionalDirectories": ["../assets", "../shared"] } } ``` Μια επιφύλαξη για τα Windows: δεν μπορείτε να προσθέσετε φάκελο δικτύου χρησιμοποιώντας μια διαδρομή όπως `\\server\shared` — το Claude δεν δέχεται τέτοιες διαδρομές. Προσαρτήστε τον ως ξεχωριστό δίσκο με γράμμα μονάδας και, στη συνέχεια, περάστε αυτό το γράμμα με το `--add-dir`. Αυτό δεν αφορά τους συνηθισμένους τοπικούς φακέλους. Τι γίνεται αν δεν αρκεί να προσθέσετε έναν γειτονικό φάκελο και χρειάζεται να μεταβείτε εντελώς σε άλλον; Υπάρχει ξεχωριστή εντολή γι’ αυτό, την οποία καλύπτουμε παρακάτω. ## Πώς μπορείτε να αλλάξετε τον φάκελο του Claude Code κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίας;
Κύριο συμπέρασμα Η εντολή `/cd` αλλάζει τον κύριο φάκελο εργασίας χωρίς να κλείσει η συνεδρία: πληκτρολογήστε `/cd` και μια διαδρομή, και το Claude θα μεταβεί εκεί διατηρώντας το ιστορικό της συνομιλίας. Κατά τη μετάβαση, θα εντοπίσει το αρχείο οδηγιών `CLAUDE.md` στον νέο φάκελο και, αν δεν έχετε εργαστεί εκεί στο παρελθόν, θα σας ζητήσει να επιβεβαιώσετε ότι τον εμπιστεύεστε. Η διαφορά από το `/add-dir` είναι ότι το `/add-dir` ανοίγει έναν γειτονικό φάκελο παράλληλα με τον κύριο, ενώ το `/cd` μεταφέρει ολόκληρο τον κατάλογο εργασίας σε νέα θέση. Η εντολή είναι διαθέσιμη από την έκδοση 2.1.169.
Μερικές φορές δεν αρκεί να προσθέσετε έναν γειτονικό φάκελο — χρειάζεται να αλλάξετε τον κύριο φάκελο και να μεταβείτε σε άλλο έργο χωρίς να χάσετε το πλαίσιο που έχετε ήδη δημιουργήσει. Χρησιμοποιήστε την εντολή `/cd`: ``` /cd ../another-project ``` Έπειτα, το Claude αντιμετωπίζει τον νέο φάκελο ως κατάλογο εργασίας του. Διατηρείτε ολόκληρο το ιστορικό της συνομιλίας, αλλά αλλάζει το σημείο αναφοράς που χρησιμοποιεί το Claude για τα αρχεία. Το Claude εντοπίζει επίσης το αρχείο οδηγιών `CLAUDE.md` στον νέο φάκελο, αν υπάρχει — δηλαδή, προσαρμόζεται στους κανόνες του νέου έργου. Κάτι που πρέπει να γνωρίζετε σχετικά με την εμπιστοσύνη: αν δεν έχετε εργαστεί προηγουμένως σε αυτόν τον φάκελο, το Claude θα σας ρωτήσει αν τον εμπιστεύεστε όταν μεταβείτε εκεί. Αυτό είναι ένα μέτρο προστασίας: ένα αρχείο οδηγιών σε άγνωστο φάκελο θα μπορούσε να περιέχει οτιδήποτε, επομένως το Claude πρώτα ελέγχει ότι πρόκειται για δικό σας έργο. Επιβεβαιώστε και συνεχίστε. Η διαφορά ανάμεσα στις δύο εντολές είναι απλή. Το `/add-dir` διατηρεί τον κύριο φάκελο ως κατάλογο εργασίας και ανοίγει επιπλέον έναν γειτονικό φάκελο — χρήσιμο όταν τα μέρη ενός έργου βρίσκονται διάσπαρτα. Το `/cd` μεταφέρει ολόκληρο τον κατάλογο εργασίας σε νέα θέση — χρήσιμο όταν μεταβαίνετε σε άλλο έργο. Η εντολή `/cd` προστέθηκε στην έκδοση 2.1.169, οπότε αν λείπει, ενημερώστε το Claude Code. Έχω ξεχωριστό οδηγό για το [πώς να ενημερώσετε το Claude Code](https://ailoot.ai/blog/el/update-claude-code/). Το να βλέπει το Claude Code τα αρχεία είναι μόνο η βάση. Σταθερά αποτελέσματα δεν προκύπτουν μόνο από την πρόσβαση σε αρχεία. Εξαρτώνται από το περιεχόμενο αυτών των αρχείων και από το πώς χτίζετε το πλαίσιο γύρω από το έργο.
[Οδηγοί Ailoot](https://ailoot.ai/docs/)
## Γιατί το Claude Code δεν βλέπει ένα αρχείο σε υποφάκελο;
Κύριο συμπέρασμα Οι υποφάκελοι λειτουργούν διαφορετικά από τους γειτονικούς φακέλους: το Claude έχει πρόσβαση σε αυτούς, αλλά το περιεχόμενό τους δεν μπαίνει αμέσως στο πλαίσιό του. Το Claude φορτώνει αρχεία οδηγιών και το περιεχόμενο των υποφακέλων κατ’ απαίτηση, όταν αναζητά κάτι σε αυτούς. Δεν τα φορτώνει κατά την εκκίνηση. Έτσι, ένα αρχείο σε βαθιά ένθετο υποφάκελο μπορεί να είναι «αόρατο» μέχρι να δώσετε απευθείας στο Claude τη διαδρομή του. Η λύση είναι απλή: δώστε στο Claude την ακριβή διαδρομή του αρχείου ή ζητήστε του πρώτα να διαβάσει το αρχείο, και θα γίνει ορατό.
Είναι σημαντικό να μη συγχέετε εδώ δύο διαφορετικές καταστάσεις. Ένας γειτονικός φάκελος (έξω από το έργο) είναι εντελώς απρόσιτος μέχρι να τον προσθέσετε. Ένας υποφάκελος μέσα στο έργο είναι διαφορετικός: το Claude έχει πρόσβαση σε αυτόν, αλλά δεν έχει εξαρχής υπόψη του το περιεχόμενό του. Να πώς λειτουργεί. Όταν ξεκινά το Claude, φορτώνει ό,τι βρίσκεται στα ανώτερα επίπεδα του έργου. Φορτώνει αρχεία από υποφακέλους κατ’ απαίτηση, όταν πηγαίνει εκεί για να διαβάσει κάτι. Η τεκμηρίωση περιγράφει αυτήν τη συμπεριφορά για αρχεία οδηγιών και η ίδια λογική ισχύει γενικά για το πλαίσιο.

Το Claude εντοπίζει αρχεία σε υποφακέλους του καταλόγου εργασίας. Αντί να τα φορτώνει κατά την εκκίνηση, τα εισάγει όταν διαβάζει αρχεία σε αυτούς τους υποφακέλους.

— Claude Code Docs, Manage Claude's memory, επίσημη τεκμηρίωση
Με απλά λόγια: το αρχείο σε έναν βαθιά ένθετο υποφάκελο δεν έχει εξαφανιστεί και είναι πλήρως προσβάσιμο. Το Claude απλώς δεν το έχει απομνημονεύσει ακόμη, επειδή δεν έχει ψάξει εκεί — γι’ αυτό μπορεί να φαίνεται ότι το Claude «δεν βλέπει» ένα αρχείο, παρότι βρίσκεται εκεί και είναι προσβάσιμο. Μπορείτε να το διορθώσετε με μία γραμμή. Δώστε απευθείας στο Claude τη διαδρομή του αρχείου — για παράδειγμα, `src/components/header.jsx` — ή απλώς ζητήστε του πρώτα να διαβάσει το αρχείο. Μόλις κοιτάξει εκεί, το αρχείο θα μπει στο πλαίσιο και θα μπορείτε να εργαστείτε μαζί του όπως συνήθως. Δεν χρειάζεται να αλλάξετε ρυθμίσεις. ## Πού εξαφανίζονται τα αρχεία από το μενού @ και τι σχέση έχει το .gitignore;
Κύριο συμπέρασμα Όταν πληκτρολογείτε το σύμβολο `@`, το Claude Code εμφανίζει μια λίστα αρχείων για να επιλέξετε. Από προεπιλογή, η λίστα αποκρύπτει ό,τι περιλαμβάνεται στο `.gitignore` — φακέλους υπηρεσιών, αρχεία περιβάλλοντος, αποτελέσματα build. Έτσι, ένα αρχείο μπορεί να βρίσκεται ακριβώς εκεί που πρέπει αλλά να μην εμφανίζεται στο μενού `@`. Η ρύθμιση `respectGitignore` ελέγχει αυτήν τη συμπεριφορά: είναι ενεργοποιημένη από προεπιλογή και αποκρύπτει αυτά τα αρχεία. Ορίστε την σε `false` και το μενού θα εμφανίζει επίσης τα αρχεία που αναφέρονται στο `.gitignore`. Μπορείτε πάντα να πληκτρολογήσετε χειροκίνητα τη διαδρομή προς ένα τέτοιο αρχείο.
Ένας ακόμη συνηθισμένος λόγος να πιστέψετε ότι το Claude «έχασε» ένα αρχείο είναι ο επιλογέας αρχείων. Όταν πληκτρολογείτε `@`, εμφανίζεται μια λίστα, ώστε να επιλέγετε εύκολα ένα αρχείο χωρίς να πληκτρολογήσετε ολόκληρη τη διαδρομή του. Όμως, η λίστα δεν εμφανίζει τα πάντα. Από προεπιλογή, το μενού `@` αποκρύπτει τα αρχεία που αναφέρονται στο `.gitignore`. Αυτό το αρχείο καθορίζει τι δεν πρέπει να προστεθεί στο κοινόχρηστο αποθετήριο: φακέλους υπηρεσιών, αρχεία που περιέχουν κωδικούς πρόσβασης και ρυθμίσεις περιβάλλοντος, καθώς και ολοκληρωμένα αποτελέσματα build. Η λογική είναι σαφής — συνήθως δεν χρειάζεται να εργάζεστε χειροκίνητα με αυτά τα αρχεία, οπότε απλώς θα γέμιζαν τη λίστα. Αλλά μερικές φορές χρειάζεστε ένα από αυτά και δεν εμφανίζεται στο μενού. Η ρύθμιση `respectGitignore` ελέγχει αυτήν τη συμπεριφορά. Είναι ενεργοποιημένη από προεπιλογή, οπότε τα αρχεία από το `.gitignore` δεν εμφανίζονται στο μενού. Αν θέλετε να τα βλέπετε, αλλάξτε την σε `false`: ```json { "respectGitignore": false } ``` Μπορείτε να κάνετε το ίδιο χωρίς να επεξεργαστείτε το αρχείο, χρησιμοποιώντας την εντολή `/config` μέσα στο Claude Code. Η εναλλαγή ονομάζεται «Respect .gitignore in file picker». Αποεπιλέξτε την και τα κρυφά αρχεία θα επιστρέψουν στο μενού. Μια σημαντική επιφύλαξη: το `respectGitignore` αφορά μόνο το μενού `@` και δεν έχει καμία σχέση με την πρόσβαση στα αρχεία. Ακόμη κι όταν ένα αρχείο είναι κρυφό από τη λίστα, μπορείτε πάντα να πληκτρολογήσετε τη διαδρομή του χειροκίνητα και το Claude θα το διαβάσει. Το μενού είναι μια ευκολία· δεν καθορίζει τα όρια πρόσβασης. ## Τι πρέπει να κάνετε αν το Claude Code δεν μπορεί να διαβάσει ένα συγκεκριμένο αρχείο;
Κύριο συμπέρασμα Μερικές φορές ο φάκελος είναι σωστός, αλλά το Claude εξακολουθεί να αρνείται να διαβάσει ένα συγκεκριμένο αρχείο. Συνήθως ο λόγος είναι κάποιος περιορισμός στις ρυθμίσεις. Το αρχείο `settings.json` μπορεί να περιέχει κανόνες `deny` που αποκλείουν την ανάγνωση συγκεκριμένων αρχείων, συνήθως αρχείων `.env` με κλειδιά και κωδικούς πρόσβασης. Υπάρχει επίσης μια ρύθμιση που αποκλείει πλήρως την ανάγνωση οτιδήποτε έξω από τους φακέλους εργασίας. Ελέγξτε και τα δύο σημεία στο `settings.json`. Και θυμηθείτε ότι ο περιορισμός για τα `.env` είναι μια προεπιλεγμένη προστασία· δεν πρέπει να τον αφαιρείτε χωρίς σοβαρό λόγο.
Αν ο φάκελος είναι σίγουρα σωστός και η πρόσβαση είναι ανοιχτή, αλλά το Claude εξακολουθεί να μη διαβάζει ένα συγκεκριμένο αρχείο, πιθανότατα υπόκειται σε περιορισμό. Οι περιορισμοί βρίσκονται στο αρχείο ρυθμίσεων `settings.json` και είναι δύο ειδών. Ο πρώτος είναι ένας στοχευμένος περιορισμός για συγκεκριμένα αρχεία. Στις ρυθμίσεις αυτοί είναι κανόνες `deny` και συνήθως αφορούν το αρχείο `.env`, όπου αποθηκεύονται κλειδιά και κωδικοί πρόσβασης: ```json { "permissions": { "deny": [ "Read(./.env)", "Read(./.env.*)" ] } } ``` Ένας τέτοιος κανόνας εμποδίζει το Claude να διαβάσει τα καθορισμένα αρχεία, και αυτό είναι σκόπιμο. Τα κλειδιά και οι κωδικοί πρόσβασης δεν πρέπει να καταλήγουν σε συνομιλία με το μοντέλο, γι’ αυτό το `.env` είναι κλειδωμένο από προεπιλογή. Αν δείτε ότι το Claude δεν διαβάζει το `.env` ή κάποιο παρόμοιο αρχείο που περιέχει μυστικά, αυτό γίνεται βάσει σχεδιασμού και δεν πρέπει να αφαιρείτε αυτόν τον περιορισμό χωρίς σοβαρό λόγο. Ο δεύτερος τύπος είναι ένας γενικός περιορισμός για οτιδήποτε βρίσκεται έξω από τους φακέλους εργασίας. Η ρύθμιση `blockReadsOutsideWorkingDirectories` τον ελέγχει. Όταν είναι ενεργοποιημένη, το Claude αρνείται να διαβάσει οποιοδήποτε αρχείο έξω από τον κατάλογο εργασίας, ακόμη κι αν προσπαθήσετε να το ανοίξετε απευθείας. Αν έχει οριστεί σε `true` και χρειάζεστε ένα εξωτερικό αρχείο, προσθέστε τον φάκελό του χρησιμοποιώντας το `/add-dir` ή απενεργοποιήστε τον περιορισμό: ```json { "permissions": { "blockReadsOutsideWorkingDirectories": false } } ``` Αυτή η ρύθμιση προστέθηκε στην έκδοση 2.1.257. Αξίζει να ελέγξετε τόσο το `deny` όσο και το `blockReadsOutsideWorkingDirectories` όταν έχετε δοκιμάσει τα πάντα, αλλά το αρχείο εξακολουθεί να είναι απρόσιτο. ## Από πού πρέπει να ξεκινήσετε αν το Claude Code δεν βλέπει αρχεία;
Κύριο συμπέρασμα Ξεκινήστε ελέγχοντας τον φάκελο: ζητήστε από το Claude να εμφανίσει τον τρέχοντα κατάλογο χρησιμοποιώντας το `pwd` και συγκρίνετέ τον με τη θέση του έργου. Αν δεν ταιριάζουν, εκκινήστε ξανά το Claude από τον φάκελο του έργου ή μεταβείτε εκεί με το `/cd`. Χρειάζεστε αρχεία από γειτονικό φάκελο; Ανοίξτε τον με το `/add-dir`. Δεν βλέπετε ένα αρχείο σε υποφάκελο; Δώστε στο Claude τη διαδρομή του απευθείας. Λείπει ένα αρχείο από το μενού `@`; Σχετίζεται με το `.gitignore` — αλλάξτε το `respectGitignore`. Είναι κλειδωμένο ένα συγκεκριμένο αρχείο; Αναζητήστε έναν περιορισμό `deny` στο `settings.json`.
Ακολουθεί ένα σύντομο σχέδιο που μπορείτε να ακολουθήσετε από την αρχή μέχρι το τέλος. 1. Ελέγξτε τον φάκελο εργασίας: ζητήστε από το Claude να εμφανίσει τον τρέχοντα κατάλογο χρησιμοποιώντας το `pwd` και συγκρίνετέ τον με τη θέση του έργου. 2. Αν οι φάκελοι διαφέρουν, εκκινήστε ξανά το Claude από τον σωστό (`cd project` και μετά `claude`) ή μεταβείτε εκεί με την εντολή `/cd`. 3. Χρειάζεστε αρχεία από γειτονικό φάκελο; Προσθέστε τον με το `/add-dir` ή με τη σημαία `--add-dir` κατά την εκκίνηση του Claude. 4. Ένα αρχείο από υποφάκελο δεν είναι στο πλαίσιο; Δώστε στο Claude τη διαδρομή του απευθείας ή ζητήστε του να διαβάσει το αρχείο. 5. Λείπει ένα αρχείο από το μενού `@`; Αυτό οφείλεται στο `.gitignore`. Ορίστε το `respectGitignore` σε `false` ή αποεπιλέξτε το πλαίσιο στο `/config`. 6. Είναι κλειδωμένο ένα συγκεκριμένο αρχείο; Ελέγξτε τους κανόνες `deny` και `blockReadsOutsideWorkingDirectories` στο `settings.json`. Σε εννέα στις δέκα περιπτώσεις, το πρώτο βήμα λύνει τα πάντα: το Claude εκκινήθηκε από λάθος φάκελο. Η πρόσβαση στα αρχεία είναι η βάση, αλλά δεν θα φτιάξει το έργο σας από μόνη της. Έχω εξηγήσει αναλυτικά πώς να χτίσετε πλαίσιο γύρω από το Claude, ώστε να έχει υπόψη του ολόκληρο το έργο και να μην χάνει τη σειρά, στον οδηγό μου για τον [Δεύτερο Εγκέφαλο στο Claude Code](https://ailoot.ai/blog/el/claude-code-second-brain/).
### Πηγές - [Claude Code - Configure permissions, επίσημη τεκμηρίωση](https://docs.claude.com/en/docs/claude-code/permissions) - προεπιλεγμένος κατάλογος εργασίας, --add-dir και /add-dir, /cd, additionalDirectories, πρόσβαση χωρίς προτροπές, διαδρομές δικτύου - [Claude Code - Manage Claude's memory, επίσημη τεκμηρίωση](https://docs.claude.com/en/docs/claude-code/memory) - φόρτωση αρχείων υποφακέλων κατ’ απαίτηση, CLAUDE.md, εισαγωγές - [Claude Code - Settings reference, επίσημη τεκμηρίωση](https://docs.claude.com/en/docs/claude-code/settings-reference) - respectGitignore και μενού @, blockReadsOutsideWorkingDirectories και έκδοση 2.1.257 - [Claude Code - Settings, επίσημη τεκμηρίωση](https://docs.claude.com/en/docs/claude-code/settings) - κανόνες deny και αποκλεισμός ανάγνωσης του .env
Βρείτε πρόσθετο υλικό για την εργασία με εργαλεία στην [τεκμηρίωση του Ailoot](https://ailoot.ai/docs/).
[Οδηγοί Ailoot](https://ailoot.ai/docs/)
[Μεταβείτε στο Ailoot](https://ailoot.ai/)
## Ερωτήσεις και απαντήσεις: Το Claude Code δεν βλέπει αρχεία έργου: γιατί και τι να κάνετε το 2026 ### Γιατί διαφέρει η εκκίνηση από home από εκκίνηση σε γειτονικό έργο; Έργο κάτω από τον αρχικό κατάλογο είναι απόγονος, οπότε η εκκίνηση από home δεν το βάζει έξω από εκείνο το δέντρο εργασίας· δίνει ευρύτερο context από το προβλεπόμενο. Ένας γειτονικός φάκελος του καταλόγου εργασίας είναι έξω από αυτόν. Συγκρίνετε πλήρεις διαδρομές πριν διαγνώσετε έλλειψη πρόσβασης. ### Η πρόσβαση σε υποφάκελο σημαίνει ότι τα αρχεία του είναι ήδη στο context; Όχι. Δώστε τη διαδρομή αρχείου στον agent και ζητήστε να το διαβάσει. Αν η ανάγνωση απορριφθεί, εξετάστε εφαρμοστέα δικαιώματα· αρχείο που δεν εμφανίζεται στο μενού επιλογής και απορριφθείσα ανάγνωση είναι διαφορετικά προβλήματα. ## Ailoot · Η εταιρεία και το χαρτοφυλάκιο έργων της Η Ailoot στηρίζεται στη συσσωρευμένη λειτουργική εμπειρία, τη μεγάλη πελατειακή βάση, τη σταθερή εξυπηρέτηση και τον συνεχή έλεγχο KPI. Η εταιρεία και το χαρτοφυλάκιο έργων της: εκατομμύρια πελάτες· μηνιαίες πωλήσεις δισεκατομμυρίων. Η Ailoot αξιοποιεί αυτή τη λειτουργική εμπειρία για πρόσβαση μέσω API σε λειτουργίες AI στα προϊόντα, τους πράκτορες, τις εφαρμογές και τους αυτοματισμούς των πελατών.