Τι είναι το AGENTS.md και πώς να γράψετε το δικό σας σε 30 λεπτά

Πρακτικό υλικό για το vibe coding και την εργασία με agents: τεκμηρίωση Ailoot.

Το AGENTS.md σε μία παράγραφο#

Παρακάτω, η μορφή εξετάζεται με βάση το agents.md, την τεκμηρίωση του OpenAI Codex, το JetBrains Junie, την τεκμηρίωση Cursor Rules, το ιστορικό αλλαγών του GitHub Copilot Coding Agent και το δελτίο Τύπου του Linux Foundation για το Agentic AI Foundation. Όλα τα στοιχεία και οι λειτουργίες ισχύουν στις 30 Μαΐου 2026, ενώ η υποστήριξη του AGENTS.md στο Claude Code περιγράφεται σύμφωνα με την τεκμηρίωση της Anthropic, με ενημέρωση της 24ης Σεπτεμβρίου 2026.

Αν δεν έχετε ιδέα τι είναι αυτός ο ζωολογικός κήπος εργαλείων της αγοράς ή γιατί χρειάζονται ένα κοινό αρχείο, διαβάστε πρώτα τον οδηγό «Με τι να γράφετε κώδικα το 2026: 8 εργαλεία AI, από το Claude Code έως το Antigravity». Αυτό το άρθρο εστιάζει ειδικά στη μορφή AGENTS.md και στο πώς να γράψετε το δικό σας σε 30 λεπτά.

Τι είναι το AGENTS.md και από πού προήλθε;#

Παλαιότερα, κάθε εργαλείο AI είχε το δικό του αρχείο κανόνων: η Anthropic είχε το CLAUDE.md, το Cursor το .cursorrules, το GitHub το .github/copilot-instructions.md, το Aider το .aider.conf.yml και το JetBrains το .junie/guidelines.md. Αν η ομάδα σας είχε τρεις διαφορετικούς agents, αυτό σήμαινε τρία παράλληλα αρχεία με το ίδιο περιεχόμενο, τα οποία μέσα σε μία εβδομάδα θα είχαν αποκλίνει.

Η OpenAI ήταν η πρώτη που κουράστηκε από αυτή την κατάσταση. Τον Αύγουστο του 2025 κυκλοφόρησε το Codex CLI και ταυτόχρονα παρουσίασε το agents.md ως ανοικτή μορφή. Από τον ιστότοπο:

«Σκεφτείτε το AGENTS.md σαν ένα README για agents.»

(agents.md, μετάφραση από τα αγγλικά)

Το βασικό σημείο είναι ότι το AGENTS.md συμπληρώνει το README. Το README γράφεται για ανθρώπους: «τι είναι το έργο, πώς να το εκτελέσετε τοπικά, πώς να συνεισφέρετε». Το AGENTS.md γράφεται για τον agent: ακριβείς εντολές κελύφους, επαληθεύσιμα κριτήρια ολοκλήρωσης και όρια όπως «μην αγγίξεις ποτέ αυτό».

Από τον ιστότοπο:

«Το AGENTS.md συμπληρώνει το README: περιλαμβάνει πρόσθετο, μερικές φορές λεπτομερές πλαίσιο που χρειάζεται ο agent—βήματα δημιουργίας, δοκιμές και συμβάσεις που θα φόρτωναν το README ή απλώς δεν χρειάζονται στους ανθρώπους που συνεισφέρουν.»

(agents.md, μετάφραση από τα αγγλικά)

Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2025, το GitHub Copilot Coding Agent υποστήριζε τη μορφή (ιστορικό αλλαγών, 28.08.2025). Μέχρι τον Δεκέμβριο, είχαν προστεθεί το Cursor, το Junie, το Gemini CLI, το Aider και άλλη μία δωδεκάδα εργαλείων. Στις 9 Δεκεμβρίου 2025, το Linux Foundation ίδρυσε το Agentic AI Foundation (AAIF): τα τρία ιδρυτικά του έργα ήταν το AGENTS.md της OpenAI, το MCP της Anthropic και το goose της Block. Τα ιδρυτικά μέλη ήταν οι AWS, Anthropic, Block, Bloomberg, Cloudflare, Google, Microsoft και OpenAI. Μέχρι τις 24 Φεβρουαρίου 2026, το ίδρυμα περιλάμβανε ήδη 146 οργανισμούς, μεταξύ των οποίων οι Red Hat, ServiceNow, Akamai, Lenovo, JPMorgan Chase, Huawei, UiPath και Hitachi.

Από εκείνο το σημείο, το AGENTS.md έπαψε να είναι «ακόμη ένα πράγμα από την OpenAI» και έγινε de facto πρότυπο.

Ποιοι AI agents διαβάζουν το AGENTS.md και ποιοι όχι;#

Πίνακας υποστήριξης στις 30 Μαΐου 2026· η γραμμή του Claude Code ενημερώθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2026:

Η Anthropic ήταν η τελευταία από τους μεγάλους παίκτες που εντάχθηκε. Τον Αύγουστο του 2025 άνοιξε στο επίσημο αποθετήριο anthropics/claude-code το issue #6235, που ζητούσε υποστήριξη του AGENTS.md.

Το issue παρέμεινε ανοικτό σχεδόν έναν χρόνο και έκλεισε στις 17 Αυγούστου 2026· η έκδοση 2.1.277 με υποστήριξη AGENTS.md κυκλοφόρησε στις 18 Σεπτεμβρίου. Η λογική της Anthropic είναι η εξής: το CLAUDE.md έχει προτεραιότητα και το AGENTS.md διαβάζεται όταν δεν υπάρχει CLAUDE.md στον φάκελο εργασίας ή σε οποιονδήποτε γονικό φάκελο. Σύμφωνα με την τεκμηρίωση, λειτουργεί ως εξής:

Η λεπτομέρεια είναι ότι μετρά και ένα προσωπικό CLAUDE.local.md, οπότε το Claude Code σταματά να διαβάζει το AGENTS.md. Μπορείτε να αλλάξετε αυτή τη συμπεριφορά στο /config, στην ενότητα Project instructions—για παράδειγμα, ώστε το Claude Code να διαβάζει και τα δύο αρχεία ταυτόχρονα. Σε εκδόσεις παλαιότερες από την 2.1.277, το AGENTS.md δεν εντοπίζεται αυτόματα· η γραμμή @AGENTS.md στο CLAUDE.md εξακολουθεί να αποτελεί τη λύση.

Σε τι διαφέρει το AGENTS.md από τα CLAUDE.md και .cursorrules;#

Σύγκριση των τεσσάρων μορφών στις 30 Μαΐου 2026:

Η βασική ιδέα: το AGENTS.md λύνει το πρόβλημα «ένα αρχείο για όλους τους agents», αλλά όχι το πρόβλημα «προσωπικές ρυθμίσεις που δεν κάνω commit». Το Claude Code έχει το CLAUDE.local.md γι’ αυτό, ενώ το Cursor διαθέτει τοπικά αρχεία .mdc στον φάκελο χρήστη. Το AGENTS.md από μόνο του δεν παρέχει αυτή τη δυνατότητα—χρειάζεται είτε να το συνδυάσετε με άλλα αρχεία είτε να συμφωνήσετε ως ομάδα να γράφετε προσωπικούς κανόνες σε ενότητες που αγνοούνται από το git.

Μια ακόμη σημαντική λεπτομέρεια είναι τα monorepos. Τα Codex και Cursor εφαρμόζουν τον κανόνα «κερδίζει το κοντινότερο AGENTS.md»:

«Σε ένα monorepo, τοποθετήστε ξεχωριστό AGENTS.md μέσα σε κάθε πακέτο. Οι agents διαβάζουν αυτόματα το κοντινότερο αρχείο στο δέντρο καταλόγων και υπερισχύει το κοντινότερο.»

(agents.md, μετάφραση από τα αγγλικά)

Το agents.md αναφέρει ότι το κύριο monorepo της OpenAI περιλαμβάνει 88 αρχεία AGENTS.md για διαφορετικά υποπακέτα. Αν εργάζεστε σε monorepo, κατανείμετε τους κανόνες σε επίπεδα: γενικοί κανόνες στη ρίζα και ειδικοί κανόνες στους υποφακέλους.

Τι πρέπει να περιλαμβάνει ένα καλό AGENTS.md;#

Ο ιστότοπος agents.md προσφέρει μια ευέλικτη μορφή—«οποιοδήποτε Markdown». Όμως το 80% των καλών αρχείων που θα βρείτε περιλαμβάνει τις ίδιες οκτώ ενότητες. Ο βασικός κανόνας: κάθε στοιχείο πρέπει να είναι ακριβής εντολή ή συγκεκριμένο παράδειγμα. Μια αφηρημένη ιδέα όπως «γράφε καθαρό κώδικα» θα αγνοηθεί από τον agent.

1. Επισκόπηση έργου — 2–3 γραμμές. Τι είναι το έργο, για ποιον προορίζεται και ποιος είναι ο βασικός του στόχος. Χωρίς μάρκετινγκ. Παράδειγμα: «Telegram bot για ένταξη σε επί πληρωμή εργαστήριο. Stack: Next.js 14, Prisma, PostgreSQL. Ενεργοποιείται από νέα εγγραφή στο purchases.»
2. Εντολές εγκατάστασης — ακριβείς εντολές κελύφους για τοπική εκτέλεση. npm install, npm run dev, npm run build. Όχι «έτσι το κάνουμε συνήθως».
3. Στυλ κώδικα / συμβάσεις — συγκεκριμένοι κανόνες με παράδειγμα, όχι «γράφε καθαρά». Για παράδειγμα: «TypeScript strict, μονά εισαγωγικά, χωρίς default exports, ονόματα components σε PascalCase, τα hooks ξεκινούν με use.»
4. Συμβουλές για το περιβάλλον ανάπτυξης — πού βρίσκονται τα σημαντικά πράγματα. Ποιες μεταβλητές χρειάζονται στο .env, πού αποθηκεύονται τα μυστικά, ποιες θύρες χρησιμοποιούνται και πώς να εργαστείτε με την τοπική DB.
5. Οδηγίες δοκιμών — πώς να εκτελέσετε μια συγκεκριμένη δοκιμή και τι θεωρείται «πράσινο». Για παράδειγμα: npm test -- --testPathPattern=user-auth· αναμένεται επιτυχία 100%.
6. Οδηγίες PR / commit — μορφή μηνύματος commit, λίστα ελέγχου πριν από το PR (δοκιμές, linter, τεκμηρίωση) και ποιος εγκρίνει.
7. Ζητήματα ασφάλειας — τι δεν πρέπει να συμβεί ποτέ. «Μην κάνετε ποτέ commit το .env. Τα μυστικά ανήκουν μόνο στο Vault. Μην εμφανίζετε προσωπικά δεδομένα χρηστών στα αρχεία καταγραφής.»
8. Όρια / Μην το κάνετε ποτέ — απαγορεύσεις μαζί με εναλλακτική. «Μην χρησιμοποιείτε git push --force στο main. Αν χρειάζεται επαναφορά, χρησιμοποιήστε git revert ή git reset σε κλάδο λειτουργίας.»

Για κάθε ενότητα, εφαρμόστε την αρχή «εντολή αντί για ιδέα». Ο agent θα αγνοήσει το «να είσαι προσεκτικός με τις μεταναστεύσεις». Θα ακολουθήσει το «Πριν από το alembic upgrade head, εκτέλεσε alembic check. Αν αναφέρει σφάλμα, μην εφαρμόσεις τη μετάβαση· ρώτησέ με».

Έτοιμο πρότυπο AGENTS.md (αντιγράψτε και προσαρμόστε)#

# AGENTS.md

## Επισκόπηση έργου

<project-name> - <one phrase describing its purpose>.
Stack: <Next.js / Python / Go / ...>.
Main entities: <users, orders, posts ...>.
Details for people are in README.md.

## Εντολές εγκατάστασης

```bash
# first install
npm install
cp .env.example .env  # then fill in manually; see list below

# run
npm run dev           # dev server on :3000
npm run build         # production build
npm run start         # run production build
```

## Περιβάλλον ανάπτυξης

- Node 20+ (via nvm: `nvm use 20`)
- PostgreSQL 16 locally on :5432 (`docker-compose up postgres`)
- Redis is optional, needed only for queues (`docker-compose up redis`)
- `.env`: `DATABASE_URL`, `STRIPE_KEY`, `RESEND_API_KEY`, `JWT_SECRET`
- Never read the entire `.env` file. If you need one variable: `grep "^VAR=" .env`

## Στυλ κώδικα

- TypeScript strict mode
- Single quotes, no semicolons (unless ESLint requires them)
- Imports: external first, then internal via `@/`, then relative
- Components in PascalCase; hooks start with `use`
- No `any` without an explicit comment explaining “why it can’t be typed”

Example of a good module:

```ts
import { z } from 'zod'

const UserSchema = z.object({
  email: z.string().email(),
  name: z.string().min(2),
})

export function parseUser(raw: unknown) {
  return UserSchema.parse(raw)
}
```

## Δοκιμές

```bash
npm test                                # all tests
npm test -- --testPathPattern=auth      # auth only
npm test -- --watch                     # watch mode
```

All tests must pass (be green) before committing. If a test is red, don’t commit; ask me what to do.

## Οδηγίες pull request

- Commit format: `<type>(<scope>): <description>` (`feat(auth): add magic-link`)
- Before PR: `npm run build && npm test && npm run lint`
- PR description = what changes, why, and how to test
- Don’t approve your own PR—always wait for human review

## Ασφάλεια

- Secrets only in `.env` and Vault, never in code
- Don’t log personal data (email, phone, name)
- When working with the production DB, use read-only queries only unless explicitly authorized
- Don’t hardcode external service API keys (Stripe, OpenAI) in tests

## Μην το κάνετε ποτέ

- Don’t `git push --force` to main. If you need to roll back, use `git revert` or open a new PR
- Don’t run DB migrations without `alembic check` (or the equivalent in your ORM)
- Don’t use `npm install -g` or `sudo` for project dependencies
- Don’t add dependencies without approval (especially heavy ones: webpack plugins, ORM)

Κατά μέσο όρο, το πρότυπο έχει 80–120 γραμμές. Αν το αρχείο ξεπερνά τις 150 γραμμές, είναι ένδειξη ότι χρειάζεται αναδιάρθρωση: μεταφέρετε κάτι στο docs/, παραπέμψτε σε κάτι άλλο ή συμπτύξτε το σε μία γραμμή. Στην πράξη, τα αρχεία των 100–150 γραμμών λειτουργούν καλύτερα· μετά από αυτό το σημείο, τα οφέλη στην ποιότητα αρχίζουν να αντιστρέφονται.

Ποιοι 5 κανόνες κάνουν το AGENTS.md πραγματικά χρήσιμο;#

1. Εντολές αντί για ιδέες. Ένας agent δεν καταλαβαίνει το «να είσαι προσεκτικός με τις μεταναστεύσεις». Θα ακολουθήσει το alembic check πριν από το alembic upgrade head. Οι agents λειτουργούν με εντολές και συνθήκες, όχι με διαθέσεις. Διατυπώστε όλους τους βασικούς κανόνες ως «κάνε X, αλλιώς Y».

2. Απαγορεύσεις μαζί με εναλλακτική. Ένα σκέτο «μην κάνεις force push» αγνοείται σιωπηλά από τον agent μετά από δύο ή τρεις προτροπές. Ο συνδυασμός «μην κάνεις X· κάνε Y αντί γι’ αυτό» λειτουργεί. Παράδειγμα: «Μη χρησιμοποιείς git push --force στο main· αν χρειάζεται να αναιρέσεις αλλαγές, χρησιμοποίησε git revert ή άνοιξε νέο PR».

3. Μία και μοναδική πηγή αλήθειας. Το AGENTS.md στη ρίζα είναι η πηγή αλήθειας για ολόκληρο το έργο. Αν έχετε monorepo, χρησιμοποιήστε ένθετα αρχεία AGENTS.md στους υποφακέλους, ακολουθώντας τον κανόνα «κερδίζει το κοντινότερο». Όχι παράλληλα αρχεία με αντικρουόμενες οδηγίες.

4. Επαληθεύσιμα κριτήρια ολοκλήρωσης. Το «οι δοκιμές πρέπει να περάσουν» δεν βοηθά. Ένα ακριβές κριτήριο είναι: το npm test επιστρέφει κωδικό εξόδου 0 και δεν εκτυπώνει FAIL στο stdout. Το «ο κώδικας πρέπει να είναι καθαρός» επίσης δεν βοηθά. Ένα ακριβές κριτήριο είναι: το npm run lint ολοκληρώνεται χωρίς προειδοποιήσεις. Ο agent καταλαβαίνει τι σημαίνει «ολοκληρώθηκε» μόνο όταν περιγράφετε ρητά την προϋπόθεση.

5. Αρχείο μικρότερο από 150 γραμμές. Πάνω από τις 150 γραμμές, οι μετρήσεις αρχίζουν να χειροτερεύουν: ο agent ξοδεύει περισσότερο πλαίσιο διαβάζοντας και χάνει σημαντικούς κανόνες. Αν δεν χωράνε όλα, μεταφέρετε τις λεπτομέρειες στο docs/architecture.md και παραπέμψτε σε αυτό από το AGENTS.md, αφήνοντας μόνο εντολές και όρια στο αρχείο.

Ποια 10 λάθη μετατρέπουν το AGENTS.md σε σκουπίδια;#

1. Αόριστοι κανόνες χωρίς εντολές. Ο agent θα αγνοήσει το «να είσαι προσεκτικός με τις μεταναστεύσεις»—αυτή η πρόταση δεν του λέει τίποτα. Λειτουργεί μόνο μια συγκεκριμένη εντολή με συνθήκη: «Εκτέλεσε alembic check πριν από το alembic upgrade head. Αν υπάρξει σφάλμα, μην εφαρμόσεις τη μετάβαση· ρώτησέ με».

2. «Καθαρός κώδικας». Άχρηστη φράση. Αντικαταστήστε την με συγκεκριμένο μοτίβο: «Χρησιμοποίησε λειτουργικά components με hooks. Παράδειγμα: function LoginForm() { const [email, setEmail] = useState(''); ... }»

3. Ανοργάνωτος πεζός λόγος. Αν το AGENTS.md έχει 300 γραμμές πεζού λόγου χωρίς επικεφαλίδες, ο agent θα ξοδέψει 80K tokens πλαισίου σε άσχετα αποσπάσματα και θα χάσει ό,τι έχει σημασία. Χρησιμοποιήστε επικεφαλίδες H2/H3, σύντομες ενότητες και λίστες με κουκκίδες.

4. Αρχείο μεγαλύτερο από 150 γραμμές. Οι μετρήσεις ποιότητας χειροτερεύουν μετά από αυτό το όριο. Χωρίστε το σε ένα κύριο αρχείο και συνδέσμους προς τις λεπτομέρειες στο docs/.

5. 30+ απαγορεύσεις χωρίς εναλλακτικές. Αν το αρχείο έχει μεγάλη λίστα «μην κάνεις X, μην κάνεις Y» χωρίς να εξηγεί «κάνε Z αντί γι’ αυτό», ο agent θα περιπλανιέται στα τυφλά.

6. Αντιγραφή του README.md. Αν έχετε ήδη γράψει στο README πώς να εγκαταστήσετε και να εκτελέσετε το έργο, μην το αντιγράψετε στο AGENTS.md. Αντ’ αυτού, παραπέμψτε στο README με μία γραμμή και περιγράψτε στο AGENTS.md όσα χρειάζεται ο agent αλλά όχι οι άνθρωποι που συνεισφέρουν.

7. Ενσωμάτωση μυστικών στον κώδικα. Το AGENTS.md μπορεί να είναι δημόσιο (βρίσκεται στο git). Μην βάλετε πραγματικά κλειδιά API, tokens ή κωδικούς πρόσβασης. Αναφέρετε μόνο αποθήκες μυστικών: «Δες το Vault: secret/staging/db.»

8. Αντικρουόμενες προτεραιότητες χωρίς ιεράρχηση. Τα «κινήσου γρήγορα» + «διατήρησε κάλυψη δοκιμών 90%» αφήνουν τον agent αβέβαιο για το τι να επιλέξει. Ιεραρχήστε τα ρητά: «Πρώτα κάλυψη δοκιμών ≥80%, μετά ταχύτητα. Αν συγκρούονται, προτεραιότητα έχουν οι δοκιμές».

9. Παρωχημένη τεκμηρίωση. Μια περιγραφή αρχιτεκτονικής που λέει REST+polling ενώ στην πραγματικότητα χρησιμοποιούνται ήδη WebSockets. Ο agent ακολουθεί την παλιά περιγραφή και χαλάει την αρχιτεκτονική. Κανόνας: ενημερώνετε το AGENTS.md στο ίδιο PR με τον κώδικα όποτε αλλάζει η αρχιτεκτονική.

10. Υπερβολική αρχιτεκτονική ανάλυση για απλή εργασία. Αν κάποιος ζήτησε να αλλάξετε δύο γραμμές σε ένα config, ο agent δεν θα έπρεπε να χρειάζεται να διαβάσει ολόκληρη την τοπολογία 14 microservices. Μεταφέρετε την «εκτενή» αρχιτεκτονική στο docs/architecture.md· στο AGENTS.md αφήστε μόνο «αν η εργασία αφορά την αρχιτεκτονική, διάβασε το docs/architecture.md».

Η μελέτη του GitHub Blog σε περισσότερα από 2.500 αποθετήρια AGENTS.md αναφέρει το βασικό συμπέρασμα:

«Τα περισσότερα αρχεία agents αποτυγχάνουν επειδή είναι υπερβολικά γενικά. Το “Είσαι ένας χρήσιμος βοηθός προγραμματισμού” δεν λειτουργεί.»

(GitHub Blog, μετάφραση από τα αγγλικά)

Πώς να διατηρείτε τα AGENTS.md και CLAUDE.md σε ένα αποθετήριο;#

Το βασικό πρακτικό ερώτημα είναι πώς να χρησιμοποιείτε και τα δύο αρχεία χωρίς να αντιγράφετε περιεχόμενο. Υπάρχουν τρία σενάρια:

Σενάριο 1: Μόνο Claude Code. Κρατήστε το CLAUDE.md και χρησιμοποιήστε όλες τις δυνατότητες του Claude Code: ~/.claude/CLAUDE.md για οδηγίες σε επίπεδο χρήστη, CLAUDE.md για το έργο, CLAUDE.local.md για προσωπικές παρακάμψεις, @import για να συμπεριλάβετε άλλα αρχεία και .claude/skills/ για εξειδικευμένες δεξιότητες. Δεν χρειάζεται AGENTS.md.

Σενάριο 2: Πολλοί clients προγραμματισμού. Κρατήστε τους κοινούς κανόνες στο AGENTS.md και συνδέστε και επαληθεύστε κάθε client χωριστά. Το Gemini CLI υποστηρίζει ρυθμιζόμενο όνομα αρχείου context· το Aider μπορεί να φορτώσει αρχείο μέσω της ρύθμισης ανάγνωσης. Πρόκειται για ρητές διαδρομές φόρτωσης, όχι για ίδιο αυτόματο εντοπισμό.

Ανοίξτε νέα συνεδρία σε ακίνδυνο δοκιμαστικό αποθετήριο, προσθέστε μια μοναδική αβλαβή οδηγία όπως «συμπεριέλαβε τον δείκτη instructions-loaded στη δοκιμαστική απάντηση» και ελέγξτε την τεκμηριωμένη προβολή φορτωμένων αρχείων ή τα logs του client μαζί με την απάντηση. Επαναλάβετε για κάθε client και έκδοση που χρησιμοποιείτε. Ο ισχυρισμός του μοντέλου ότι διάβασε το αρχείο δεν αποτελεί ανεξάρτητη απόδειξη φόρτωσης· μία επιτυχής δοκιμή δεν αποδεικνύει υποστήριξη σε όλα τα άλλα εργαλεία.

Σενάριο 3: Μεικτή ομάδα (Claude Code + άλλα εργαλεία). Αυτή είναι η συνηθέστερη ρύθμιση το 2026. Η λύση είναι να ορίσετε ως κύριο το AGENTS.md. Αν δεν έχετε κανόνες αποκλειστικά για το Claude Code, μην δημιουργήσετε καθόλου CLAUDE.md: από την έκδοση 2.1.277, το Claude Code διαβάζει το AGENTS.md όταν δεν υπάρχει CLAUDE.md στο έργο. Αν έχετε τέτοιους κανόνες, κάντε το CLAUDE.md είτε συμβολικό σύνδεσμο είτε σύντομο αρχείο-περιτύλιγμα με εισαγωγή @AGENTS.md.

Πριν αλλάξετε οποιοδήποτε αρχείο, εξετάστε και αντιγράψτε και τα δύο. Αν υπάρχουν και τα δύο, συγχωνεύστε μη αντικρουόμενες κοινές οδηγίες στο AGENTS.md και κρατήστε ειδικές οδηγίες Claude στο CLAUDE.md με εισαγωγή @AGENTS.md. Διατηρήστε υπάρχοντα symlinks αντί να τα αντικαθιστάτε.

Για κανονικό CLAUDE.md μόνο όταν λείπει AGENTS.md, η παρακάτω δικλείδα shell macOS/Linux αρνείται αντικατάσταση υπάρχοντος στόχου ή symlink:

if [ -e AGENTS.md ] || [ -L AGENTS.md ]; then
  printf '%s\n' 'STOP: AGENTS.md exists; merge both files first.' >&2
elif [ -f CLAUDE.md ] && [ ! -L CLAUDE.md ]; then
  mv CLAUDE.md AGENTS.md && ln -s AGENTS.md CLAUDE.md
else
  printf '%s\n' 'STOP: inspect the existing CLAUDE.md path first.' >&2
fi

Μετά από επιτυχή μετονομασία, το CLAUDE.md είναι symlink προς AGENTS.md. Όλοι οι agents που διαβάζουν AGENTS.md βλέπουν το ίδιο περιεχόμενο. Το Claude Code, που διαβάζει το CLAUDE.md, βλέπει το ίδιο περιεχόμενο μέσω του συμβολικού συνδέσμου.

Στα Windows, η δημιουργία συμβολικού συνδέσμου απαιτεί Developer Mode (ή Admin), κάτι που μπορεί να μην είναι βολικό για όλη την ομάδα. Εναλλακτικά, μπορείτε να έχετε ένα σύντομο CLAUDE.md που εισάγει το AGENTS.md:

# CLAUDE.md

@AGENTS.md

## Ειδικά για το Claude Code

- Χρησιμοποίησε το .claude/skills/ για εξειδικευμένες προτροπές
- Όταν εργάζεσαι με Skills, συμβουλέψου το .claude/skills/INDEX.md
- Χρησιμοποίησε το Plan Mode πριν από σημαντικές αλλαγές (Shift+Tab)

Στο Claude Code, αυτή η σύνταξη ενσωματώνει το AGENTS.md με μία γραμμή και προσθέτει από κάτω ειδικές οδηγίες για το Claude Code. Αν αργότερα θελήσετε να αφαιρέσετε το AGENTS.md, απλώς διαγράψτε την εισαγωγή. Αυτή η γραμμή δεν προκαλεί διπλή ανάγνωση: σύμφωνα με την τεκμηρίωση του Claude Code, δεν φορτώνει δύο φορές το ίδιο AGENTS.md, ακόμη κι αν μπορεί να το διαβάσει αυτόνομα.

Κανονική διάταξη για ομάδα πολλών εργαλείων το 2026:

repo-root/
├── AGENTS.md                              # πηγή αλήθειας, ≤150 γραμμές
├── CLAUDE.md                              # μόνο αν υπάρχουν κανόνες αποκλειστικά για Claude: συμβολικός σύνδεσμος → AGENTS.md Ή @AGENTS.md + πρόσθετα
├── .cursor/rules/                         # στοχευμένες παρακάμψεις μόνο για Cursor
├── .github/copilot-instructions.md        # «Δες το AGENTS.md», αν χρησιμοποιείται
└── docs/architecture.md                   # εκτενής αρχιτεκτονική στην οποία παραπέμπει το AGENTS.md

Περισσότερα για το CLAUDE.md θα βρείτε στον οδηγό «Πώς να ρυθμίσετε σωστά το CLAUDE.md». Για περισσότερο πλαίσιο σχετικά με τον λόγο που ένας agent χρειάζεται ένα μεγάλο αρχείο οδηγιών, διαβάστε το «Τι είναι το Context Engineering».

Τι άλλαξε το 2026: γιατί το AAIF έθεσε το AGENTS.md υπό την αιγίδα του Linux Foundation;#

Η βασική πολιτική ιστορία του Μαΐου 2026 στην AI προγραμματισμού δεν ήταν άλλη μία κυκλοφορία μοντέλου, αλλά η ενοποίηση των μορφών. Παλαιότερα, κάθε προμηθευτής είχε το δικό του αρχείο κανόνων, κάτι που ήταν βολικό για τους προμηθευτές αλλά δύσκολο για τις ομάδες που χρησιμοποιούσαν πολλά εργαλεία.

Σε δελτίο Τύπου με ημερομηνία 9 Δεκεμβρίου 2025, το Linux Foundation ανακοίνωσε το Agentic AI Foundation ως ομπρέλα για τρεις μορφές:

• AGENTS.md από την OpenAI — μορφή αρχείου οδηγιών για agents
• Model Context Protocol (MCP) από την Anthropic — πρωτόκολλο σύνδεσης εξωτερικών εργαλείων με agents
• goose από την Block — πλαίσιο agent ανοικτού κώδικα

Από το δελτίο τύπου του Linux Foundation:

«Η συγκέντρωση αυτών των έργων κάτω από την ομπρέλα του AAIF διασφαλίζει ότι μπορούν να αναπτυχθούν με τη διαφάνεια και τη σταθερότητα που προσφέρει μόνο η ανοικτή διακυβέρνηση.»

(δελτίο Τύπου του Linux Foundation, 9 Δεκεμβρίου 2025, μετάφραση από τα αγγλικά)

Μέχρι τις 24 Φεβρουαρίου 2026, 146 οργανισμοί ανήκαν στο AAIF (97 νέα μέλη σε δύο μήνες). Στα νέα μέλη Gold περιλαμβάνονταν οι Red Hat, ServiceNow, Akamai, Lenovo, JPMorgan Chase, Huawei, Hitachi, UiPath, American Express και Autodesk. Η Anthropic βρίσκεται στο επίπεδο Platinum, προωθώντας το MCP. Η OpenAI βρίσκεται στο επίπεδο Platinum, προωθώντας το AGENTS.md. Η Block βρίσκεται στο επίπεδο Platinum με το goose.

Αυτό αλλάζει τη θέση του AGENTS.md: από «μορφή της OpenAI» σε πρότυπο της βιομηχανίας. Την άνοιξη του 2026, το Claude Code παρέμενε ακόμη στο περιθώριο, αλλά τον Σεπτέμβριο, με την έκδοση 2.1.277, έμαθε να διαβάζει μόνο του το AGENTS.md. Το CLAUDE.md δεν εξαφανίστηκε και εξακολουθεί να έχει προτεραιότητα από προεπιλογή όταν υπάρχει στο έργο.

Πρακτική αφετηρία είναι κοινές οδηγίες έργου στο AGENTS.md, μαζί με την εισαγωγή, το wrapper ή τη ρητή ρύθμιση ανάγνωσης που απαιτεί κάθε client. Στο Claude Code ελέγξτε την εγκατεστημένη έκδοση και την προτεραιότητα αρχείων πριν αποφασίσετε για εισαγωγή στο CLAUDE.md ή συμβολικό σύνδεσμο. Επαληθεύστε τη φόρτωση σε κάθε client· δεν τεκμηριώνεται καθολικό ποσοστό κάλυψης.

Τι ακολουθεί#

Το AGENTS.md είναι το πρώτο δομικό στοιχείο στο «πώς να συνεννοηθείτε με έναν agent ώστε να λειτουργεί προβλέψιμα». Ακολουθεί το δεύτερο δομικό στοιχείο—ένας φάκελος γνώσης του έργου, που περιέχει επιχειρηματικό πλαίσιο, κοινό, προϊόντα και τιμές. Το τρίτο δομικό στοιχείο είναι το context engineering, που τα συνδέει όλα: ποια αρχεία βλέπει ο agent σε κάθε βήμα, πώς διατηρείται η κατάσταση μεταξύ των συνεδριών και πώς γίνεται η εναλλαγή μεταξύ διαφορετικών μοντέλων.

Πρακτικό υλικό: τεκμηρίωση Ailoot.

Περισσότερο υλικό και εργαλεία: Ailoot.