Limity Claude Pro i Max: okna użycia i /usage

Praktyczne informacje o pracy z Ailoot znajdziesz w dokumentacji.

Ile tokenów naprawdę daje Claude Pro?#

Sam szukałem tej liczby, kiedy zastanawiałem się nad planami. Płacisz 20 USD i chcesz wiedzieć, co kupiłeś. Tej liczby nie ma. Im szybciej to zaakceptujesz, tym mniej czasu zmarnujesz na jej szukanie.

Otwórz stronę z cennikiem Claude: zawiera listę funkcji, ceny i jedno zdanie o limitach:

To wszystko. Nie ma liczby wiadomości, tokenów ani godzin. Tak ma być: limity Anthropic w ogóle nie są wyrażone jako stała liczba.

System limitów Anthropic działa inaczej. Masz okno czasowe, w którym przysługuje Ci określona część użycia. Jeśli wykorzystasz połowę pięciogodzinnego okna, zobaczysz 50 procent.

To, ile tokenów mieści się w tych 50 procentach, zależy od trzech rzeczy: użytego modelu, długości kontekstu i tego, czy zadziałała pamięć podręczna. Godzina pracy może zużyć 10 procent okna albo całe 80 procent.

Wynikają z tego trzy wnioski, które od razu odpowiadają na połowę pytań:

1. Porównywanie swojego użycia z cudzym nie ma sensu. Ten sam procent oznacza inną ilość pracy dla osoby z czystym projektem zawierającym 20 plików i osoby pracującej nad projektem z 2 000 plików.
2. Sprawdzaj daty danych w artykułach anglojęzycznych. Ostatnia potwierdzona zmiana nastąpiła 6 maja 2026 roku, kiedy podwojono limity pięciogodzinne (więcej na ten temat poniżej). Artykuł sprzed roku opisuje inny produkt.
3. Jedynym wiarygodnym źródłem jest Twój własny panel. Jest wbudowany w Claude Code i otwiera się jednym poleceniem.

Jeśli potrzebujesz jednozdaniowej odpowiedzi do poniższej tabeli: na dzień 3 października 2026 roku Pro kosztuje 20 USD miesięcznie (17 USD przy rozliczeniu rocznym), zapewnia co najmniej pięć razy więcej użycia niż plan Free i ma jeden limit tygodniowy; Max zaczyna się od 100 USD i zapewnia pięć lub 20 razy większą pojemność niż Pro oraz drugi limit tygodniowy przeznaczony wyłącznie dla Sonnet. Żaden plan nie podaje dokładnej liczby tokenów.

Dalej wyjaśnię, jak działają okna, gdzie sprawdzić pozostałą ilość i jak w jeden dzień ustalić, który plan Ci odpowiada.

Jak działają trzy warstwy limitów Claude?#

Prawie każdy wie o oknie pięciogodzinnym. O tygodniowym przypomina sobie dopiero po jego wyczerpaniu. O limicie Opusa dowiaduje się, gdy widzi nieznany komunikat i zastanawia się, dlaczego różni się od wczorajszego.

Pierwsza warstwa to pięciogodzinna sesja. Okno jest przesuwne: nie jest powiązane z godzinami kalendarzowymi i nie zaczyna się o północy. Pojemność wraca po pięciu godzinach; Claude Code podaje dokładny czas resetu w komunikacie o limicie. To limit, na który najczęściej trafisz podczas intensywnej pracy.

Druga warstwa to tydzień. Sumuje się tu wszystko, czego użyto w ciągu siedmiu dni. Okno tygodniowe nie jest przesuwne. Resetuje się o stałej porze przypisanej do konta, a dzień resetu nie zmienia się w zależności od tego, kiedy zacząłeś pracować. Wyczerpanie tygodniowego limitu jest najbardziej uciążliwe: na koniec pięciogodzinnego okna można poczekać do lunchu, ale tygodniowe może odciąć Cię od narzędzia na kilka dni. Takie historie regularnie pojawiają się w serwisach branżowych.

Trzecia warstwa zależy od modelu. Opus ma własny, osobny licznik, co działa na korzyść użytkownika: gdy wyczerpie się limit Opusa, możesz przełączyć się na Sonnet i kontynuować pracę.

Plany Max mają dwa liczniki tygodniowe. Oficjalny opis mówi, że Max ma „dwa tygodniowe limity użycia: jeden dotyczy wszystkich modeli, a drugi tylko modeli Sonnet”. Na ekranie /usage są opisane jako Current week (all models) i Current week (Sonnet only).

Pierwsze dwie warstwy są wspólne dla wszystkich modeli, a trzecia nie. Dokumentacja Claude Code mówi o tym wprost:

Praktyczna zasada jest prosta. Jeśli zobaczysz komunikat dotyczący Opusa, naciśnij /model, wybierz Sonnet i pracuj dalej. Jeśli komunikat dotyczy sesji albo tygodnia, zmiana modelu nie pomoże; musisz poczekać albo kupić dodatkowe użycie.

Przez całe tygodnie nie trafiam na limit pięciogodzinny. Ale tygodniowy limit osiągnąłem już pierwszego dnia, gdy wysłałem grupy agentów do pracy na noc. Warto więc obserwować drugi limit, choć pierwszy częściej zwraca na siebie uwagę.

Pula jest wspólna z czatem. Dokumentacja planów Team mówi wprost, że pojemność obszaru roboczego jest współdzielona przez Claude Code, czat claude.ai i Cowork. Pro i Max działają tak samo. Jeśli rano sprawdzisz umowę na czacie, wieczorem w Claude Code zostanie mniej pojemności. To jeden z najczęstszych powodów pytania: „Prawie nic nie kodowałem — gdzie to wszystko się podziało?”.

Gdzie sprawdzić, ile zostało?#

Uruchom Claude Code i wpisz:

/usage

Polecenie /cost pokazuje dokładnie to samo; jest aliasem.

Zobaczysz:

1. Paski dla każdego okna: pięciogodzinnego, tygodniowego i osobno Opusa, wraz z procentem i czasem resetu.
2. Podział według źródła użycia. Claude Code pokazuje, jaka część przypadła na umiejętności, podagentów, wtyczki i każdy podłączony serwer z osobna.
3. Ostrzeżenia o zachowaniu wskazujące czynności zużywające pojemność. Jeśli długi kontekst lub pominięcia pamięci podręcznej zużywają co najmniej 10 procent, system wyróżnia je w osobnym wierszu i podaje sugestię.
4. Przełączanie okresu klawiszami d (dzień) i w (tydzień).

Jeśli korzystasz z rozszerzenia do edytora kodu, to samo zestawienie jest dostępne w oknie informacji o koncie, z przełącznikiem „Day / Week”.

Zaglądam tylko na pasek tygodniowy i zestawienie poniżej. Limit pięciogodzinny i tak wróci do pory lunchu, a tygodniowy mówi mi, czy wystarczy do piątku.

Są dwa zastrzeżenia, które prowadzą do błędnych wniosków.

Po pierwsze: kwota w dolarach w bloku sesji nie jest Twoim rachunkiem. Claude Code oblicza ją lokalnie na podstawie standardowych cen tokenów; nie ma związku z subskrypcją. Dokumentacja wyjaśnia to wprost:

Po drugie: dane są obliczane na podstawie lokalnej historii tego komputera. Użycie z innego komputera ani z czatu internetowego nie jest uwzględniane w tym zestawieniu. Jeśli masz laptop służbowy i komputer domowy, każdy panel pokazuje tylko własną część, podczas gdy sam limit pozostaje wspólny.

Co oznaczają angielskie komunikaty o limitach?#

Oto dokładne komunikaty z dokumentacji Claude Code i właściwe działania:

Możesz też sprawdzić pozostały limit, zanim go wyczerpiesz. Dokumentacja proponuje dwa sposoby: wyświetlanie pól rate_limits w wierszu stanu lub kliknięcie pierścienia użycia obok selektora modelu w aplikacji desktopowej. Wersja internetowa wyświetla Approaching 5-hour limit. w miarę zbliżania się do limitu.

Innym komunikatem mylonym z limitem jest ostrzeżenie o automatycznej kompakcji kontekstu. Oznacza, że rozmowa osiągnęła limit okna kontekstu modelu, a Claude zamierza przebudować historię w postaci skompresowanego podsumowania. Nie ma to związku z pojemnością subskrypcji, choć komunikat wygląda niepokojąco.

Jak Pro wypada w porównaniu z Max?#

Tak wyglądają ceny na 3 października 2026 roku. Pochodzą z oficjalnej strony:

Anthropic opisuje różnicę za pomocą mnożników. Nigdzie nie podaje wartości bezwzględnych. Oficjalnie wiadomo tylko, że „pięć razy więcej niż Pro”. To, na ile godzin pracy wystarczy taka ilość, zależy całkowicie od Twojego sposobu działania.

Jest jeden szczegół, który może dezorientować osoby czytające stare artykuły: w październiku 2026 Claude Cowork jest udostępniany w ramach Claude na Pro i Max, bez osobnej nazwy. To zmiana nazwy interfejsu, a nie nowy plan ani zmiana cen w powyższej tabeli.

Cena Max jest pięć razy wyższa niż Pro, ale pojemność również jest pięć razy większa. Koszt jednostki pracy w Pro i Max 5x jest w przybliżeniu taki sam.

Sam korzystam z planu wyższego poziomu, a o wyborze zdecydowałem, gdy zacząłem uruchamiać agentów w grupach i zostawiać zadania na noc. Przy takim sposobie pracy osiągniesz limit niezależnie od tego, jak starannie oczyszczasz kontekst. Jeśli pracujesz ręcznie w jednym oknie, nie potrzebujesz tego planu.

Max podnosi limit, utrzymując taki sam koszt godziny pracy. Pytanie sprowadza się więc do jednej rzeczy: jak często osiągasz ten limit? Raz w tygodniu — plan się zwraca. Raz w miesiącu — to dodatkowe 80 USD bez korzyści.

Dlaczego limit wyczerpuje się szybciej, niż sugerowałaby ilość pracy?#

Omówię każdą przyczynę, jej działanie i możliwe rozwiązanie. Najczęściej łapię się na pierwszej: sesja otwarta rano i zapomniana aż do wieczora.

Długi kontekst. Model nie pamięta poprzednich żądań, więc przy każdej wiadomości cała historia jest ponownie wysyłana na serwer. Wieczorem sesja otwarta rano staje się pokaźną paczką przesyłaną za każdym razem, gdy mówisz: „no dobra, napraw to”. Rozwiązanie jest proste: używaj /clear między niezwiązanymi zadaniami. Szczegółowo opisałem ten mechanizm w osobnym poradniku „Dokąd znikają tokeny Claude Code”.

Pominięcie pamięci podręcznej. Powtarzające się części kontekstu są buforowane, co zauważalnie obniża koszt. Pamięć podręczna ma jednak czas życia: w ramach subskrypcji to jedna godzina, a po przejściu na dodatkowe użycie — pięć minut. Jeśli wrócisz do pracy po dłuższej przerwie, pierwsze żądanie ponownie przeliczy cały kontekst.

Zaplanowane zadania. Zaplanowane zadanie uruchamia się w swoim interwale, nawet jeśli nie podchodzisz do komputera. I wysyła pełny kontekst.

Zespoły agentów. Claude uruchamia kilku asystentów równolegle nad jednym zadaniem. Każdy ma własne okno kontekstu i zużywa pojemność aż do zakończenia. Dokumentacja podaje konkretny szacunek: w trybie planowania zespoły agentów zużywają około siedem razy więcej tokenów niż zwykła sesja. Jeśli uruchomiłeś agentów równolegle i zdziwił Cię licznik, prawdopodobnie to jest przyczyna.

Sama kompakcja. Polecenie /compact odczytuje konwersację, którą kompakcjonuje. Przy dużym kontekście jest to kosztowna operacja. Jeśli nie potrzebujesz ciągłości rozmowy, /clear nic nie kosztuje i lepiej spełnia swoje zadanie.

Aktywność w tle. Claude Code zużywa niewielką ilość nawet wtedy, gdy nic nie robisz: streszcza poprzednie rozmowy, aby przywrócić sesje, i wykonuje polecenia porządkowe. Według dokumentacji jest to zwykle mniej niż cztery centy na sesję, więc ogólny koszt jest znikomy.

Nie musisz badać tego ręcznie. Panel /usage wyróżnia zachowania, które zużyły ponad 10 procent ostatniego użycia, i wskazuje, co z nimi zrobić.

Progi wyświetlania ostrzeżeń w panelu są wbudowane w Claude Code:

Ostatni wiersz zwykle oznacza nocne działanie albo zapomniane okno. Wszystkie sesje korzystają z tego samego limitu, więc cztery równoległe okna zużywają pojemność cztery razy szybciej; nie mają osobnych limitów.

Co czyści pamięć podręczną i dlaczego jest to kosztowne?#

To najbardziej niedoceniane źródło zużycia, ponieważ go nie widać. Wprowadzasz jedną krótką zmianę, a następne żądanie przelicza całą historię po pełnej cenie.

Co czyści pamięć podręczną:

1. Przełączenie modelu przez /model. Każdy model ma własną pamięć podręczną. Po przełączeniu następne żądanie odczytuje całą rozmowę bez ani jednego trafienia do pamięci podręcznej, mimo że jej treść się nie zmieniła.
2. Zmiana poziomu wysiłku. Pamięć podręczna jest z nim powiązana.
3. Podłączenie lub odłączenie serwera, którego narzędzia ładują się od razu.
4. Aktualizacja Claude Code. Wznowienie starej sesji po aktualizacji powoduje ponowne przeliczenie całej historii od początku.
5. Przerwa dłuższa niż czas życia pamięci podręcznej. Godzina przy subskrypcji, pięć minut przy dodatkowym użyciu.

Wynika z tego nieoczywisty wniosek dotyczący rady „osiągnąłeś limit Opusa? Przełącz się na Sonnet”. Ta rada działa, ale ma swoją cenę: pierwsze żądanie po przełączeniu nie trafi do pamięci podręcznej. Przy długiej rozmowie będzie to zauważalny jednorazowy koszt. Jeśli i tak wkrótce zamierzasz wyczyścić kontekst, lepiej użyć /clear i zacząć od nowa w Sonnet, zamiast przenosić całą historię.

Jeszcze jedna uwaga o podagentach: ich pamięć podręczna działa przez pięć minut nawet w ramach subskrypcji, ponieważ godzinny czas życia dotyczy tylko głównej rozmowy. Dlatego serie podagentów z długimi przerwami między uruchomieniami są podwójnie kosztowne.

Ile kosztuje dodatkowe użycie?#

Gdy wyczerpie się pojemność subskrypcji, a musisz dokończyć pracę, zaczyna obowiązywać rozliczenie za użycie. Stawki z 3 października 2026 roku (standardowa cena, bez fast mode):

Cena Sonnet 5 została wprowadzona jako promocyjna do 31 sierpnia 2026 roku, z zapowiedzią podniesienia jej do 3 USD i 15 USD. Anthropic odwołał podwyżkę: 2 USD za wejście i 10 USD za wyjście pozostają ceną stałą. Jeśli czytasz materiał, w którym nadal napisano „cena promocyjna do końca sierpnia”, to zastrzeżenie zostało wycofane; obecna stawka jest stała.

Praktyczny wniosek z tabeli jest prosty. Opus kosztuje mniej więcej dwa razy więcej niż Sonnet. Jeśli Opus jest Twoim domyślnym modelem, bo „najlepiej używać najlepszego”, płacisz dwa razy więcej za zadania, przy których nie zauważysz różnicy. Sonnet radzi sobie z większością zadań programistycznych; Opusa zostaw do decyzji architektonicznych i rozwiązywania trudnych problemów.

Druga kwestia to moment, w którym dodatkowe użycie przestaje się opłacać. Jeśli co miesiąc kupujesz dodatkowe 80–100 USD ponad plan Pro, płacisz już mniej więcej tyle co za Max, ale bez jego pojemności i priorytetu w okresach dużego zapotrzebowania.

Jak obliczyć, którego planu potrzebujesz?#

Ta metoda zajmuje trzy dni i wymaga tylko wbudowanego panelu.

1. Pracuj przez trzy typowe dni w ramach obecnego planu. Nie oszczędzaj celowo ani nie przeprowadzaj testu obciążeniowego; potrzebujesz swojej zwykłej rutyny.
2. Każdego wieczoru otwieraj /usage i zapisuj procent wykorzystania tygodniowego okna. Zapisuj wartość tygodniową, bo pokazuje ogólny obraz.
3. Oblicz średnie dzienne użycie. Trzy dni po 18 procent oznaczają, że tygodniowe okno powinno wystarczyć na około 5,5 dnia roboczego.
4. Sprawdź wynik. Jeśli wystarcza na pięć dni lub dłużej, zostań przy Pro. Jeśli wyczerpuje się do środy, rozważ Max 5x. Jeśli kończy się po dwóch dniach, rozważ Max 20x i równocześnie uporządkuj kontekst, bo taki poziom użycia często wynika z zapomnianej, otwartej sesji.

Jeśli nie chcesz zgadywać podczas tych pierwszych trzech dni, oto orientacyjne wartości zależne od obciążenia. To moje szacunki oparte na obserwacjach; Anthropic nie publikuje oficjalnych danych tego rodzaju:

Istnieje prosty znak, że problemem nie jest plan. Osiągasz limit, choć przez cały dzień wykonałeś tylko kilka edycji. Wtedy problemem jest kontekst, a zakup planu wyższego poziomu jedynie odsunie tę granicę o tydzień.

Dla porównania, oto oficjalne dane Anthropic dotyczące wdrożeń korporacyjnych, w których użycie jest rozliczane bezpośrednio w dolarach:

Przeczytaj to uważnie: te kwoty dotyczą tokenów rozliczanych na bieżąco; subskrypcje oblicza się inaczej. Ten punkt odniesienia nadal jest przydatny. Jeśli osoba kodująca przez cały dzień wydaje 150–250 USD według cen API, Max za 100 USD z wliczoną pulą wygląda na rozsądny kompromis przy intensywnej pracy.

Jedno zastrzeżenie z mojej strony. Gdy osiągniesz limit nawet w planie wyższego poziomu, pierwszym odruchem może być wykupienie drugiej subskrypcji i kontynuowanie pracy.

Zanim zapłacisz dwa razy, sprawdź raz /usage, aby zobaczyć, co zużywa Twoją pojemność. Najczęściej znajdziesz zapomniane grupy agentów i kontekst, którego nikt nie czyścił od trzech dni. Naprawienie tego nic nie kosztuje.

Co zrobić od razu po osiągnięciu limitu?#

Oto kroki od najtańszego do najdroższego rozwiązania:

1. Sprawdź, który limit się wyczerpał. Komunikat zawsze podaje czas resetu. Często do resetu zostało tylko parę godzin i problem sam się rozwiąże.
2. Jeśli wyczerpał się limit Opusa, wpisz /model i przełącz się na Sonnet. Możesz od razu wrócić do pracy. Sonnet poradzi sobie z większością zadań programistycznych i zauważalnie oszczędzi pojemność.
3. Sprawdź /usage. Panel pokaże, co zużyło okno. Jeśli 40 procent poszło na zespoły agentów, których nie zatrzymałeś, możesz to naprawić bez wydawania pieniędzy.
4. Kup dodatkową pojemność przez /usage-credits. Polecenie otwiera ustawienia rozliczeń w przeglądarce. W planach Pro i Max możesz zrobić to samodzielnie; w Team prośba trafia do administratora. Dodatkowa pojemność jest rozliczana według standardowych cen API, a dzienny limit wynosi 2 000 USD. Jest też efekt uboczny: przy dodatkowym użyciu czas życia pamięci podręcznej wynosi pięć minut zamiast godziny — więc zużycie rośnie szybciej, niż się spodziewasz.
5. Zmień plan, jeśli regularnie osiągasz limit. Jednorazowy zakup dodatkowego użycia w dłuższej perspektywie kosztuje więcej niż subskrypcja.

Osobna uwaga na temat drugiego konta, bo to pytanie pojawia się stale. Publiczne dokumenty Anthropic nie mówią wprost: „Nie możesz kupić drugiej subskrypcji dla siebie” i nie będę tego zmyślać. Istnieją trzy powiązane zasady.

Udostępnianie dostępu jest wyraźnie zabronione: warunki korzystania z usługi zabraniają przekazywania komukolwiek danych logowania, klucza lub dostępu do konta. Jedna subskrypcja używana przez dwie osoby podpada pod ten zakaz.

Dokumentacja Claude Code osobno wyjaśnia, do jakiego rodzaju użytkowania przeznaczone są podane limity.

Zasady użytkowania osobno zabraniają tworzenia nowego konta w celu obejścia już nałożonego zawieszenia. To inna sytuacja, ale pamiętaj: odzyskanie wyłączonego konta jest niemal niemożliwe, Anthropic może usunąć powiązane z nim dane, a zgodnie z warunkami korzystania z usługi po zakończeniu dostępu z powodu istotnego naruszenia zwrot pieniędzy nie przysługuje.

W praktyce dwa obszary robocze na własne zadania nie budzą zastrzeżeń. Anthropic monitoruje jednak pojedyncze konto używane przez cały zespół.

Jak uniknąć przypadkowego przejścia na rozliczenie godzinowe?#

To najbardziej frustrująca pułapka finansowa, bo działa po cichu. Płacisz za subskrypcję i pracujesz jak zwykle, a użycie jest osobno rozliczane według stawek API.

Jak sprawdzić, czy korzystasz z subskrypcji:

/status

Polecenie pokazuje aktywne dane uwierzytelniające. Jeśli widnieje tam klucz API, a spodziewałeś się używać subskrypcji, właśnie stąd wziął się niespodziewany rachunek.

Co zrobić:

1. Zapytaj Claude Code: „check whether I have the ANTHROPIC_API_KEY environment variable and show me where it is set.” Claude znajdzie ją i wskaże, gdzie została ustawiona. Klucz mógł pochodzić z instrukcji konfiguracyjnych przygotowanych przez kogoś innego albo zostać po eksperymencie sprzed sześciu miesięcy.
2. Jeśli korzystasz z subskrypcji, poproś o usunięcie tej zmiennej.
3. Zaloguj się ponownie przez /login przy użyciu konta claude.ai.
4. Ponownie sprawdź /status; wiersz dotyczący klucza powinien zniknąć.

Osoby korzystające z API lub dostawców chmurowych działają w innym modelu. Nie mają okien pięciogodzinnych; płacą za faktyczne użycie i podlegają limitowi częstotliwości żądań. Te wskazówki ich nie dotyczą.

Co zmieniło się w limitach 6 maja 2026 roku?#

Zauważyłem to mniej więcej tydzień później: przestałem osiągać limit pięciogodzinny przed lunchem. Oto treść oficjalnego komunikatu:

Co to oznacza w praktyce:

• Stare pomiary pięciogodzinnego okna nie są już aktualne. Szacunek „Pro wystarcza na dwie godziny”, napisany przed majem, zaniża obecne wartości o połowę.
• Nie należy jednak podwajać szacunków tygodniowych. Komunikat obejmuje tylko pięciogodzinne okna i w ogóle nie wspomina o tygodniowym limicie. Dlatego obliczenia planu powyżej opierają się na oknie tygodniowym: trzeba zmierzyć je samodzielnie. Cudze pomiary są tu bezużyteczne.
• Wrażenie, że „limity stały się bardziej rygorystyczne”, zwykle wynika z użycia. Pojemność wzrosła, ale użycie wzrosło jeszcze szybciej: agenci, umiejętności, podłączone serwery i równoległe sesje. Panel /usage pokazuje szczegóły.

Które wskazówki dotyczące limitów nie działają?#

Rada: „osiągnąłeś limit? Zmień model”. Działa tylko w przypadku limitu Opusa. Limity sesji i tygodniowe są wspólne dla wszystkich modeli, a /model ich nie przywróci. Rada się utrzymuje, bo zadziałała autorowi raz — gdy osiągnął limit Opusa.

Rada: „częściej kompaktuj kontekst”. Sama kompakcja odczytuje całą kompakcjonowaną rozmowę. Uruchamianie /compact co 20 minut oznacza wielokrotne płacenie za przetwarzanie tej samej historii. Gdy nie potrzebujesz ciągłości, /clear jest bezpłatne.

Rada: „oto dokładna liczba tokenów w Pro”. Nie ma takiej liczby; są okna i ich wykorzystana część. Każda konkretna wartość to albo jednorazowy pomiar czyjegoś projektu, albo powtórzona z drugiej ręki relacja o takim pomiarze.

Rada: „na wszelki wypadek utrzymuj drugą subskrypcję”. Drugi obszar roboczy może mieć sens przy rzeczywistym zapotrzebowaniu, ale częściej płacisz podwójnie za własny, nieoczyszczony kontekst. Zanim sięgniesz do portfela, sprawdź /usage.

Dbanie o kontekst działa: czyść go między zadaniami, utrzymuj zwięzły plik z zasadami i wyłączaj nieużywane elementy. Mam osobny poradnik o podstawowych sposobach oszczędzania użycia: „Jak nie wyczerpać limitów Claude Code w jeden dzień”, oraz kolejny o narzędziach pomiarowych: „Jak śledzić użycie tokenów”.

Otwórz Ailoot.