Migracja z Claude Code do Codex: instrukcja krok po kroku

Dokumentacja Ailoot: API, klucze i konfiguracja.

Dlaczego narzędzie Codex Migration jest w ogóle potrzebne?#

OpenAI dodało tę funkcję do Codex na początku czerwca 2026 roku. Oficjalny dziennik zmian opisuje ją krótko:

Innymi słowy: przy pierwszym uruchomieniu Codex App albo w ustawieniach już działającego klienta możesz uruchomić kreator, który odczyta lokalne konfiguracje innego agenta. Obecnie obsługiwane są Claude Code i Claude Cowork.

Powód, dla którego OpenAI to robi, jest jasny. Po premierze Sites i aktualizacji Codex App w maju–czerwcu 2026 roku Codex zyskał wszystko, w czym Claude Code wcześniej wyprzedzał OpenAI: terminal, wtyczki, długie sesje i orkiestrację. Migracja usuwa ostatnią barierę dla zespołów, które już zintegrowały Claude Code ze swoim stosem: „obsługiwane ustawienia można zaimportować, a następnie sprawdzić z pierwotnym inwentarzem”.

Powód, dla którego to może być potrzebne właśnie tobie, jest mniej oczywisty. Porównałem oba narzędzia bezpośrednio w przewodniku Codex kontra Claude Code: Claude nadal radzi sobie lepiej z długimi dyskusjami o architekturze i Plan Mode, a Codex jest szybszy w zadaniach autonomicznych i równoległych PR-ach. Jeśli postanowiłeś całkowicie przejść na Codex, czytaj dalej. Jeśli rozważasz korzystanie z obu narzędzi, bardziej przydatne mogą być wzorce współpracy.

Co narzędzie Migration przenosi automatycznie?#

Omówię kolejne grupy i dokładnie wyjaśnię, co dzieje się z poszczególnymi elementami ~/.claude.

1. Instrukcje i kontekst. Pliki CLAUDE.md — globalny w ~/.claude/ oraz pliki projektowe w repozytoriach — są konwertowane do formatu AGENTS.md. Plik globalny trafia do ~/.codex/AGENTS.md; pliki projektowe pozostają w katalogu głównym repozytorium i jego podfolderach. Format AGENTS.md to w zasadzie ten sam rodzaj pliku Markdown z regułami; różnice są głównie kosmetyczne — dotyczą nazw sekcji i kilku konkretnych dyrektyw. Wyjaśniłem, czym jest AGENTS.md i dlaczego Codex go potrzebuje.

2. Umiejętności. Cały folder ~/.claude/skills/ jest skanowany; każda umiejętność zostaje dostosowana do struktury Codex i umieszczona w $HOME/.agents/skills. Umiejętności projektowe z .claude/skills/ w repozytorium są przenoszone do .agents/skills. Format SKILL.md z frontmatterem jest przenoszony niemal bez zmian. Jeśli umiejętność korzysta z wyzwalaczy specyficznych dla Claude, zostaje oznaczona do sprawdzenia.

3. Serwery MCP. Konfiguracja .mcp.json (zarówno globalna, jak i na poziomie projektu) jest importowana do formatu Codex. Nazwy serwerów, polecenia uruchamiające i ścieżki są zachowywane. Nie są przenoszone tokeny ani zmienne środowiskowe. Ze względów bezpieczeństwa Codex poprosi o ponowne podanie kluczy API i haseł, aby nie ujawnić ich podczas migracji. To jednorazowe zadanie: otwórz sekcję MCP w Codex App i wpisz tokeny, które masz już w menedżerze haseł.

4. Hooki. To skomplikowana grupa. Hooki z logiką deterministyczną — blokujące rm -rf, alarmujące o ścieżkach przypominających dane uwierzytelniające, zapisujące dowody — są przenoszone w całości. Hooki z wyzwalaczami, które nie mają odpowiednika w Codex (na przykład konkretne zdarzenia cyklu życia Claude Code), są oznaczane jako „manual review” i nie są automatycznie aktywowane. Szczegółowo wyjaśniłem, jak działają hooki w Claude Code; to dobry punkt odniesienia — Codex ma ich mniej rodzajów.

5. Historia sesji. Aktywność z ostatnich maksymalnie 30 dni w Claude Code jest importowana jako materiał referencyjny. Nie oznacza to „dokładnego wznowienia pracy w miejscu, w którym ją przerwano”, ale wcześniejsze rozmowy będą widoczne w Codex, dzięki czemu szybko przypomnisz sobie kontekst projektu bez ponownego wyjaśniania wszystkiego.

Narzędzie Migration nie odróżnia aktywnych plików od eksperymentalnych artefaktów — przenosi wszystko. Po migracji warto ręcznie usunąć rzeczy, których nie używałeś przez ostatnie sześć miesięcy.

Czego NIE da się przenieść i dlaczego?#

Omówię każdą grupę z perspektywy tego, „co zrobić po migracji”.

Tokeny MCP i klucze API. To najbardziej przewidywalna część. Po skanowaniu Codex wyświetli listę wszystkich serwerów MCP znalezionych w Claude. Poprosi o klucze i tokeny do każdego z nich. Najłatwiej mieć pod ręką menedżer haseł i skonfigurować wszystkie serwery podczas jednej sesji. Później MCP działa identycznie w Codex i Claude Code. Sprawdź polecenie oraz parametry połączenia wybranego serwera MCP w jego dokumentacji.

Polecenia slash /name. W Claude Code przywykłeś do wywoływania umiejętności za pomocą /skill-name. W Codex standardowy sposób wywołania jest inny: $skill-name. Częstym błędem migracji jest traktowanie poleceń /name jako dowodu, że umiejętności zostały wczytane.

Po migracji przetestuj kilka kluczowych umiejętności w Codex, używając $skill-name. Jeśli działają, migracja naprawdę się udała. Nie ufaj polu wyboru „skills migrated” w kreatorze — sprawdź to, wywołując umiejętności.

Hooki bez odpowiednika w Codex. Jeśli miałeś hook dla konkretnych zdarzeń Claude Code — na przykład pre-tool-use dla określonej kombinacji narzędzi — taki wyzwalacz może nie istnieć w Codex. Narzędzie Migration oznaczy je i pozostawi nieaktywne. Musisz zdecydować, czy przepisać je na odpowiednik w Codex, usunąć, czy pozostawić w Claude Code, jeśli używasz obu narzędzi równolegle. Dobra zasada: przenoś tylko hooki deterministyczne; w pozostałych przypadkach nie warto powielać całej mechaniki w nowym narzędziu.

Przepływy pracy zespołu oparte na podagentach. Wyjaśniłem, czym są podagenci w Claude Code i jak korzystać z zagnieżdżonych podagentów. W Codex podagenci są organizowani za pomocą profili i ról (zobacz niżej). Jeśli w Claude miałeś złożony potok, w którym kilka podagentów działało kolejno, trzeba będzie przepisać go w oparciu o koncepcję profili Codex. Narzędzie Migration oznaczy takie konfiguracje jako „requires architectural rework”.

Obszerne pliki CLAUDE.md specyficzne dla Claude. Jeśli plik urósł do 2,000–3,000 wierszy i zawiera sekcje dla każdego projektu, Codex może go zaakceptować, ale to zły wzorzec. AGENTS.md zaprojektowano z myślą o zwięzłości i rozproszeniu: reguły globalne w ~/.codex/AGENTS.md, reguły specyficzne dla projektu w katalogu głównym repozytorium, a wąskie nadpisania w podfolderach. Po migracji nie pozostawiaj CLAUDE.md jako „gigantycznego pliku z instrukcjami”; podziel go na poziomy. Wyjaśniłem, jak poprawnie skonfigurować CLAUDE.md; to samo podejście sprawdza się w AGENTS.md.

Krok po kroku: 4 działania w Codex App#

Oto konkretna lista kontrolna.

1. Krok 1: Zaktualizuj Codex App do wersji 26.608 lub nowszej

   Narzędzie Migration pojawiło się w wersji 26.608 (wydanej 9 czerwca 2026 roku). W systemie macOS otwórz Codex App i sprawdź dostępność aktualizacji. Zrób to samo w systemie Windows. Jeśli korzystasz z Codex CLI, upewnij się, że jest zgodny z aktualną wersją App. Bez najnowszej wersji opcja „Import other agent setup” nie pojawi się w Settings.

2. Krok 2: Rozpocznij import w Settings

   W Codex App otwórz Settings i znajdź „Import other agent setup”. Jeśli dopiero co zainstalowałeś Codex App, kreator zaproponuje migrację podczas konfiguracji początkowej. Po uruchomieniu kreator skanuje system plików: ~/.claude/ oraz repozytoria zawierające CLAUDE.md lub .claude/. Skanowanie trwa od 30 sekund do kilku minut, zależnie od liczby plików.

3. Krok 3: Potwierdź plan migracji

   Po skanowaniu Codex wyświetli wykaz: liczbę znalezionych umiejętności, serwerów MCP i plików CLAUDE.md, listę hooków kwalifikujących się do migracji oraz liczbę dostępnych dni historii sesji. Możesz odznaczyć grupy, których nie chcesz przenosić. Domyślnie zaznaczone są wszystkie elementy, które Codex uznaje za bezpieczne do zaimportowania.

4. Krok 4: Poczekaj na zakończenie i wpisz tokeny

   Import trwa 1–5 minut. Po zakończeniu Codex otworzy kolejne okno: „oto elementy, których nie udało się automatycznie przenieść; sprawdź je ręcznie”. Zwykle jest to lista serwerów MCP wymagających tokenów. Otwórz menedżer haseł i wpisz klucze w formularzu Codex. Wtedy główna część migracji jest zakończona.

Następnie sprawdź wynik. Otwórz projekt, nad którym zwykle pracowałeś w Claude Code, i sprawdź:

• cat ~/.codex/AGENTS.md — czy znajdują się tam globalne reguły?
• Uruchom dowolną umiejętność: $skill-name. Powinna się załadować.
• Otwórz .mcp.json w projekcie i sprawdź, czy wymagane serwery działają.
• Rozpocznij rozmowę odzwierciedlającą twój typowy sposób pracy. Codex pokaże zaimportowane hooki, których nie może użyć; to konkretne elementy inwentarza do ręcznej obsługi; nie ustalono stałego udziału.

Hooki i podagenci: odpowiedniki w Codex i elementy wymagające przepisania#

Hooki. W Claude Code możesz przypisać polecenie powłoki do każdego zdarzenia cyklu życia (pre-tool-use, post-tool-use, on-error, on-context-load itd.). Codex obsługuje mniejszy zestaw zdarzeń: może sprawdzać przed wykonaniem, zapisywać dowody i blokować niebezpieczne polecenia. Jeśli miałeś hook pre-tool-use filtrujący określoną kombinację, w Codex musisz zastąpić go ogólnym sprawdzeniem przed wykonaniem albo go usunąć. Szczegółowo wyjaśniłem architekturę hooków Claude Code; jeśli korzystałeś z nich intensywnie, wypisz wyzwalacze i wymagane skutki, znajdź obsługiwany odpowiednik i sprawdź przed włączeniem.

Podagenci. W Claude Code podagent to osobny kontekst z własnym promptem systemowym, uruchamiany za pomocą /command lub z głównej rozmowy. Codex oferuje podobną koncepcję profili: można zdefiniować profil z określonym zestawem umiejętności, uprawnieniami i polityką zatwierdzania. Profile rozwiązują z grubsza ten sam problem — izolują kontekst dla określonej klasy zadań — ale robią to przez ustawienia, a nie jawne wywołanie agenta.

W praktyce oznacza to, że:

• Jeśli miałeś podagenta „security-reviewer” z własnym promptem, utwórz w Codex profil security-review z wymaganymi uprawnieniami i wyższym poziomem rozumowania.
• Jeśli miałeś podagenta „feature-developer”, to po prostu standardowy profil do pracy; nie trzeba niczego specjalnego.
• Jeśli korzystałeś z zagnieżdżonych podagentów, nie zadziałają one w Codex jeden do jednego; przemyśl ich zastosowanie ponownie, tworząc łańcuch profili lub jawne umiejętności.

Narzędzie Migration spróbuje utworzyć profile na podstawie nazw podagentów i oznaczy wyzwalacze, których nie przeniesiono. Nakład zależy od liczby ról, wyzwalaczy, uprawnień i zależności; sprawdź każdy wymagany proces przed uznaniem go za przeniesiony.

Kiedy przejść całkowicie na Codex, a kiedy zachować oba narzędzia#

Prosty filtr decyzyjny:

Pełne przejście na Codex ma sens, jeśli:

• Zajmujesz się głównie autonomicznymi PR-ami i zadaniami równoległymi.
• Twój przepływ pracy z GitHubem jest głęboko zintegrowany, a Codex Cloud Agent wykonuje 80% pracy.
• Nie poświęcasz dużo czasu na dyskusje o architekturze ani Plan Mode.
• Wolisz płacić za jedno narzędzie zamiast za dwa.

Zachowaj Claude Code i Codex razem, jeśli:

• Regularnie używasz Plan Mode do podejmowania długich decyzji architektonicznych.
• Potrzebujesz pracy równoległej: Codex działa w chmurze nad jednym zadaniem, a Claude Code zachowuje kontekst innego.
• Często robisz jednorazowe sztuczki i mikroprojekty, w których Plan Mode to przesada.
• Masz złożony potok podagentów, którego nie da się przepisać w jeden wieczór.

Osobiście korzystam z obu narzędzi: Claude Code prowadzi długą rozmowę, a Codex wykonuje zadania w rodzaju „napraw N błędów równolegle” albo „zrecenzuj PR”. Więcej o tym, jak to działa, wyjaśniłem w przewodniku wspólnej pracy z Claude Code i Codex.

Najważniejsze, co powiedziałbym o migracji: narzędzie Migration usuwa techniczną barierę przejścia, ale nie odpowiada na pytanie, czy w ogóle musisz się przenosić. Najpierw zdecyduj, jaką pracę wykonujesz. Potem wybierz narzędzie.

Jeśli potrzebujesz dostępu do sieci neuronowych przez Ailoot, zajrzyj na Ailoot.