Ιστολόγιο

Πώς να ρυθμίσετε το Spec Kit στο Claude Code το 2026: Προδιαγραφές αντί για προτροπές

Markdown

Πώς να ρυθμίσετε το GitHub Spec Kit στο Claude Code: 4 φάσεις—Specify, Plan, Tasks, Implement. Δείτε τι αντικαθιστά το αυτοσχεδιασμένο vibe coding.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Κύριο συμπέρασμα

Το Spec Kit είναι ένα εργαλείο της GitHub που σας επιτρέπει να γράψετε μια προδιαγραφή εργασίας σε φυσική γλώσσα, μετά την οποία το Claude Code καταρτίζει ένα σχέδιο, τη χωρίζει σε εργασίες και γράφει τον κώδικα. Δεν πρόκειται για θεωρία: 107.000 αστέρια στο GitHub σε 8 μήνες, η AWS χρησιμοποίησε αυτή τη μεθοδολογία για να δημιουργήσει ένα έργο ανακάλυψης φαρμάκων σε 3 εβδομάδες αντί για αρκετούς μήνες. Αυτός ο οδηγός καλύπτει την εγκατάσταση, τα πρότυπα, τις 4 φάσεις της ροής εργασίας με έναν τελικό έλεγχο και τη σύνδεσή της με το CLAUDE.md σας.

Τεκμηρίωση Ailoot — υλικό αναφοράς για τη χρήση της υπηρεσίας.

Τι συνέβη στο vibe coding τον Μάιο του 2026;

Κύριο συμπέρασμα

Μέσα σε 8 μήνες, το GitHub Spec Kit συγκέντρωσε 107.000 αστέρια, ενώ η AWS δημοσίευσε μελέτη περίπτωσης που αναφέρει εξοικονόμηση άνω των 80 ωρών σε μία λειτουργία. Η τάση της εβδομάδας τον Μάιο: η προδιαγραφή ως αντικατάσταση του αυτοσχεδιασμού.

Έναν χρόνο αργότερα, στις 4 Φεβρουαρίου 2026, δημοσίευσε ένα αναδρομικό νήμα:

Στην ομιλία του στο Sequoia Ascent 2026, το διατύπωσε ακόμη πιο συγκεκριμένα: «Το vibe coding ανεβάζει το κατώτατο όριο—όσα μπορεί να κάνει ο καθένας στο λογισμικό. Το agentic engineering διατηρεί το ανώτατο όριο—το ποιοτικό επίπεδο της επαγγελματικής ανάπτυξης λογισμικού». Στην ίδια σκηνή, είπε μια φράση που μπήκε στο λεξιλόγιο του κλάδου: «Δεν δικαιούσαι να εισάγεις ευπάθειες επειδή κάνεις vibe coding. Εξακολουθείς να είσαι υπεύθυνος για το λογισμικό σου, όπως και πριν».

Δύο πράγματα συνέβησαν παράλληλα. Τον Σεπτέμβριο του 2025, η GitHub δημοσίευσε το εργαλείο Spec Kit—συγκέντρωσε 107.000 αστέρια σε 8 μήνες. Τον Φεβρουάριο του 2026, η AWS δημοσίευσε μια λεπτομερή μελέτη περίπτωσης για την ανακάλυψη φαρμάκων που αναφέρει «95% της επιχειρησιακής λογικής δημιουργήθηκε από την προδιαγραφή, εξοικονομώντας 80+ ώρες».

Μέχρι το τέλος Μαΐου του 2026, είχε διαμορφωθεί συναίνεση στον αγγλόφωνο χώρο πληροφοριών: το vibe coding ως μέθοδος εργασίας είναι το επίπεδο για αρχάριους. Ακολουθεί το Spec-Driven Development. Αυτός ο οδηγός εξηγεί πώς να εγκαταστήσετε και να εφαρμόσετε την προσέγγιση.

Τι είναι το Spec Kit και το Spec-Driven Development;

Κύριο συμπέρασμα

Το Spec-Driven Development (SDD) ανατρέπει τη συνηθισμένη προσέγγιση ενός AI agent. Παλαιότερα, ο κώδικας ήταν η πηγή αλήθειας και η προδιαγραφή συνοδευτική γραφειοκρατία. Τώρα, η προδιαγραφή είναι η πηγή αλήθειας και ο κώδικας γίνεται το τελικό της βήμα—η υλοποίησή της. Το Spec Kit είναι ένα εργαλείο CLI από τη GitHub που μετατρέπει τις 4 φάσεις (Specify, Plan, Tasks, Implement) και έναν τελικό έλεγχο Converge σε έτοιμες προς χρήση εντολές στο Claude Code, το Cursor, το Copilot και 30+ άλλους agents.

Η βασική ιδέα της μεθοδολογίας συνοψίζεται σε μία πρόταση από την επίσημη τεκμηρίωση του GitHub:

Το Spec-Driven Development αλλάζει την ιεραρχία: οι προδιαγραφές δεν υπηρετούν τον κώδικα—ο κώδικας υπηρετεί τις προδιαγραφές. Η προδιαγραφή γίνεται το κύριο τεχνούργημα και ο κώδικας είναι η έκφρασή της σε μια συγκεκριμένη γλώσσα και ένα συγκεκριμένο framework.

— Τεκμηρίωση του GitHub Spec Kit, https://github.com/github/spec-kit/blob/main/spec-driven.md

Στην πράξη, αυτό εκτυλίσσεται σε 4 φάσεις (το Spec Kit προσθέτει μία ακόμη, μια μηδενική φάση—το σύνταγμα, που περιγράφεται παρακάτω):

  1. Specify - γράψτε μια προδιαγραφή για αυτό που θέλετε, σε φυσική γλώσσα. ΤΙ πρέπει να γίνει και ΓΙΑΤΙ. Όχι ΠΩΣ.
  2. Plan - ο agent παίρνει την προδιαγραφή και καταρτίζει ένα τεχνικό σχέδιο: ποιες τεχνολογίες, ποια αρχιτεκτονική και ποια στοιχεία.
  3. Tasks - ο agent χωρίζει το σχέδιο σε συγκεκριμένες, επαληθεύσιμες εργασίες με εξαρτήσεις.
  4. Implement - ο agent (ή οι subagents του) εκτελεί τις εργασίες και γράφει τον κώδικα.

Μετά το Implement, η τρέχουσα έκδοση του Spec Kit διαθέτει ένα βήμα επαλήθευσης που ονομάζεται Converge: ο agent ελέγχει τον ολοκληρωμένο κώδικα σε σχέση με την προδιαγραφή, το σχέδιο και τις εργασίες και, στη συνέχεια, προσθέτει στο tasks.md ό,τι παραλείφθηκε. Εκτελέστε Implement και Converge σε επαναληπτικό κύκλο μέχρι το Converge να απαντήσει «Converged».

Κάθε φάση είναι ξεχωριστό αρχείο Markdown στο repo. Κάθε φάση είναι ξεχωριστή εντολή slash στο Claude Code: /speckit-specify, /speckit-plan, /speckit-tasks, /speckit-implement, ενώ ο έλεγχος είναι /speckit-converge. Η τεκμηρίωση του Spec Kit γράφει τις ίδιες εντολές με τελεία (/speckit.specify), αλλά στο Claude Code το Spec Kit τις εγκαθιστά ως skills και καλούνται με παύλα. Αν κάτι πάει στραβά σε οποιοδήποτε βήμα, επεξεργαστείτε το αρχείο Markdown και εκτελέστε ξανά την επόμενη φάση.

Το Spec Kit είναι μια συγκεκριμένη υλοποίηση του SDD. Τον Μάιο του 2026 είχε ήδη περισσότερες από 30 ενσωματώσεις με διαφορετικούς AI agents. Στο ίδιο repo, το Spec Kit λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο με τα Claude Code, Cursor, GitHub Copilot, Codex CLI, Windsurf, Qwen, Tabnine, Amazon Q, Gemini, Goose και μια ντουζίνα ακόμη.

Φάση του Spec KitΕντολή slashΤεχνούργημα στο repo
Constitution/speckit-constitution.specify/memory/constitution.md
Specify/speckit-specifyspecs/###-feature/spec.md
Clarify (προαιρετικό)/speckit-clarifyαλλαγές στο spec.md
Plan/speckit-planspecs/###-feature/plan.md
Checklist (προαιρετικό)/speckit-checklistλίστα ελέγχου ποιότητας απαιτήσεων
Tasks/speckit-tasksspecs/###-feature/tasks.md
Analyze (προαιρετικό)/speckit-analyzeαναφορά για την προδιαγραφή, το σχέδιο και τις εργασίες
Implement/speckit-implementκώδικας στο έργο
Converge/speckit-convergeετυμηγορία «Converged» ή νέες εργασίες στο tasks.md

Έτσι, μετά από μια εκτέλεση, το repo σας περιέχει όχι μόνο κώδικα, αλλά και την προδιαγραφή, το σχέδιο και τις εργασίες του. Έναν μήνα αργότερα, μπορείτε να επιστρέψετε στο έργο, να διαβάσετε το spec.md και να καταλάβετε τι έγινε και γιατί. Δεν πρόκειται πλέον για το «vibe coding, που ξέχασε ότι υπάρχει ο κώδικας»—είναι η μνήμη εργασίας του έργου.

Γιατί να το χρειάζεται αυτό ένας vibe coder που δεν γράφει κώδικα;

Κύριο συμπέρασμα

Το βασικό πρόβλημα για έναν vibe coder είναι το απρόβλεπτο. Σήμερα ο agent σάς φτιάχνει μια λειτουργική δυνατότητα σε 20 λεπτά· αύριο, σε μια παρόμοια εργασία, παράγει σπαγγέτι. Το Spec Kit αφαιρεί την πηγή αυτής της αστάθειας—μια ασαφώς διατυπωμένη εργασία. Όταν γράφετε μια προδιαγραφή με ένα πρότυπο, ο agent εργάζεται με συνέπεια επειδή έχει μια σαφή πηγή αλήθειας. Επιπλέον, αποκτάτε ένα μόνιμο τεχνούργημα στο repo στο οποίο μπορείτε να επιστρέψετε έναν μήνα αργότερα.

Το Spec Kit τυποποιεί τον σχεδιασμό σε ξεχωριστά βήματα με 4 εντολές slash. Η λογική είναι ίδια: ξεχωρίζετε την «επεξεργασία της ιδέας» από την «υλοποίησή της», ώστε να συμβαίνουν σε διαφορετικά παράθυρα περιβάλλοντος. Κάθε στάδιο αποκτά ένα καθαρό περιβάλλον, που δεν έχει φορτωθεί με την προηγούμενη φάση.

Τρία συγκεκριμένα οφέλη για έναν vibe coder:

  • Προβλεψιμότητα. Όταν λέτε στον agent «φτιάξε μια φόρμα εγγραφής με επιβεβαίωση μέσω email», μαντεύει μόνος του 10 λεπτομέρειες—και πετυχαίνει λάθος σε τρεις από αυτές σε σχέση με αυτό που είχατε κατά νου. Όταν έχετε ένα spec.md με User Stories, Acceptance Scenarios και δείκτες [NEEDS CLARIFICATION] σε κάθε αβέβαιο σημείο, δεν υπάρχει τίποτα για να μαντέψει.
  • Μνήμη έργου. Έναν μήνα αργότερα, δεν θα θυμάστε τι συζητήσατε με τον agent στη συνομιλία. Όμως τα spec.md, plan.md και tasks.md βρίσκονται στο repo, στον φάκελο specs/###-feature/ δίπλα στον κώδικα. Σας δείχνουν όχι μόνο τι έγινε, αλλά και γιατί.
  • Κλίμακα. Για μια λειτουργία που αφορά 1-2 αρχεία, η διαφορά barely noticeable. Για μια λειτουργία που αφορά 20 αρχεία και 5 οντότητες δεδομένων, η διαφορά είναι ανάμεσα στο «να ξαναγράψεις τα πάντα μετά από 4 ώρες» και στο «να έχουν περάσει όλα στον κύριο κλάδο μετά από 4 ώρες». Το AWS Kiro παρουσίασε αυτοματοποίηση 95% της επιχειρησιακής λογικής από προδιαγραφή στο έργο TargetID.

Η βασική ψευδαίσθηση του vibe coding είναι ότι φαίνεται ταχύτερο στην αρχή. Μισή ώρα και υπάρχει ένα πρωτότυπο. Όμως, στη συμπλήρωση μίας εβδομάδας, το πρωτότυπο χαλάει και είναι ευκολότερο να το πετάξετε. Το Spec-Driven Development απαιτεί λίγο περισσότερο χρόνο στην αρχή (μία ώρα αντί για μισή), αλλά μία εβδομάδα αργότερα εξακολουθείτε να εργάζεστε στο ίδιο repo.

Πώς να εγκαταστήσετε το Spec Kit στο Claude Code (4 βήματα)

Κύριο συμπέρασμα

Το Spec Kit εγκαθίσταται μέσω του uv, ενός διαχειριστή πακέτων Python από την Astral. Η ίδια η εντολή είναι μόνο μία γραμμή. Μετά την εγκατάσταση, μεταβείτε στο repo σας, εκτελέστε το specify init με τη σημαία --integration claude (ή επιλέξτε το Claude Code από τη λίστα agents) και θα αποκτήσετε έτοιμη δομή με πρότυπα constitution, spec, plan και tasks, καθώς και ένα σύνολο εντολών /speckit-* απευθείας μέσα στο Claude Code. Η εγκατάσταση διαρκεί 5 λεπτά αν έχετε ήδη εγκαταστήσει το uv και 10 λεπτά αν το εγκαθιστάτε από την αρχή.

Βήμα 1. Εγκαταστήστε το uv. Χρειάζεται να το κάνετε μόνο μία φορά· παραμένει στο σύστημά σας.

# macOS / Linux
curl -LsSf https://astral.sh/uv/install.sh | sh

# Windows
powershell -ExecutionPolicy ByPass -c "irm https://astral.sh/uv/install.ps1 | iex"

Ελέγξτε ότι εγκαταστάθηκε το uv:

uv --version

Βήμα 2. Εγκαταστήστε το Spec Kit. Μία εντολή:

uv tool install specify-cli --from git+https://github.com/github/spec-kit.git

Έλεγχος:

specify --version

Βήμα 3. Αρχικοποιήστε το repo. Μεταβείτε στον φάκελο του έργου σας (ή δημιουργήστε έναν νέο) και εκτελέστε:

specify init --here --integration claude

Η σημαία --integration claude επιλέγει απευθείας το Claude Code. Χωρίς αυτήν, το Spec Kit σάς ζητά να επιλέξετε agent από μια διαδραστική λίστα και μπορεί επίσης να ρωτήσει για έναν τύπο script (για macOS και Linux, αφήστε το ως sh). Αν ο φάκελος δεν είναι κενός, το Spec Kit θα προειδοποιήσει ότι θα συγχωνεύσει τα αρχεία του με τα δικά σας: κάντε πρώτα commit τις αλλαγές σας και, στη συνέχεια, εκτελέστε ξανά την εντολή με τη σημαία --force.

Μετά από αυτό, θα εμφανιστούν στο repo τα εξής:

.specify/
  memory/
    constitution.md        # project rules, filled in by /speckit-constitution
  scripts/
  templates/
    spec-template.md
    plan-template.md
    tasks-template.md
.claude/
  skills/
    speckit-constitution/SKILL.md
    speckit-specify/SKILL.md
    speckit-clarify/SKILL.md
    speckit-plan/SKILL.md
    speckit-checklist/SKILL.md
    speckit-tasks/SKILL.md
    speckit-analyze/SKILL.md
    speckit-implement/SKILL.md
    speckit-converge/SKILL.md
    speckit-taskstoissues/SKILL.md

Βήμα 4. Ανοίξτε το Claude Code και ελέγξτε τις εντολές slash. Εκτελέστε το εξής στον ίδιο φάκελο:

claude

Στη συνεδρία, πληκτρολογήστε /speckit—οι εντολές speckit-* θα πρέπει να εμφανιστούν στις προτάσεις. Αν δεν εμφανιστούν, επανεκκινήστε το Claude Code ώστε να διαβάσει ξανά το .claude/skills/. Αν έχετε ήδη CLAUDE.md στη ρίζα του έργου, το Spec Kit το αφήνει όπως είναι—λειτουργεί παράλληλα με αυτό, στο .specify/memory/constitution.md.

Το Spec Kit λειτουργεί και χωρίς το Claude Code (υποστηρίζει 30+ agents), αλλά αυτός ο οδηγός καλύπτει ειδικά τη ρύθμιση με το Claude. Αν θέλετε να εγκαταστήσετε αμέσως δύο εργαλεία, δείτε τους ξεχωριστούς οδηγούς για τη ρύθμιση του CLAUDE.md και το Plan Mode στο Claude Code.

Το Spec Kit είναι το πρώτο δομικό στοιχείο ενός «συμβολαίου εργασίας agent». Η ολοκληρωμένη ρύθμιση περιλαμβάνει και τα τρία: έναν κλώνο AI (τη μεθοδολογία σας με τη μορφή Skills και subagents), έναν Δεύτερο Εγκέφαλο (τη δομή business/ στην οποία επιστρέφει ο agent κάθε φορά) και τη μηχανική πλαισίου (Spec Kit, Plan Mode, /compact). Αυτοί είναι οι τρεις πυλώνες χωρίς τους οποίους το AI παραισθάνεται.

Πώς να γράψετε την πρώτη σας προδιαγραφή (Specify)

Κύριο συμπέρασμα

Το Spec Kit σάς ζητά να περιγράψετε μια λειτουργία ελεύθερα και μετά επεκτείνει αυτή την περιγραφή σε ένα αρχείο spec.md με βάση ένα πρότυπο: User Stories με προτεραιότητες P1/P2/P3, Acceptance Scenarios σε μορφή Given/When/Then, Functional Requirements (FR-001, FR-002 κ.λπ.) και Success Criteria με μετρήσιμα αποτελέσματα. Όπου ο agent δεν είναι βέβαιος, εισάγει έναν δείκτη [NEEDS CLARIFICATION: ...]—και απαντάτε σε αυτά τα σημεία πριν προχωρήσετε στο Plan.

Στο Claude Code, πληκτρολογήστε:

/speckit-specify

Έπειτα, ο agent θα ζητήσει μια περιγραφή της λειτουργίας. Σε αυτό το βήμα, χρησιμοποιήστε απλή γλώσσα χωρίς τεχνική ορολογία:

Θέλω φόρμα εγγραφής στην εφαρμογή μου. Ο χρήστης εισάγει email
και κωδικό, λαμβάνει email επιβεβαίωσης και μετά την επιβεβαίωση
μεταβαίνει στο dashboard. Η επιβεβαίωση λήγει στις 48 ώρες. Αν το
email παραμένει ανεπιβεβαίωτο, διέγραψε τον λογαριασμό εντός 5 λεπτών
μετά από εκείνη την προθεσμία· ποτέ μη διαγράφεις επιβεβαιωμένο λογαριασμό.

Στο ενδεικτικό παράδειγμα, η ανοχή διαγραφής διευκρινίστηκε σε 5 λεπτά μετά την προθεσμία 48 ωρών. Για πραγματικό προϊόν, επιβεβαιώστε την ανοχή πριν το Plan· ακριβής προθεσμία 48 ωρών απαιτεί σχεδιασμό και δοκιμές που επιβάλλουν την αυστηρότερη απαίτηση. Ο agent θα συντάξει το specs/001-registration/spec.md. Ανοίξτε το και θα δείτε δομή όπως η εξής:

# Feature Specification: User Registration

**Feature Branch**: `001-registration`
**Created**: 2026-05-31
**Status**: Draft
**Input**: User Description: "I want a registration form..."

## User Scenarios & Testing *(mandatory)*

### Primary User Story
As a new user, I want to register an account with email confirmation,
so that I can access the dashboard with a verified identity.

### Acceptance Scenarios
1. **Given** I am on the registration page,
   **When** I submit valid email and password,
   **Then** I receive a confirmation email within 1 minute.
2. **Given** I clicked the confirmation link within 48 hours,
   **When** I land on the dashboard,
   **Then** I see my email confirmed in profile.
3. **Given** I have not confirmed at the 48-hour deadline,
   **When** cleanup runs within the next 5 minutes,
   **Then** my account is deleted and email is freed for re-registration.
4. **Given** my account is just under 48 hours old or already confirmed,
   **When** cleanup runs,
   **Then** the account is not deleted.

## Requirements *(mandatory)*

### Functional Requirements
- **FR-001**: System MUST accept registration via [NEEDS CLARIFICATION:
  email/password only, or also SSO/OAuth?]
- **FR-002**: System MUST send confirmation email within 60 seconds
- **FR-003**: Confirmation MUST expire at 48 hours; the system MUST
  delete still-unconfirmed accounts no later than 5 minutes after that
  deadline and MUST NOT delete confirmed accounts
- **FR-004**: System MUST log all registration attempts for [NEEDS
  CLARIFICATION: how long do we retain logs - 30 days, 90 days, forever?]

### Key Entities
- User: email, password_hash, email_verified_at, created_at, deleted_at
- ConfirmationToken: token, user_id, expires_at, used_at

## Success Criteria *(mandatory)*
- **SC-001**: 95% of confirmation emails delivered within 60 seconds (p95)
- **SC-002**: 0 accidental deletions of confirmed accounts
- **SC-004**: No deletion before 48 hours; every eligible unconfirmed
  account is deleted by age 48 hours 5 minutes under the tested workload
- **SC-003**: Registration completion rate > 60% (from form open to dashboard)

Δώστε προσοχή στους δείκτες [NEEDS CLARIFICATION: ...]. Το Spec Kit τους εισάγει σκόπιμα όπου ο agent δεν έλαβε σαφή απάντηση από το κείμενό σας. Πριν μεταβείτε στη φάση Plan, πρέπει είτε να τους απαντήσετε χειροκίνητα στο spec.md είτε να εκτελέσετε το /speckit-clarify, ώστε ο agent να εξετάσει τα ασαφή σημεία και να σας κάνει ερωτήσεις μέσα στον διάλογο.

Στο Spec Kit, η ενσωματωμένη εντολή /speckit-clarify αντικαθιστά το προφορικό «κάνε μου ερωτήσεις». Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: δεν προχωράτε στο Plan μέχρι να μην απομένουν δείκτες [NEEDS CLARIFICATION] στο spec.md.

Δεν πρέπει να υπάρχουν τεχνολογίες στο spec.md. Ούτε αναφορές σε React, Postgres, Prisma ή Redis. Η προδιαγραφή περιγράφει τι κάνει το σύστημα από την πλευρά του χρήστη και της επιχείρησης. Η τεχνολογική στοίβα έρχεται στην επόμενη φάση.

Τι κάνει το Claude στη φάση Plan;

Κύριο συμπέρασμα

Η εντολή /speckit-plan παίρνει την ολοκληρωμένη προδιαγραφή και καταρτίζει ένα τεχνικό σχέδιο: ποιες τεχνολογίες να χρησιμοποιηθούν, ποια αρχιτεκτονική, ποιες ενότητες, οντότητες δεδομένων και συμβόλαια API. Το σχέδιο γράφεται στο specs/###-feature/plan.md, τα συμβόλαια εξάγονται σε ξεχωριστό φάκελο contracts/ και το μοντέλο δεδομένων μπαίνει στο data-model.md. Σε αυτό το βήμα, το Claude γνωρίζει ήδη τη στοίβα σας από το CLAUDE.md και το constitution, οπότε το σχέδιο ταιριάζει στο υπάρχον έργο αντί να προτείνει «ας ξαναγράψουμε τα πάντα σε Rust».

Όταν το spec.md είναι έτοιμο, εκτελέστε:

/speckit-plan

Προαιρετικά, περάστε απευθείας στην εντολή υποδείξεις για τις τεχνολογίες:

/speckit-plan Next.js App Router, Prisma, PostgreSQL, Resend for email

Το Claude διαβάζει τρεις πηγές: το spec.md, το CLAUDE.md σας (ή το memory/constitution.md) και τον υπάρχοντα κώδικα στο repo. Το αποτέλεσμα είναι ένα plan.md με δομή περίπου ως εξής:

# Implementation Plan: User Registration

## Technical Context
- Framework: Next.js 14 App Router
- Database: PostgreSQL via Prisma
- Email: Resend (single transport)
- Validation: Zod schema in shared lib
- Auth: NextAuth.js with credentials provider

## Architecture Decisions

### 1. Token storage
Tokens stored in DB (table ConfirmationToken), not in JWT.
Reason: need server-side revoke on email re-register.

### 2. Email delivery
Async via cron `/api/cron/send-confirmation` triggered immediately
after registration. Retries handled by Resend.

### 3. Auto-delete cron
Run `/api/cron/cleanup-unconfirmed` every minute. Delete rows only where
created_at <= NOW() - INTERVAL '48 hours' AND email_verified_at IS NULL.
The clarified example allows at most 5 minutes of deletion delay.
Verify scheduler lag and completion time against that bound; report
a missed bound as a failure, not a successful daily cleanup.

## Data Model
See data-model.md

## API Contracts
See contracts/
- POST /api/auth/register
- POST /api/auth/confirm
- GET /api/auth/resend-confirmation

## Implementation Phases
1. Database migration (Prisma schema + migration file)
2. API routes (3 endpoints)
3. UI: registration form + confirmation success page
4. Cron jobs (send + cleanup)
5. Email template
6. Integration tests

Το data-model.md θα περιγράφει τις οντότητες και τις σχέσεις τους. Το contracts/ θα περιέχει σκελετούς συμβολαίων API (είτε OpenAPI YAML είτε τύπους αιτημάτων/απαντήσεων TypeScript). Αυτός δεν είναι κώδικας—είναι η πρόθεση που το Claude θα μετατρέψει αργότερα σε πραγματικές διαδρομές.

Το βασικό πλεονέκτημα της φάσης Plan είναι το καθαρό περιβάλλον. Το Claude δεν προσπαθεί να κρατήσει ταυτόχρονα στον νου του την προδιαγραφή και την υλοποίηση. Πρώτα εξετάζει τα πράγματα, καταγράφει την απόφαση σε ένα αρχείο και μετά προχωρά.

Έπειτα υπάρχει η προαιρετική εντολή /speckit-analyze. Εκτελείται μετά τη φάση Tasks και πριν από το Implement: εξετάζει το σύνολο spec.md + plan.md + tasks.md για αντιφάσεις και ελέγχει αν όλες οι απαιτήσεις της προδιαγραφής καλύπτονται από το σχέδιο και τις εργασίες. Δεν επεξεργάζεται αρχεία· παράγει μόνο μια αναφορά. Ουσιαστικά, είναι ένας επίσημος έλεγχος λογικής πριν από την υλοποίηση.

Πώς να χωρίσετε την εργασία σε εργασίες (Tasks)

Κύριο συμπέρασμα

Η εντολή /speckit-tasks χωρίζει το σχέδιο σε συγκεκριμένες εργασίες. Κάθε εργασία περιλαμβάνει εξαρτήσεις, εκτίμηση και έναν δείκτη που λέει «μπορεί να εκτελεστεί παράλληλα» ή «αυστηρά διαδοχικά». Το αποτέλεσμα είναι το tasks.md, όπου οι εργασίες χρησιμοποιούν τη μορφή λίστας ελέγχου [ ] T-001: .... Έπειτα μπορείτε να αναθέσετε αυτές τις εργασίες για υλοποίηση με το /speckit-implement ή να τις μετατρέψετε σε GitHub Issues με το /speckit-taskstoissues—και να τις κατανείμετε σε μια ομάδα ή σε αρκετές παράλληλες συνεδρίες Claude Code.

Μόλις έχετε τα spec.md και plan.md, εκτελέστε:

/speckit-tasks

Το Claude επεκτείνει το σχέδιο σε tasks.md:

# Tasks: User Registration

## Phase 1: Database (no dependencies)
- [ ] T-001: Add User model to prisma/schema.prisma (parallel-safe)
- [ ] T-002: Add ConfirmationToken model to prisma/schema.prisma (after T-001)
- [ ] T-003: Generate migration `add-user-registration` (after T-002)

## Phase 2: API contracts (no dependencies)
- [ ] T-004: Create Zod schemas in shared/validation/auth.ts
- [ ] T-005: Define TypeScript types in shared/types/auth.ts (after T-004)

## Phase 3: Routes (depends on Phase 1+2)
- [ ] T-006: Implement POST /api/auth/register
- [ ] T-007: Implement POST /api/auth/confirm
- [ ] T-008: Implement GET /api/auth/resend-confirmation

## Phase 4: UI (parallel with Phase 3)
- [ ] T-009: Build /register page with form
- [ ] T-010: Build /register/confirm/[token] page
- [ ] T-011: Build /register/success page

## Phase 5: Cron + integration (depends on Phase 3+4)
- [ ] T-012: Cron /api/cron/send-confirmation
- [ ] T-013: Cron /api/cron/cleanup-unconfirmed
- [ ] T-014: Email template registration-confirmation.tsx
- [ ] T-015: Integration tests (Playwright), including cleanup just
  before 48h, exactly at 48h, deletion by 48h 5m, delayed-job failure,
  and protection of confirmed accounts

## Notes
- T-001, T-004, T-009-T-011 are parallel-safe (different files)
- T-002 conflicts with T-001 (same file: schema.prisma) - run sequentially
- T-006 needs T-003 (migration applied) and T-005 (types)

Σημειώστε τους δείκτες parallel-safe και after T-NNN. Αυτό είναι το γράφημα εξαρτήσεων που αργότερα επιτρέπει να εκτελείτε παράλληλα πολλές φάσεις. Όλη η επιτάχυνση του Spec Kit βασίζεται σε αυτόν τον μηχανισμό: ορισμένες εργασίες μπορούν να ανατεθούν ταυτόχρονα σε πέντε διαφορετικές συνεδρίες Claude Code, ενώ άλλες πρέπει να εκτελεστούν αυστηρά διαδοχικά.

Το Spec Kit το κάνει αυτό αυτόματα με μία εντολή, αμέσως μόλις εγκατασταθεί.

Η προαιρετική εντολή /speckit-taskstoissues παίρνει το tasks.md και δημιουργεί GitHub Issues από τη λίστα, καθένα με σύνδεσμο προς το spec.md. Αυτό είναι χρήσιμο αν εργάζεστε σε ομάδα ή θέλετε να παρακολουθείτε την πρόοδο μέσω του GitHub Projects.

Πώς να υλοποιήσετε με subagents (Implement)

Κύριο συμπέρασμα

Η τελική φάση /speckit-implement ξεκινά την υλοποίηση. Το Claude εκτελεί τις εργασίες του tasks.md από πάνω προς τα κάτω, σημειώνοντας [x] καθώς ολοκληρώνονται. Μπορείτε να εκτελείτε ταυτόχρονα αρκετές παράλληλες συνεδρίες Claude Code—μία φάση ανά συνεδρία. Μέσα σε κάθε συνεδρία, το Claude εκκινεί subagents για διαφορετικά είδη εργασίας: έναν reviewer για τον κώδικα, έναν tester για τους ελέγχους και έναν συντάκτη τεκμηρίωσης για το README. Αυτό είναι το «1000 parallel subagents» για το οποίο έγραψε η Anthropic όταν κυκλοφόρησε το Opus 4.8—στο Spec Kit είναι απλώς ένας τρόπος εργασίας, όχι ξεχωριστό προϊόν.

/speckit-implement

Το Claude ξεκινά με την πρώτη εργασία στο tasks.md. Κάθε εργασία περνά από έναν σύντομο κύκλο: ανάγνωση των σχετικών αρχείων, σύνταξη diff, εκτέλεση των δοκιμών, έλεγχος του [x]. Οι subagents καλούνται αυτόματα όπου χρειάζεται: ένας ξεχωριστός για ανασκόπηση κώδικα, ένας για την εκτέλεση του linter και ένας για έλεγχο παλινδρομήσεων.

Και ξεχωριστά, σχετικά με τους κανόνες:

Στο Spec Kit, αυτός ο κύκλος τυποποιείται. Έχετε το spec.md ως πηγή αλήθειας, το plan.md για τις τεχνικές αποφάσεις και το tasks.md ως λίστα ελέγχου. Αν το Claude παρεκκλίνει σε οποιοδήποτε βήμα, επιστρέφετε στην προδιαγραφή και λέτε: «Αυτό δεν ταιριάζει με το FR-003· ξανακάν’ το». Χωρίς μακροσκελείς προτροπές του τύπου «θυμήσου τι συζητήσαμε...»—όλο το ιστορικό βρίσκεται στα αρχεία.

Αν έχετε συνδέσει τα Dynamic Workflows στο Opus 4.8, μπορείτε να βάλετε το Spec Kit σε πλήρη λειτουργία αυτοματοποίησης: μία εντολή /speckit-implement και το Claude παραλληλοποιεί την εργασία, ενοποιεί τα αποτελέσματα και τα ελέγχει. Το όριο είναι 1000 subagents ταυτόχρονα. Για τις περισσότερες λειτουργίες, αρκούν 10-30.

Όταν έχουν σημειωθεί όλα τα πλαίσια [x] και ο έλεγχος στην επόμενη ενότητα απαντήσει «Converged», εξετάζετε το PR (ή μια σειρά PR αν υπάρχουν πολλές εργασίες) και κάνετε merge. Τα τεχνουργήματα—spec.md, plan.md, tasks.md—παραμένουν στο repo ως τεκμηρίωση της λειτουργίας. Έναν χρόνο αργότερα, δεν θα χρειαστεί να κάνετε αντίστροφη μηχανική της λογικής από τον κώδικα.

Πώς να ελέγξετε ότι ο agent δεν παρέλειψε τίποτα (Converge)

Κύριο συμπέρασμα

Μετά το Implement, η τρέχουσα έκδοση του Spec Kit διαθέτει ένα βήμα ελέγχου που ονομάζεται /speckit-converge. Ο agent συγκρίνει τον ολοκληρωμένο κώδικα με τα spec.md, plan.md και tasks.md. Αν όλα ταιριάζουν, απαντά «Converged» και αφήνει τα αρχεία ανέπαφα. Αν εντοπίσει παραλείψεις, τις προσθέτει ως νέες εργασίες στο τέλος του tasks.md. Έπειτα εκτελείτε ξανά το /speckit-implement και στη συνέχεια ξανά το /speckit-converge, μέχρι να λάβετε την απάντηση «Converged».

/speckit-converge

Πρώτα ο agent δίνει μια σύνοψη των ευρημάτων του, με επίπεδα σοβαρότητας, και έπειτα ένα από δύο αποτελέσματα. Το «Converged» σημαίνει ότι δεν υπάρχουν παραλείψεις, το tasks.md παραμένει ακριβώς ίδιο byte προς byte και μπορείτε να προχωρήσετε στην ανασκόπηση. Το «Tasks appended» σημαίνει ότι εντοπίστηκαν παραλείψεις, προστέθηκαν στην ενότητα Convergence του tasks.md και ο agent σάς ενημερώνει πόσες είναι.

Το Converge δεν επεξεργάζεται ούτε διαγράφει κώδικα· η μόνη εγγραφή του είναι νέες εργασίες στο tasks.md. Επομένως, μπορείτε να το εκτελέσετε χωρίς ανησυχία, αλλά μόνο αφού το /speckit-implement έχει ήδη εκτελέσει τις τρέχουσες εργασίες στο tasks.md. Κάθε επόμενος κύκλος εντοπίζει λιγότερες παραλείψεις.

Σε τι διαφέρει το Spec Kit από το CLAUDE.md και το Plan Mode;

Κύριο συμπέρασμα

Αυτή είναι μια συνηθισμένη ερώτηση όταν συγκρίνουμε αυτά τα εργαλεία. Η σύντομη απάντηση: το CLAUDE.md είναι το «συμβόλαιο εργασίας» του agent, μία μοναδική πηγή αλήθειας για όλο το έργο. Το Plan Mode είναι εφάπαξ σχεδιασμός πριν από ένα συγκεκριμένο αίτημα. Το Spec Kit είναι ο πλήρης κύκλος ζωής μίας λειτουργίας: από την περιγραφή έως την υλοποίηση, με τεχνουργήματα στο repo. Δεν αντικαθιστούν το ένα το άλλο· συνδυάζονται σε ένα σύστημα τριών επιπέδων: καθολικό πλαίσιο (CLAUDE.md) → πλαίσιο έργου (constitution του Spec Kit) → πλαίσιο λειτουργίας (spec.md + plan.md + tasks.md).

Συγκρίνετέ τα σε 5 χαρακτηριστικά:

ΧαρακτηριστικόCLAUDE.mdPlan ModeSpec Kit
Πότε εκτελείταιΣε κάθε συνεδρίαΚατόπιν αιτήματος (Shift+Tab ή /plan)Με εντολή slash /speckit-*
ΔιάρκειαΟλόκληρο το έργοΜία συνεδρίαΜία λειτουργία
Πού βρίσκεταιΣτη ρίζα του repoΣτο περιβάλλον του Claudespecs/###-feature/*
Τι αποθηκεύειΣτοίβα, κανόνες, γλωσσάριΤρέχον σχέδιο + παρατηρήσειςspec + plan + tasks + contracts
ΠρότυποΕλεύθερη μορφή (κανόνες repo)ΚανέναΔομημένο Markdown
Καλύτερος ρόλοςΚανόνες έργου και στοίβαΔιπλός έλεγχος πριν από σημαντική αλλαγήΠλήρης κύκλος λειτουργίας: από το ΤΙ έως τον ΚΩΔΙΚΑ

Με όρους Spec Kit, αυτό είναι το .specify/memory/constitution.md. Κατά την αρχικοποίηση, το Spec Kit μπορεί είτε να χρησιμοποιήσει το υπάρχον CLAUDE.md ως βάση για το constitution είτε να δημιουργήσει ένα ξεχωριστό αρχείο δίπλα του. Συνήθως κρατώ το CLAUDE.md ως το καθολικό «συμβόλαιο» (στοίβα, γλωσσάρι, πρωτόκολλο ανάπτυξης) και χρησιμοποιώ το constitution του Spec Kit για κανόνες ειδικούς στη λειτουργία—για παράδειγμα, «όλες οι φόρμες επικυρώνονται μέσω Zod· χωρίς χειροκίνητους ελέγχους».

Η σύνδεση με το Plan Mode είναι απλούστερη. Το Plan Mode είναι μια γρήγορη λειτουργία «σχεδιασμός πριν από τη συγγραφή κώδικα» μέσα σε μία συνεδρία. Λειτουργεί καλά για μικρές αλλαγές (διόρθωση σφάλματος, αναδιαμόρφωση συνάρτησης). Για μια μεγάλη λειτουργία, το Plan Mode υστερεί επειδή το παράθυρο περιβάλλοντος μιας συνεδρίας είναι πολύ μικρό για ένα σχέδιο 3000 γραμμών—όπως εξηγώ ευθέως στη ζωντανή συνεδρία:

Το Spec Kit είναι ένα συγκεκριμένο εργαλείο μηχανικής πλαισίου. Μεταφέρει το «τραπεζομάντιλο αρχιτεκτονικής» από τη συνομιλία στα αρχεία. Το Spec.md παραμένει στο repo και κάθε νέα συνεδρία Claude το διαβάζει ξανά—δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνεστε.

Μια ρύθμιση για ένα μεγάλο έργο:

  1. CLAUDE.md - στοίβα, γλωσσάρι, τι να μην κάνετε. Βρίσκεται στη ρίζα.
  2. .specify/memory/constitution.md για το Spec Kit—κανόνες ειδικά για αυτή τη ροή εργασίας.
  3. specs/001-feature-A/spec.md, plan.md, tasks.md - πρώτη λειτουργία.
  4. specs/002-feature-B/spec.md, plan.md, tasks.md - δεύτερη λειτουργία.
  5. Για καθημερινή εργασία, είτε /speckit-implement (για έτοιμες εργασίες) είτε /plan (για γρήγορο διπλό έλεγχο πριν από μια αλλαγή).

Ποιες περιπτώσεις λειτουργούν στον πραγματικό κόσμο;

Κύριο συμπέρασμα

Η προσέγγιση Spec Kit και SDD έχει ήδη αποφέρει μετρήσιμα αποτελέσματα σε μεγάλες εταιρείες. AWS σε έργο ανακάλυψης φαρμάκων: 95% της επιχειρησιακής λογικής δημιουργήθηκε από προδιαγραφή, με εξοικονόμηση 80+ ωρών σε μία λειτουργία. Το ίδιο το Spec Kit συγκέντρωσε 107.000 αστέρια στο GitHub σε 8 μήνες.

Συγκεκριμένες περιπτώσεις:

  • AWS Kiro - agent ανακάλυψης φαρμάκων. Σε ανάρτηση στο ιστολόγιο AWS Industries με ημερομηνία 18 Φεβρουαρίου 2026, η ομάδα περιγράφει το έργο TargetID. Τρεις προγραμματιστές, τρεις εβδομάδες, ένας agent ανακάλυψης φαρμάκων. Σύμφωνα με το άρθρο, το Kiro δημιούργησε πάνω από το 95% του κώδικα επιχειρησιακής λογικής, εξοικονομώντας πάνω από 80 ώρες ανάπτυξης. Επίσης: «Η τεκμηρίωση README που έγραψε το Kiro μάς εξοικονόμησε περίπου 8 ώρες» και «40% λιγότεροι επαναληπτικοί κύκλοι προτροπής και διόρθωσης».
  • Rackspace Technology. Στο ίδιο ιστολόγιο της AWS, η Rackspace αναφέρει: «ολοκληρώσαμε 52 εβδομάδες εκτιμώμενης εργασίας σε μόλις 3 εβδομάδες», «αύξηση αποδοτικότητας κατά 90%». Δεν πρόκειται πλέον για μια μικρή λειτουργία—είναι ένα πλήρες εταιρικό έργο.
  • Ανάπτυξη του GitHub Spec Kit. Έως τις 31 Μαΐου είχε 107.000 αστέρια. Πρόκειται για +14.000 αστέρια σε τρεις εβδομάδες. Αυτός ο ρυθμός ανάπτυξης είναι σαφής ένδειξη ότι η προσέγγιση κερδίζει μερίδιο αγοράς.

Για τον αναγνώστη, αυτό σημαίνει ότι η προσέγγιση δεν είναι θεωρητική: σοβαρές ομάδες τη χρησιμοποιούν ήδη στην παραγωγή.

Πότε ΔΕΝ είναι κατάλληλο το Spec Kit;

Κύριο συμπέρασμα

Το Spec Kit δεν είναι κατάλληλο παντού. Υπάρχουν τρεις σαφείς περιπτώσεις στις οποίες δεν ταιριάζει: μικρές αλλαγές (διόρθωση σφάλματος, μετονομασία μεταβλητής), πειράματα και πρωτότυπα (όπου το να μη γνωρίζετε τι θέλετε είναι ο ίδιος ο σκοπός του vibe coding) και παλαιός κώδικας με σύνθετη κατάσταση (όπου η προδιαγραφή ξεπερνιέται πριν προλάβετε να την ολοκληρώσετε). Υπάρχουν σοβαρές κριτικές για αυτές τις περιπτώσεις. Τα επιχειρήματά τους αξίζει να τα γνωρίζετε, ώστε να μη σπαταλήσετε χρόνο σε προδιαγραφές που δεν βοηθούν.

Δεν είναι κατάλληλο #1 - μικρές αλλαγές. Αν η εργασία είναι «μετονόμασε μια μεταβλητή», «διόρθωσε ένα τυπογραφικό λάθος στο κείμενο» ή «πρόσθεσε ένα log», η διαδικασία Specify → Plan → Tasks θα διαρκέσει περισσότερο από την ίδια την αλλαγή. Για μικρές αλλαγές, το Plan Mode ή απλώς μια άμεση προτροπή στο Claude Code είναι ταχύτερα.

Δεν είναι κατάλληλο #2 - ζωντανά πειράματα. Όταν δεν ξέρετε ακόμη τι θέλετε και χρειάζεται να «ψαχουλέψετε» στη διεπαφή ή να συναρμολογήσετε γρήγορα ένα πρωτότυπο για να δείτε «αν πετυχαίνει», μια προδιαγραφή είναι άσκοπη. Η αξία βρίσκεται ακριβώς στον αυτοσχεδιασμό. Στο επίπεδο του «παιχνιδιού με μια ιδέα», αυτό ακριβώς λειτουργεί—το vibe, όχι η προδιαγραφή.

Δεν είναι κατάλληλο #3 - παλαιός κώδικας με σύνθετη κατάσταση. Η πραγματικότητα αλλάζει ταχύτερα από τις προδιαγραφές. Για παράδειγμα, σε συνδρομητική χρέωση, η ομάδα μπορεί να περιγράψει τους κύκλους χρέωσης και τους φορολογικούς κανόνες, αλλά μια εβδομάδα αργότερα το τμήμα οικονομικών να ζητήσει ευρωπαϊκό ΦΠΑ—η προδιαγραφή έχει ξεπεραστεί πριν από την κυκλοφορία. Όταν η επιχειρησιακή λογική εξελίσσεται γρήγορα, η συντήρηση των προδιαγραφών γίνεται βάρος.

Ένας επιπλέον κίνδυνος είναι η ψευδής αίσθηση ελέγχου: οι δομές είναι κομψές, αλλά οι agents συχνά αγνοούν οδηγίες ή, αντίθετα, ακολουθούν τα πρότυπα υπερβολικά κατά γράμμα. Το αποτέλεσμα είναι κώδικας δομικά σωστός αλλά ακατάλληλος για το συγκεκριμένο repo σας—η προδιαγραφή δεν εγγυάται ότι ο agent την κατάλαβε όπως την εννοούσατε.

Τον Απρίλιο του 2026, αναλυτές του κλάδου προειδοποίησαν για το waterfall: η συγγραφή μιας μεγάλης προδιαγραφής πριν από τον κώδικα είναι ένας δρόμος που έχει ήδη οδηγήσει τον κλάδο σε αδιέξοδο μία φορά, την εποχή των απαιτήσεων 200 σελίδων. Οι μηχανικοί είναι επιφυλακτικοί απέναντι σε αυτή την προσέγγιση έκτοτε και η επιφύλαξη αυτή δικαιολογείται.

Τι να κάνετε. Προτείνω έναν απλό κανόνα: μέγεθος λειτουργίας σε σχέση με τον χρόνο σύνταξης προδιαγραφής. Αν η υλοποίηση μιας λειτουργίας θα διαρκέσει λιγότερο από 2 ώρες, μην γράψετε προδιαγραφή—το Plan Mode είναι ταχύτερο. Αν μια λειτουργία θα διαρκέσει μία εβδομάδα, χρησιμοποιήστε οπωσδήποτε το Spec Kit· η εξοικονόμηση χρόνου θα αποσβέσει την ωριαία προδιαγραφή πενταπλάσια. Ανάμεσα στις 2 ώρες και τη μία εβδομάδα, κρίνετε κατά περίπτωση, αν και προσωπικά γράφω προδιαγραφή ακόμη και για λειτουργίες μισής ημέρας, επειδή το τεχνούργημα στο repo αξίζει περισσότερο από τα 30 λεπτά που εξοικονομούνται.

Τι ακολουθεί: πώς να ενσωματώσετε το Spec Kit στο έργο σας;

Κύριο συμπέρασμα

Το ευκολότερο πρώτο βήμα είναι να δοκιμάσετε το Spec Kit σε μια νέα μικρή λειτουργία, όχι σε ολόκληρο ένα υπάρχον έργο. Εγκαταστήστε το, αρχικοποιήστε το σε ένα repo, εκτελέστε το /speckit-specify για μία λειτουργία και δείτε τα τεχνουργήματα. Σε μία ή δύο εβδομάδες, θα έχετε μια διαίσθηση για το πότε να το χρησιμοποιείτε και πότε να παραμένετε στις γρήγορες προτροπές. Η πλήρης μεθοδολογία συνδυάζει CLAUDE.md + Spec Kit + Skills + subagents.

Ένα συγκεκριμένο σχέδιο για τις επόμενες 7 ημέρες:

  • Ημέρα 1. Εγκαταστήστε το uv και το Spec Kit (5-10 λεπτά). Ελέγξτε ότι εμφανίστηκαν οι εντολές /speckit-* στο Claude Code. Μην προσπαθήσετε να τα εφαρμόσετε σε υπάρχον έργο—ξεκινήστε με ένα νέο.
  • Ημέρα 2. Επιλέξτε μια πραγματική λειτουργία που σχεδιάζετε να δημιουργήσετε. Εκτελέστε το /speckit-specify με μια ελεύθερη περιγραφή. Ανοίξτε το spec.md, διαβάστε το και απαντήστε σε κάθε [NEEDS CLARIFICATION]. Μη βιαστείτε να περάσετε στο Plan.
  • Ημέρα 3. Εκτελέστε το /speckit-plan με υποδείξεις για τη στοίβα σας. Διαβάστε το plan.md, ειδικά την ενότητα Architecture Decisions. Αν κάτι δεν σας ταιριάζει, επεξεργαστείτε το χειροκίνητα.
  • Ημέρες 4-5. Εκτελέστε το /speckit-tasks και έπειτα το /speckit-analyze για διπλό έλεγχο του συνόλου προδιαγραφής, σχεδίου και εργασιών, και στη συνέχεια το /speckit-implement. Παρακολουθήστε πώς το Claude σημειώνει [x] στο tasks.md. Μπορεί κάπου να κολλήσει—είναι φυσιολογικό. Επιστρέψτε στο spec.md, διευκρινίστε την απαίτηση και επανεκκινήστε το /speckit-implement με μια συγκεκριμένη εργασία. Μόλις ολοκληρωθούν οι εργασίες, εκτελέστε το /speckit-converge και επαναλάβετε τη σειρά Implement και Converge μέχρι να απαντήσει «Converged».
  • Ημέρες 6-7. Εξετάστε το PR (ή τη σειρά PR). Κάντε merge. Διαβάστε τα spec.md και plan.md—είναι η τεκμηρίωση της λειτουργίας σας για τον επόμενο χρόνο.

Τι θα πρότεινα να διαβάσετε παράλληλα:

Η ολοκληρωμένη ροή εργασίας πλαισίου: κλώνος AI + Δεύτερος Εγκέφαλος + Μηχανική Πλαισίου.

Περισσότερο υλικό είναι διαθέσιμο στο Ailoot.

Περισσότερες λεπτομέρειες

Ερωτήσεις και απαντήσεις: Πώς να ρυθμίσετε το Spec Kit στο Claude Code το 2026: Προδιαγραφές αντί για προτροπές

Γιατί δεν αρκεί καθημερινή εκκαθάριση για απαίτηση διαγραφής 48 ωρών;

Λογαριασμός που φτάνει την προθεσμία αμέσως μετά την καθημερινή εκτέλεση μπορεί να περιμένει σχεδόν άλλη ημέρα. Διευκρινίστε ανεκτή καθυστέρηση διαγραφής στην προδιαγραφή, επιλέξτε κατάλληλο πρόγραμμα και δοκιμάστε κατώφλι 48 ωρών και μέγιστη καθυστέρηση.

Τι κάνω όταν το plan.md συγκρούεται με spec.md;

Επιστρέψτε στην απαίτηση και λύστε τη διαφορά πριν την υλοποίηση. Ενημερώστε προδιαγραφή, σχέδιο, εργασίες και ελέγχους αποδοχής μαζί και χρησιμοποιήστε Analyze και ελέγχους υλοποίησης για επαλήθευση της ίδιας συμφωνημένης συμπεριφοράς.

Όλα τα άρθρα