Πώς να εκκινείτε εκατοντάδες πράκτορες στο Claude Code με τα Dynamic Workflows

Βρείτε περισσότερο υλικό για τη ρύθμιση εργαλείων στην τεκμηρίωση του Ailoot.

Τι είναι τα Dynamic Workflows και γιατί τα κυκλοφόρησε η Anthropic στις 28 Μαΐου;#

Παλαιότερα, η ίδια η μορφή περιόριζε την κλίμακα: μία συνομιλία = ένα σχέδιο = ένα παράθυρο περιβάλλοντος. Οι υποπράκτορες βοηθούσαν, αλλά η απόφαση για το «τι θα εκτελεστεί στη συνέχεια» παρέμενε στον Claude, μέσα στην κύρια συνομιλία, και κάθε ενδιάμεσο αποτέλεσμα κατανάλωνε το ίδιο παράθυρο περιβάλλοντος. Αυτό γινόταν σημείο συμφόρησης σε μια εργασία που περιλάμβανε 500 αρχεία ή δέκα ανεξάρτητες υποθέσεις.

Τα Dynamic Workflows μεταφέρουν το σχέδιο στον κώδικα. Ο Claude διατυπώνει την εργασία ως σκριπτ ενορχήστρωσης, το περιβάλλον εκτέλεσης τρέχει το σκριπτ σε απομονωμένο περιβάλλον και τα ενδιάμεσα αποτελέσματα αποθηκεύονται στις μεταβλητές του σκριπτ αντί στο δικό σας περιβάλλον. Η συνεδρία παραμένει διαθέσιμη όσο οι πράκτορες εργάζονται στο παρασκήνιο.

Τι αλλάζει στην πράξη σε σχέση με την παλιά προσέγγιση: ανεξάρτητοι πράκτορες αμφισβητούν τα ευρήματα ο ένας του άλλου και προχωρούν μόνο όσα αντέχουν στη διασταύρωση. Το «δυναμικά» στο όνομα αναφέρεται ακριβώς σε αυτό: κάθε εκτέλεση γράφεται για την εκάστοτε εργασία. Δεν υπάρχει έτοιμη λίστα διεργασιών.

Πώς διαφέρει ένα workflow από έναν υποπράκτορα και ένα Skill: 3 τύποι ενορχήστρωσης#

Επιλέγω ανάμεσα σε workflow, υποπράκτορα και Skill θέτοντας δύο ερωτήματα: ποιος κρατά το σχέδιο και πού βρίσκονται τα ενδιάμεσα αποτελέσματα;

Η βασική αλλαγή είναι ότι το σχέδιο περνά στον κώδικα. Με υποπράκτορες και Skills, ο Claude παραμένει πάντα ο ενορχηστρωτής: αποφασίζει στην πορεία τι θα εκκινήσει στη συνέχεια και κάθε αποτέλεσμα επιστρέφει στο παράθυρο περιβάλλοντος. Ένα Workflow κρατά για τον εαυτό του τον βρόχο, τη διακλάδωση και τα ενδιάμεσα αποτελέσματα· μόνο η τελική απάντηση φτάνει στον Claude.

Μπορείτε να εκτελέσετε το ίδιο σχέδιο έτσι ώστε ανεξάρτητοι πράκτορες να το εξετάσουν από διαφορετικές οπτικές και το σκριπτ να συγκεντρώσει όσα αντέχουν στον έλεγχο. Αυτό δεν γίνεται σε μια κανονική συνεδρία με ένα μόνο chat: ο Claude δεν διαθέτει ανεξάρτητο σημείο σύνθεσης.

Έτσι επιλέγω: για μια συνηθισμένη εργασία με αρκετά βήματα, χρησιμοποιήστε υποπράκτορες ή ένα Skill. Για μια εργασία που δεν χωρά σε μία συνομιλία ή μια διαδικασία που θέλετε να επαναλαμβάνετε όποτε χρειάζεται, χρησιμοποιήστε workflow. Παρουσίασα αναλυτικά και τα τέσσερα δομικά στοιχεία στον κεντρικό οδηγό Skills, Subagents, MCP, or Plugins.

3 τρόποι για να ξεκινήσετε ένα workflow στο Claude Code#

Μέθοδος 1. Η λέξη-κλειδί workflow σε ένα prompt. Η απλούστερη επιλογή· δεν αλλάζει τις ρυθμίσεις της συνεδρίας. Απλώς εισαγάγετε τη λέξη workflow σε οποιοδήποτε prompt και το Claude Code θα την επισημάνει καθώς πληκτρολογείτε και θα δημιουργήσει σκριπτ ενορχήστρωσης αντί για μια συνηθισμένη συνομιλία.

Run a workflow to audit every API endpoint under src/routes/ for missing auth checks

Αν το Claude Code επισημάνει τη λέξη, αλλά δεν θέλατε να ξεκινήσετε workflow, το alt+w απενεργοποιεί την ενεργοποίηση για αυτό το prompt.

Μέθοδος 2. Λειτουργία /effort ultracode. Ενεργοποιεί τη μέγιστη προσπάθεια του μοντέλου (xhigh) και επιτρέπει επίσης στον Claude να αποφασίζει μόνος του πότε μια εργασία δικαιολογεί workflow.

/effort ultracode

Σε αυτή τη λειτουργία, ένα αίτημα μπορεί να εξελιχθεί σε πολλά διαδοχικά workflows: ένα για να κατανοήσει τον κώδικα, άλλο για να κάνει μια αλλαγή και ένα τρίτο για να ελέγξει το αποτέλεσμα. Κάθε εκτέλεση χρησιμοποιεί περισσότερα tokens και διαρκεί περισσότερο από ένα συνηθισμένο επίπεδο προσπάθειας. Η λειτουργία ισχύει μόνο για την τρέχουσα συνεδρία και μηδενίζεται όταν ανοίγετε νέα. Όταν επιστρέψετε σε συνήθεις εργασίες, το /effort high απενεργοποιεί το ultracode.

Μέθοδος 3. Η ενσωματωμένη εντολή /deep-research. Ένα έτοιμο workflow της Anthropic για έρευνα στον ιστό. Η επόμενη ενότητα καλύπτει αυτή τη μέθοδο.

Και στις τρεις μεθόδους, το Claude Code ζητά επιβεβαίωση στην πρώτη εκτέλεση και εμφανίζει τις φάσεις. Οι επιλογές απάντησης είναι Yes, run it, Yes, and don't ask again for <name> (αποθηκεύει την έγκρισή σας), View raw script (ανοίγει τον κώδικα με Ctrl+G) και No. Στη λειτουργία Auto, απαιτείται επιβεβαίωση μόνο για την πρώτη εκτέλεση· οι επόμενες προχωρούν χωρίς ερώτηση. Με τα claude -p και Agent SDK δεν υπάρχει καθόλου επιβεβαίωση: τα δικαιώματα των υποπρακτόρων αντλούνται τότε από την κοινόχρηστη λίστα επιτρεπόμενων ενεργειών.

Το έτοιμο workflow /deep-research: παράδειγμα πρώτης εκτέλεσης#

Ο ταχύτερος τρόπος να δοκιμάσετε τα Dynamic Workflows είναι να εκτελέσετε ένα έτοιμο workflow αντί να γράψετε το δικό σας. Η Anthropic περιλαμβάνει το ενσωματωμένο workflow /deep-research στο Claude Code. Εξετάζει ένα ερώτημα από πολλές ανεξάρτητες οπτικές, αναζητά πηγές, ψηφίζει για κάθε ισχυρισμό και κρατά στην αναφορά μόνο όσους αντέχουν στη διασταύρωση.

1. Εκτελέστε την εντολή

   Σε μια συνεδρία Claude Code, πληκτρολογήστε /deep-research και διατυπώστε το ερώτημά σας ως λεπτομερές prompt. Όσο ακριβέστερη είναι η διατύπωση, τόσο λιγότερο χρόνο θα σπαταλήσει το σκριπτ ξεκινώντας φάσεις.

2. Επιτρέψτε το workflow

   Θα εμφανιστεί ένα παράθυρο διαλόγου με τις φάσεις και τα κουμπιά Yes / View raw script / No. Η έγκριση αποθηκεύεται για το έργο αν επιλέξετε μια επιλογή με don't ask again.

3. Παρακολουθήστε την πρόοδο με το /workflows

   Η εκτέλεση περνά στο παρασκήνιο και η συνεδρία παραμένει ελεύθερη. Η εντολή /workflows εμφανίζει λίστα με τις εκτελούμενες και ολοκληρωμένες εργασίες. Χρησιμοποιήστε τα βέλη για να επιλέξετε μια φάση, το Enter για να την αναπτύξετε και να δείτε τους πράκτορές της, τα j/k για να περιηγηθείτε στις λεπτομέρειες, το p για παύση, το x για διακοπή της εκτέλεσης, το r για επανεκκίνηση ενός πράκτορα και το s για αποθήκευση του σκριπτ.

4. Διαβάστε την αναφορά

   Όταν ολοκληρωθεί η εκτέλεση, η αναφορά με τους συνδέσμους εμφανίζεται στη συνεδρία. Οι ισχυρισμοί που δεν άντεξαν στη διασταύρωση φιλτράρονται αυτόματα.

Σε αντίθεση με μια συνηθισμένη συνομιλία με μία αναζήτηση στον ιστό, το /deep-research παραλληλίζει από μόνο του τα ερωτήματα και συμφιλιώνει τις αντιφάσεις ανάμεσα στις πηγές. Το χρησιμοποιώ για να εξερευνήσω ένα θέμα πριν γράψω οδηγό: είναι ένας βολικός τρόπος να δω τη χρήση tokens πριν αυξήσω την κλίμακα ενός workflow.

Ultracode: η λειτουργία όπου ο Claude αποφασίζει πότε να ξεκινήσει ένα workflow#

Το Ultracode συνδυάζει δύο πράγματα: τη μέγιστη προσπάθεια συλλογισμού και την άδεια να ξεκινά ο Claude workflows μόνος του. Από προεπιλογή, ακόμη και το /effort xhigh εκτελεί μια συνηθισμένη συνομιλία: ο Claude σκέφτεται περισσότερο, αλλά εξακολουθεί να κρατά τα βήματα στο δικό του περιβάλλον. Το Ultracode επιτρέπει στον Claude να μετατρέψει μόνος του μια εργασία σε workflow μόλις αντιληφθεί ότι μία συνεδρία δεν θα αρκέσει.

/effort ultracode

Όταν είναι ενεργοποιημένη η λειτουργία, ένα αίτημα μπορεί να ξεκινήσει δύο ή τρία workflows στη σειρά: ένα εξετάζει τη βάση κώδικα, ένα άλλο κάνει μια αλλαγή και ένα τρίτο είναι ξεχωριστή εκτέλεση που προσπαθεί να την καταρρίψει. Είναι το ίδιο μοτίβο «πολλές ανεξάρτητες προσπάθειες ⇒ τελική σύνθεση», αλλά χωρίς να χρειάζεται να ξεκινήσετε εσείς κάθε φάση χειροκίνητα.

Το κόστος είναι προφανές: κάθε αίτημα διαρκεί περισσότερο και κοστίζει περισσότερο από ό,τι με το /effort high. Στο παρασκήνιο εκτελούνται πολλές εργασίες με τα δικά τους όρια, ενώ η ίδια η Anthropic δεν συνιστά το ultracode ως προεπιλεγμένη λειτουργία. Ισχύει μόνο για την τρέχουσα συνεδρία και μηδενίζεται στην επόμενη.

Όταν επιστρέψετε σε συνήθεις εργασίες, το /effort high απενεργοποιεί το ultracode και η συνεδρία επιστρέφει σε κανονική συνομιλία με υποπράκτορες. Σε μοντέλα που δεν υποστηρίζουν το xhigh, η επιλογή ultracode απλώς δεν εμφανίζεται στο /effort.

Όρια, tokens και παγίδες της πρώτης εκτέλεσης#

Το περιβάλλον εκτέλεσης θέτει τα εξής αυστηρά τεχνικά όρια:

• Έως 16 πράκτορες μπορούν να εκτελούνται παράλληλα ταυτόχρονα. Λιγότεροι σε μηχανήματα με λίγους πυρήνες. Αυτό είναι το τοπικό όριο πόρων.
• 1.000 πράκτορες ανά εκτέλεση. Προστασία από ανεξέλεγκτους βρόχους: αν ένα σκριπτ αρχίσει να εκκινεί ατελείωτα πράκτορες, το περιβάλλον εκτέλεσης θα το τερματίσει.
• Δεν μπορείτε να περιμένετε είσοδο χρήστη κατά τη διάρκεια μιας εκτέλεσης. Μόνο τα δικαιώματα εργαλείων μπορούν να τη διακόψουν. Αν χρειάζεστε έγκριση μεταξύ φάσεων, χωρίστε την εργασία σε ξεχωριστά workflows.
• Το ίδιο το σκριπτ δεν έχει άμεση πρόσβαση σε αρχεία ή στο κέλυφος εντολών. Η ανάγνωση, η εγγραφή και η εκτέλεση εντολών γίνονται από τους πράκτορες που εκκινεί. Το σκριπτ απλώς τους συντονίζει.
• Απαιτείται Claude Code v2.1.154 ή νεότερο. Διαθέσιμο στα προγράμματα Pro, Max, Team και Enterprise (το Pro ενεργοποιείται μέσω /config), καθώς και μέσω Claude API, Amazon Bedrock, Vertex AI και Microsoft Foundry.

Η κύρια προειδοποίηση αφορά το κόστος.

Κάθε πράκτορας μιας εκτέλεσης χρησιμοποιεί το μοντέλο της συνεδρίας, εκτός αν το σκριπτ δρομολογήσει μια φάση σε άλλο μοντέλο. Πριν από μια μεγάλη εκτέλεση, ελέγξτε το /model: αν συνηθίζετε να επιλέγετε φθηνότερο μοντέλο για συνήθεις εργασίες, το ultracode και το /deep-research μπορεί να αυξήσουν τον λογαριασμό αν παραλείψετε αυτόν τον έλεγχο. Μπορείτε να ζητήσετε ρητά από τον Claude στο prompt να «χρησιμοποιήσει φθηνότερο μοντέλο για τις φάσεις που δεν απαιτούν τη μέγιστη δυνατότητα» — είναι ένας έγκυρος τρόπος διαχείρισης του κόστους.

Αν μια εκτέλεση παρεκκλίνει, ανοίξτε το /workflows, επιλέξτε την εκτέλεση και πατήστε x. Οι πράκτορες που έχουν ήδη ολοκληρώσει διατηρούν τα αποτελέσματά τους. Μπορείτε να συνεχίσετε μια διακοπείσα εκτέλεση από εκεί με p ή να ζητήσετε από τον Claude να επανεκκινήσει το σκριπτ από το ίδιο σημείο: οι πράκτορες με αποθηκευμένα αποτελέσματα τα επιστρέφουν, ενώ οι υπόλοιποι συνεχίζουν να εργάζονται. Αυτό λειτουργεί μέσα σε μία συνεδρία: μόλις φύγετε από το Claude Code, η επόμενη συνεδρία ξεκινά το workflow από την αρχή.

Αν σχεδιάζετε μεγάλες εκτελέσεις, αρχίστε να διαχειρίζεστε τη χρήση με τον οδηγό Πώς να μην εξαντλήσετε τα όρια του Claude Code και το Second Brain: με τη σωστή δομή έργου, το workflow δεν θα φορτώνει ολόκληρο το αποθετήριο σε κάθε πράκτορα.

Πώς να αποθηκεύσετε το workflow σας σε ένα έργο#

Αν ο Claude έχει συνθέσει ένα workflow για μια επαναλαμβανόμενη εργασία (για παράδειγμα, έλεγχο κάθε branch ή τακτικό έλεγχο ασφαλείας), μπορείτε να αποθηκεύσετε το σκριπτ και να σταματήσετε να περιγράφετε την εργασία με λόγια κάθε φορά.

1. Ανοίξτε το /workflows

   Η εντολή εμφανίζει μια λίστα με τις πρόσφατες εκτελέσεις. Χρησιμοποιήστε τα βέλη για να επιλέξετε αυτή που χρειάζεστε.

2. Πατήστε s

   Θα εμφανιστεί ένα παράθυρο αποθήκευσης. Το Tab αλλάζει τη θέση αποθήκευσης.

3. Επιλέξτε φάκελο

   Το .claude/workflows/ βρίσκεται στο έργο και είναι ορατό σε όλους όσοι κλωνοποίησαν το αποθετήριο. Το ~/.claude/workflows/ βρίσκεται στον προσωπικό σας φάκελο, είναι διαθέσιμο σε όλα τα έργα σας και ορατό μόνο σε εσάς.

4. Καλέστε το ως εντολή

   Το /[script_name] ξεκινά το workflow με το ίδιο σκριπτ όπως την πρώτη φορά. Αν υπάρχουν workflow με το ίδιο όνομα στους φακέλους του έργου και του προσωπικού σας φακέλου, προτεραιότητα έχει αυτό του έργου.

Έτσι δημιουργείται ένα ενδιαφέρον μοτίβο: ένα μέλος της ομάδας κάνει ένα workflow να λειτουργήσει μία φορά, το καταχωρίζει στο .claude/workflows/ και κάθε επόμενο μέλος της ομάδας εκτελεί την ίδια ενορχήστρωση με μία εντολή. Το σκριπτ είναι ευανάγνωστος κώδικας JavaScript, επομένως μπορείτε να το εξετάσετε, να το επεξεργαστείτε και να καταχωρίσετε μια νέα έκδοση.

Την πρώτη φορά που εκτελείτε ένα αποθηκευμένο workflow σε ένα έργο, το Claude Code εξακολουθεί να εμφανίζει παράθυρο δικαιωμάτων, επομένως η αποθήκευση του σκριπτ δεν συνεπάγεται αυτόματη έγκριση. Η έγκριση δίνεται ξεχωριστά με την επιλογή Yes, and don't ask again.

Για ποιες εργασίες αξίζουν πραγματικά τα Workflows;#

Η Anthropic αναφέρει ρητά τα σενάρια για τα οποία σχεδιάστηκε το περιβάλλον εκτέλεσης:

• Έλεγχοι σε ολόκληρη τη βάση κώδικα — ελέγξτε κάθε endpoint, αρχείο και συνάρτηση με βάση μια λίστα ελέγχου. Για παράδειγμα, αναζητήστε ελλείποντες ελέγχους εξουσιοδότησης, βρείτε διπλότυπη λογική ή ελέγξτε την ασφάλεια σύμφωνα με τους κανόνες OWASP. Για κάθε κλάδο της λίστας ελέγχου εκκινείται ξεχωριστός πράκτορας.
• Μεγάλες μεταφορές — αλλάξτε framework, απομακρυνθείτε από ένα παρωχημένο API ή μεταφέρετε χιλιάδες αρχεία σε άλλη γλώσσα. Το workflow παρακολουθεί την πρόοδο, οι πράκτορες εργάζονται παράλληλα στα αρχεία και οι πράκτορες διασταύρωσης αναζητούν όσα μπορεί να παραλείφθηκαν.
• Έρευνα με διασταύρωση — ένα ερώτημα που απαιτεί πηγές από διαφορετικές οπτικές και αξιολόγηση του ποιες δηλώσεις θα αντέξουν στη διασταύρωση. Αυτό είναι το βασικό σενάριο για το οποίο γράφτηκε το ενσωματωμένο /deep-research.
• Ένα σύνθετο σχέδιο που θέλετε να σκιαγραφήσετε από πολλές ανεξάρτητες οπτικές — το workflow δημιουργεί πολλά ανεξάρτητα προσχέδια σχεδίων, αντίθετοι πράκτορες τα εξετάζουν και παραδίδεται μια σύνθεση. Αυτό ενδείκνυται όταν «το κόστος ενός λάθους είναι υψηλό και μία προσπάθεια δεν αρκεί».

Για μια εργασία όπως «διόρθωσε ένα σφάλμα» ή «πρόσθεσε μία συνάρτηση», τα Dynamic Workflows υστερούν σε σχέση με μια κανονική συνεδρία: η χρήση tokens δεν αξίζει τον χρόνο. Η τεκμηρίωση της Anthropic το λέει ξεκάθαρα: «ξεκινήστε με μια περιορισμένη εργασία ώστε να δείτε τη χρήση». Ο δικός μου κανόνας: αν υπάρχουν λιγότερες από 5 ανεξάρτητες υποεργασίες ή λιγότερα από 50 αρχεία, ένα κανονικό chat με μερικούς υποπράκτορες θα το χειριστεί με μικρότερο κόστος.

Αν ηγείστε ομάδας σε πρόγραμμα Enterprise, ένας διαχειριστής μπορεί να έχει απενεργοποιήσει τα Workflows μέσω των διαχειριζόμενων ρυθμίσεων ή του διακόπτη στη σελίδα διαχείρισης του Claude Code. Πριν αντιμετωπίσετε τα Workflows ως «λύση για τα πάντα», ελέγξτε αν είναι καν ενεργοποιημένα: /config → η καταχώριση Dynamic workflows.

Βρείτε πρόσθετο υλικό για τη χρήση εργαλείων στην τεκμηρίωση του Ailoot.