Ένα αρχείο οδηγιών για Claude Code, Codex και Cursor το 2026

Για πληροφορίες σχετικά με την υπηρεσία, δείτε την τεκμηρίωση του Ailoot.

Τι αλλάζει όταν χρησιμοποιείτε μαζί Claude Code, Codex και Cursor;#

Στο παράδειγμα που περιγράφεται, το Claude Code είναι το κύριο εργαλείο, ενώ τα Codex και Cursor χρησιμοποιούνται για συγκεκριμένες εργασίες. Το CLAUDE.md μου έχει περίπου 250 γραμμές οδηγιών: τι να διαβάζει και με ποια σειρά, τι δεν πρέπει να αγγίζει, ποιες εντολές να χρησιμοποιεί για την ανάπτυξη και τους κανόνες μορφοποίησης των commits. Όταν δοκίμασα για πρώτη φορά το Codex CLI στο έργο, δεν γνώριζε κανέναν από τους κανόνες: εκτέλεσε git push --force, περιεργάστηκε το .env και μετονόμασε αρχεία απρόσεκτα.

Αρχικά αντέγραψα χειροκίνητα το CLAUDE.md στο AGENTS.md. Δύο εβδομάδες αργότερα, ανακάλυψα ότι το έργο είχε ήδη τέσσερις εκδοχές των ίδιων οδηγιών: στα CLAUDE.md, AGENTS.md, .cursorrules και .windsurf/rules/. Όλες διέφεραν λίγο. Αυτό δεν είναι πρόβλημα του Claude ή του Cursor· είναι η βασική παγίδα κάθε συστήματος με πολλαπλές πηγές αλήθειας. Συζητώ το πρόβλημα αναλυτικότερα στον οδηγό για την εργασία με πολλούς πράκτορες.

Τον Ιούνιο του 2026, η τεκμηρίωση μνήμης του Claude Code από την Anthropic έδωσε μία απάντηση: ένα κοινόχρηστο αρχείο συν μία εισαγωγή. Από τον Σεπτέμβριο του 2026, το Claude Code διαβάζει από μόνο του το AGENTS.md όταν το έργο δεν έχει CLAUDE.md, ενώ χρειάζεται εισαγωγή όταν έχετε κανόνες ειδικά για το Claude. Παρακάτω εξηγώ πότε αρκεί ένα μόνο AGENTS.md, πώς ρυθμίζεται μια εισαγωγή και πώς διαχωρίζονται οι κοινόχρηστοι κανόνες από εκείνους που αφορούν μόνο το Claude.

Διαβάζει από μόνο του το AGENTS.md το Claude Code;#

Πριν από τον Σεπτέμβριο του 2026, η απάντηση ήταν «όχι». Το Issue #6235, που ζητούσε υποστήριξη για το AGENTS.md, παρέμενε ανοιχτό από τον Αύγουστο του 2025 και έκλεισε στις 17 Αυγούστου 2026. Όλο αυτό το διάστημα, η τεκμηρίωση μνήμης υπεδείκνυε μία λύση: δημιουργήστε ένα CLAUDE.md και συμπεριλάβετε σε αυτό το AGENTS.md ως εισαγωγή. Από την έκδοση 2.1.277, η τεκμηρίωση λέει κάτι διαφορετικό:

Τα αρχεία που διαβάζει το Claude Code εξαρτώνται από τα αρχεία που υπάρχουν στο έργο:

Για αυτόν τον έλεγχο, μετρούν τα CLAUDE.md, .claude/CLAUDE.md και CLAUDE.local.md στον κατάλογο εργασίας και σε κάθε γονικό κατάλογο. Δεν μετρούν ένα προσωπικό ~/.claude/CLAUDE.md, ένα εταιρικό διαχειριζόμενο αρχείο και οι κανόνες από το .claude/rules/: φορτώνονται παράλληλα με το AGENTS.md.

Όταν δεν υπάρχει CLAUDE.md, το Claude Code διαβάζει κατά την εκκίνηση όλα τα αρχεία AGENTS.md και .claude/AGENTS.md στον κατάλογο εργασίας και στους γονικούς καταλόγους, και εντοπίζει ένα AGENTS.md σε υποκατάλογο όταν ανοίγει ένα αρχείο σε αυτόν. Λειτουργούν επίσης οι εισαγωγές @path μέσα στο AGENTS.md. Το Claude Code δεν διαβάζει τα AGENTS.local.md, AGENTS.override.md ή τα περιεχόμενα του καταλόγου .agents/.

Η παγίδα: μετράει και ένα προσωπικό CLAUDE.local.md. Δημιουργήστε ένα για να κρατήσετε τους μη δεσμευμένους κανόνες σας και το Claude Code θα σταματήσει σιωπηρά να διαβάζει το AGENTS.md. Η ρύθμιση παρακάτω είναι η λύση.

Η συμπεριφορά αλλάζει στο /config, στην ενότητα Project instructions:

Αν θέλετε να διατηρήσετε το CLAUDE.local.md χωρίς να χάσετε το AGENTS.md, ορίστε το claude-md-and-agents-md. Δεν θα γίνει διπλή ανάγνωση: αν το AGENTS.md περιλαμβάνεται ήδη μέσω της γραμμής @AGENTS.md ή συμβολικού συνδέσμου, το Claude Code δεν το φορτώνει δεύτερη φορά, ανεξάρτητα από τη ρύθμιση.

Μπορείτε να ελέγξετε αν εντοπίστηκε το αρχείο με την εντολή /memory: από την έκδοση 2.1.280, η διαδρομή του AGENTS.md εμφανίζεται στη λίστα. Σε εκδόσεις προγενέστερες της 2.1.277 και σε συνεδρίες όπου είναι απενεργοποιημένο το ενσωματωμένο πρόσθετο agents-md, το Claude Code διαβάζει μόνο το CLAUDE.md, ενώ στο /config δεν υπάρχει στοιχείο Project instructions. Πριν από την έκδοση 2.1.281, οι συνεδρίες μέσω Amazon Bedrock και όσες είχαν απενεργοποιημένη την τηλεμετρία συμπεριφέρονταν με τον ίδιο τρόπο. Επίσης, στην πρώτη συνεδρία μετά από ενημέρωση από παλαιότερη έκδοση, το AGENTS.md ενδέχεται να μην εντοπιστεί· λειτουργεί από την επόμενη συνεδρία και μετά.

Τι σημαίνει αυτό για μια ρύθμιση με ένα αρχείο; Αν δεν έχετε κανόνες ειδικά για το Claude, μπορείτε να παραλείψετε το CLAUDE.md: αρκεί το AGENTS.md, και θα το διαβάζουν τα Claude Code, Codex και Cursor. Αν έχετε τέτοιους κανόνες (λειτουργία σχεδίου για επικίνδυνους καταλόγους, δεξιότητες, hooks), χρειάζεστε CLAUDE.md, και το Claude Code θα σταματήσει να διαβάζει από μόνο του το AGENTS.md. Τότε συμπεριλάβετε το AGENTS.md στο CLAUDE.md με τη γραμμή @AGENTS.md· αυτή η ρύθμιση λειτουργεί όπως και πριν από τον Σεπτέμβριο. Βοηθά επίσης με παλαιότερες εκδόσεις του Claude Code. Το εξηγώ αναλυτικά παρακάτω.

Πώς εισάγετε το @AGENTS.md μέσα στο CLAUDE.md;#

Ένα ελάχιστο λειτουργικό παράδειγμα από την επίσημη τεκμηρίωση:

@AGENTS.md

## Claude Code

Use plan mode for changes under `src/billing/`.

Να τι συμβαίνει. Η πρώτη γραμμή, @AGENTS.md, είναι οδηγία εισαγωγής. Όταν το Claude Code αναλύει το CLAUDE.md στην αρχή μιας συνεδρίας, εντοπίζει αυτή την εισαγωγή και παρεμβάλλει στη θέση της ολόκληρο το περιεχόμενο του AGENTS.md. Έπειτα ακολουθεί η επικεφαλίδα ## Claude Code: είναι απλώς markdown, αλλά λειτουργεί ως ενότητα «προσθηκών ειδικά για το Claude». Κάτω από αυτήν βρίσκεται ένας κανόνας που ισχύει μόνο για το Claude Code: να χρησιμοποιείται η λειτουργία σχεδίου για αλλαγές στον κατάλογο billing. Το Codex CLI ή το Cursor δεν ανοίγουν καθόλου αυτό το αρχείο· χρησιμοποιούν το απλό AGENTS.md.

Απόσπασμα από την τεκμηρίωση σχετικά με τη λειτουργία των εισαγωγών:

Μερικές πρακτικές λεπτομέρειες:

• Σχετικές και απόλυτες διαδρομές. Το @AGENTS.md είναι σχετικό ως προς το αρχείο που περιέχει την εισαγωγή. Τα @/Users/me/shared/rules.md ή @~/.claude/personal.md είναι απόλυτα. Χρησιμοποιώ το @~/.claude/personal.md για προσωπικές προτιμήσεις που δεν θέλω να βάλω στο αποθετήριο.
• Βάθος τεσσάρων επιπέδων. Το AGENTS.md μπορεί να εισάγει το @docs/coding-style.md, και το coding-style.md μπορεί να εισάγει κάτι άλλο, έως τέσσερα επίπεδα. Αυτό αρκεί για κάθε πραγματική δομή.
• Τα backticks αποκλείουν τις εισαγωγές. Αν το κείμενο λέει `@README`, πρόκειται απλώς για αναφορά στο όνομα, όχι για εισαγωγή. Αυτό είναι χρήσιμο όταν εξηγείτε στους αναγνώστες πώς λειτουργούν οι εισαγωγές χωρίς να ενεργοποιήσετε μία.
• Έγκριση για αρχεία εκτός έργου. Αν μια εισαγωγή δείχνει εκτός του καταλόγου εργασίας, όπως το @~/.claude/personal.md, το Claude Code εμφανίζει την πρώτη φορά ένα παράθυρο διαλόγου με τα συγκεκριμένα αρχεία. Αν αρνηθείτε, οι εξωτερικές εισαγωγές παραμένουν απενεργοποιημένες και το παράθυρο διαλόγου δεν εμφανίζεται ξανά. Το @AGENTS.md στη ρίζα του έργου δεν προκαλεί παράθυρο διαλόγου. Έτσι προστατεύεστε από την κατά λάθος φόρτωση άσχετου αρχείου στο περιβάλλον.

Αφού άλλαξα σε αυτή τη ρύθμιση στο έργο που περιγράφεται, το CLAUDE.md μου μειώθηκε από 250 γραμμές σε 60: το @AGENTS.md συν πέντε έως επτά κανόνες που ισχύουν μόνο για το Claude Code (λειτουργία σχεδίου για επικίνδυνους καταλόγους, τι να μην αγγίζει στην περιοχή διαχείρισης και πώς να διατυπώνει τα commits). Όλοι οι κοινόχρηστοι κανόνες βρίσκονται στο AGENTS.md, το οποίο διαβάζουν τα Codex και Cursor.

Πότε πρέπει να επιλέξετε συμβολικό σύνδεσμο και πότε εισαγωγή;#

Η τεκμηρίωση παρουσιάζει την επιλογή του συμβολικού συνδέσμου ως εξής:

ln -s AGENTS.md CLAUDE.md

Και αμέσως δίνει μια σαφή προειδοποίηση για τα Windows:

Πίνακας σύγκρισης:

Χρησιμοποιώ εισαγωγές στο έργο που περιγράφεται. Οι λόγοι:

1. Η ομάδα είναι μικτή. Χρησιμοποιώ Mac· στο παράδειγμα, η ομάδα είναι περίπου μοιρασμένη εξίσου μεταξύ Windows και Mac. Αν εμφανιστεί συμβολικός σύνδεσμος στο αποθετήριο, για χρήστες Windows χωρίς Developer Mode θα γίνει checkout ως συνηθισμένο αρχείο κειμένου που περιέχει μία μόνο γραμμή, AGENTS.md. Αυτό προκαλεί παράξενα σφάλματα: μερικές φορές οι κανόνες λειτουργούν, μερικές φορές όχι, και δεν είναι σαφές το γιατί.
2. Θέλω κανόνες μόνο για το Claude. Κάτω από το @AGENTS.md, το CLAUDE.md μου έχει μια ενότητα «Claude Code» με κανόνες: χρήση --effort high για εργασίες αρχιτεκτονικής, εκτέλεση npm run build πριν από το git push και να μη γίνεται χειροκίνητη κλήση του /api/v1/deploy. Το Codex δεν κατανοεί αυτές τις εντολές.
3. Είναι ευκολότερη η αποσφαλμάτωση. Όταν κάτι πάει στραβά, ανοίγω το CLAUDE.md και βλέπω την εισαγωγή και τις παρακάμψεις μου. Ένας συμβολικός σύνδεσμος δεν έχει ένδειξη «αυτό προστέθηκε εδώ». Για περισσότερα σχετικά με την αποσφαλμάτωση των ρυθμίσεων του Claude Code, δείτε τον οδηγό ασφαλούς λειτουργίας.

Αν δεν έχετε κανόνες ειδικά για το Claude, από την έκδοση 2.1.277 δεν χρειάζεται πια συμβολικός σύνδεσμος: διαγράψτε το CLAUDE.md και το Claude Code θα διαβάσει από μόνο του το AGENTS.md. Κρατήστε τον συμβολικό σύνδεσμο μόνο αν κάποιος στην ομάδα χρησιμοποιεί έκδοση παλαιότερη της 2.1.277 και δεν μπορεί να την ενημερώσει. Αν έχετε κανόνες ειδικά για το Claude, η εισαγωγή είναι πιο βολική στις εννέα από τις δέκα περιπτώσεις.

Τι διαβάζουν τα Codex, Cursor, Copilot, Windsurf και Gemini CLI;#

Χάρτης των επτά κύριων εργαλείων (με βάση την επίσημη τεκμηρίωση κάθε εργαλείου):

Ποιο είναι το συμπέρασμα; Αν ένα αποθετήριο έχει AGENTS.md (συν ένα CLAUDE.md με εισαγωγή όταν χρειάζονται κανόνες ειδικά για το Claude), πέντε από τα επτά εργαλεία λαμβάνουν αυτόματα ενημερωμένες οδηγίες. Το Cursor και το Windsurf, που έχουν δικά τους εγγενή αρχεία, μπορούν είτε να μείνουν ως έχουν (διαβάζουν επίσης το AGENTS.md) είτε να αποκτήσουν εισαγωγή @AGENTS.md — όμως η σύνταξή τους διαφέρει και δεν υποστηρίζεται πάντα.

Η απλούστερη στρατηγική για ένα νέο έργο:

1. Βάλτε όλους τους κοινόχρηστους κανόνες στο AGENTS.md — το 95% των κανόνων ανήκει εκεί.
2. Δημιουργήστε CLAUDE.md αν χρειάζεστε κανόνες μόνο για το Claude: βάλτε το @AGENTS.md στην πρώτη γραμμή και έπειτα προσθέστε παρακάτω μια ενότητα με κανόνες μόνο για το Claude. Αν δεν υπάρχουν τέτοιοι κανόνες, το CLAUDE.md δεν χρειάζεται· από την έκδοση 2.1.277, το Claude Code διαβάζει από μόνο του το AGENTS.md.
3. Κρατήστε το .cursor/rules/ για το Cursor για τις σπάνιες περιπτώσεις που χρειάζεται κάτι ειδικά για το Cursor (τις εντολές του @Codebase και του @Docs).
4. Κάντε το ίδιο για το Windsurf: ξεχάστε το παλιό .windsurfrules· χρησιμοποιήστε το νέο .windsurf/rules/ μόνο όταν χρειάζονται μοτίβα ειδικά για τη σύνταξή του.

Αυτή η προσέγγιση προσφέρει το 80% του οφέλους με το 20% της δουλειάς. Από την εμπειρία μου, όταν οργάνωνα μικτές ομάδες στο «Antigravity», η συντήρηση περισσότερων από δύο πηγών αλήθειας (κοινόχρηστη συν Claude μόνο) γίνεται κουραστική. Αν κάποιος στην ομάδα προσθέσει έναν κανόνα στο .cursorrules και ξεχάσει το AGENTS.md, μια εβδομάδα αργότερα το Cursor και το Codex θα διαφωνούν μεταξύ τους.

Πώς εντοπίζει το /init του Claude Code ένα υπάρχον AGENTS.md;#

Η Anthropic περιγράφει το /init ως εξής στην τεκμηρίωσή της:

Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Το αποθετήριο που περιέγραψα είχε ένα .cursorrules από τότε που δοκίμασα το Cursor (περίπου 80 γραμμές), και ένα AGENTS.md (120 γραμμές, συναρμολογημένο χειροκίνητα). Όταν εκτέλεσα claude /init, η εντολή πήρε και τα δύο αρχεία, αφαίρεσε τους παρόμοιους κανόνες και δημιούργησε ένα καθαρό CLAUDE.md μέσα σε ένα λεπτό. Το έλεγξα έπειτα και έκανα μερικές μικρές αλλαγές — αφαίρεσα παρωχημένα στοιχεία και πρόσθεσα μια δομή με επικεφαλίδες. Ήταν γρηγορότερο από το να ξαναγράψω τα πάντα από την αρχή.

Η διαδραστική λειτουργία, κατά την οποία το /init διαβάζει επίσης το AGENTS.md, ενεργοποιείται μέσω μιας μεταβλητής περιβάλλοντος:

CLAUDE_CODE_NEW_INIT=1 claude

Αφού ξεκινήσει το /init, το Claude θέτει μια σειρά διευκρινιστικών ερωτήσεων: ποια στοιχεία να ρυθμίσει (CLAUDE.md, δεξιότητες, hooks), ποια τεχνολογική στοίβα χρησιμοποιεί το έργο και ποιες εντολές να χρησιμοποιήσει για δοκιμές. Έπειτα ένας υποπράκτορας εξερευνά τη βάση κώδικα — διαβάζει τα package.json, README.md και αρχεία ρυθμίσεων — και συμπληρώνει όσα λείπουν. Στο τέλος, εμφανίζει μια πρόταση την οποία μπορείτε να επεξεργαστείτε πριν από την αποθήκευση. Για περισσότερα σχετικά με τη ρύθμιση του Claude Code κατά την έναρξη ενός έργου, δείτε τον ξεχωριστό οδηγό.

Τώρα το μειονέκτημα. Αν το έργο έχει ήδη ενεργό AGENTS.md, το /init θα δημιουργήσει δίπλα του ένα CLAUDE.md που περιέχει αντίγραφο των κανόνων του. Από εκεί και πέρα, το Claude Code διαβάζει από προεπιλογή μόνο το CLAUDE.md, οπότε υπάρχουν και πάλι δύο πηγές αλήθειας: εσείς ενημερώνετε το AGENTS.md, ενώ το Claude συνεχίζει να χρησιμοποιεί το παλιό αντίγραφο. Η εντολή /import κάνει κάτι παρόμοιο: προσθέτει στο CLAUDE.md ένα εφάπαξ αντίγραφο του AGENTS.md. Για να διατηρήσετε μία μοναδική πηγή, βάλτε την εισαγωγή @AGENTS.md στην πρώτη γραμμή του CLAUDE.md μετά το /init και αφαιρέστε από το CLAUDE.md οτιδήποτε επαναλαμβάνει το AGENTS.md.

Το /init είναι το σωστό σημείο εκκίνησης για ένα νέο έργο ή για ένα έργο που μεταφέρετε από το Cursor ή το Copilot. Δεν χρειάζεται να αναζητήσετε στο διαδίκτυο το «καλύτερο πρότυπο CLAUDE.md» — η Anthropic λαμβάνει ήδη υπόψη όσα υπάρχουν στο αποθετήριο. Αν το έργο έχει ήδη ενεργό AGENTS.md και δεν υπάρχουν κανόνες μόνο για το Claude, το /init δεν χρειάζεται: το Claude Code θα διαβάσει από μόνο του το AGENTS.md.

Πώς διαχωρίζετε τις κοινόχρηστες οδηγίες από εκείνες που αφορούν μόνο το Claude;#

Τα διαχωρίζω με αυτή την αρχή. Κοινόχρηστοι κανόνες που μπαίνουν στο AGENTS.md:

• Τι δεν πρέπει να αγγίζεται στον κώδικα. Οι κατάλογοι .env, node_modules, prisma/migrations (μόνο μέσω prisma migrate), .next/, .git/.
• Πώς ονομάζονται τα στοιχεία. Κλάδοι: feat/, fix/, chore/. Commits: προθέματα feat:, fix:, docs: μαζί με σύντομη περιγραφή. Αρχεία στοιχείων σε kebab-case.
• Εντολές δοκιμών/lint. npm run build, npm run lint, npm test. Ποια εντολή πρέπει να εκτελεστεί πριν από το git push.
• Αρχιτεκτονικές αρχές. Τι μπαίνει στο src/lib/, τι στο src/components/, πού βρίσκεται η επιχειρησιακή λογική και πού το περιβάλλον χρήστη.
• Ασφάλεια. Μην υποβάλλετε ποτέ μυστικά. Αποκτήστε πρόσβαση στην παραγωγική βάση δεδομένων μόνο μέσω του prod-psql. Αποκτήστε πρόσβαση στην παραγωγή μέσω SSH μόνο μέσω του ψευδωνύμου prod, όχι μέσω του root@IP.

Κανόνες ειδικά για το Claude που μπαίνουν στο CLAUDE.md (κάτω από το @AGENTS.md):

• Λειτουργία σχεδίου. Χρησιμοποιείτε τη λειτουργία σχεδίου για αλλαγές σε επικίνδυνους καταλόγους (για παράδειγμα, src/billing/).
• Επίπεδο προσπάθειας. Χρησιμοποιείτε --effort high για εργασίες αρχιτεκτονικής και medium για εργασίες ρουτίνας.
• Δεξιότητες. Ποιοι πράκτορες ΤΝ και ποιες δεξιότητες να εκτελούνται σε κάθε περίπτωση. Για παράδειγμα: «κατά την εργασία σε έναν οδηγό, εκτελέστε τη δεξιότητα build-masterskaya-guide».
• Μνήμη Claude. Τι να αποθηκεύεται στην αυτόματη μνήμη και τι στο CLAUDE.local.md. Για περισσότερα σχετικά με τη μνήμη του Claude, δείτε τον οδηγό για τη Μνήμη και το CLAUDE.md.
• Hooks. Αν το .claude/settings.json έχει ρυθμισμένα hooks, περιγράψτε στο CLAUDE.md τι κάνουν (τα Codex και Cursor δεν τα γνωρίζουν και δεν χρειάζεται να τα γνωρίζουν).
• Δεξιότητες και εντολές. Μια λίστα με τις εντολές καθέτου που χρησιμοποιώ συχνά (/init, /cd, /memory, /plan).

Το όριο δεν είναι πάντα σαφές. Για παράδειγμα, το «μην εκτελείτε ποτέ git push --force προς το main» είναι ξεκάθαρα κοινόχρηστο, επομένως μπαίνει στο AGENTS.md. Όμως το «όταν εκτελείτε git push προς κλάδο hot, χρησιμοποιήστε πρώτα τη λειτουργία σχεδίου» αφορά ειδικά το Claude Code και μπαίνει στο CLAUDE.md. Η δοκιμή είναι: «Αν αφαιρούσα αύριο το Claude Code και κρατούσα μόνο το Codex, θα εξακολουθούσε να ισχύει αυτός ο κανόνας;» Αν ναι, βάλτε τον στο AGENTS.md. Αν όχι, βάλτε τον στο CLAUDE.md.

Τι ανήκει στο AGENTS.md και τι στο CLAUDE.md ή στο .claude/rules;#

Αν οι κανόνες ξεπεράσουν τις 200 γραμμές, έχει έρθει η ώρα να τους διαχωρίσετε. Η τεκμηρίωση της Anthropic συνιστά στόχο 200 γραμμών ανά αρχείο, επειδή τα μεγάλα αρχεία CLAUDE.md αρχίζουν να χάνουν σιωπηρά την προσήλωση: το Claude φαίνεται να τα διαβάζει, αλλά ακολουθεί τις οδηγίες τους λιγότερο συχνά.

Μια δομή για μεγάλο έργο που λειτουργεί για μένα:

my-project/
├── AGENTS.md                    # 100-150 lines, shared
├── CLAUDE.md                    # 30-50 lines: @AGENTS.md + Claude-only
└── .claude/
    ├── CLAUDE.md                # alternative to root file, same file
    └── rules/
        ├── api.md               # with paths: ['src/api/**']
        ├── components.md        # with paths: ['src/components/**']
        ├── testing.md           # without paths, always active
        └── security.md          # without paths, always active

Κάθε αρχείο στο .claude/rules/ μπορεί να έχει frontmatter:

---
paths:
  - "src/api/**/*.ts"
---

# API rules
- Every endpoint validates input with zod
- Errors use the standard `{error, code}` format
- OpenAPI comments are required

Το Claude φορτώνει αυτούς τους κανόνες μόνο όταν εργάζεται με αρχεία που ταιριάζουν σε αυτό το μοτίβο. Αν αγγίξει το src/components/Button.tsx, οι κανόνες API δεν προστίθενται στο περιβάλλον. Με αυτόν τον τρόπο, το παράθυρο περιβάλλοντος χρησιμοποιείται μόνο για ό,τι είναι σχετικό. Ο κατάλογος .claude/rules/ λειτουργεί επίσης χωρίς CLAUDE.md: αν το έργο περιέχει μόνο AGENTS.md, οι κανόνες του φορτώνονται παράλληλα και δεν απενεργοποιούν την άμεση ανάγνωση του AGENTS.md.

Τα Cursor και Windsurf υποστηρίζουν την ίδια προσέγγιση μέσω των καταλόγων .cursor/rules/ και .windsurf/rules/. Το πρότυπο AGENTS.md μπορεί να παραπέμπει σε αυτούς τους καταλόγους, αλλά η σύνταξη μεταξύ εργαλείων δεν είναι ακόμα πλήρως σταθερή. Είναι ασφαλέστερο να κρατάτε τους κοινόχρηστους κανόνες στο AGENTS.md και να αντιγράφετε τους κανόνες με περιορισμό διαδρομής στα .claude/rules/ και .cursor/rules/ — αυτές είναι σπάνιες, ειδικές περιπτώσεις, όχι το μεγαλύτερο μέρος των κανόνων.

Χρήσιμες τοποθεσίες για το CLAUDE.md (από την ευρύτερη προς τη στενότερη):

Ένα παράδειγμα του ~/.claude/CLAUDE.md μπορεί να περιέχει δύο κανόνες: «απαντάτε στη γλώσσα που προτιμά ο χρήστης» και «γράφετε το Ailoot ακριβώς έτσι». Αυτοί οι κανόνες ισχύουν για κάθε έργο, επομένως δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνονται σε κάθε αποθετήριο.

Από αυτά τα τέσσερα επίπεδα, μόνο ένα CLAUDE.md επιπέδου έργου και το CLAUDE.local.md απενεργοποιούν την άμεση ανάγνωση του AGENTS.md. Ένα προσωπικό ~/.claude/CLAUDE.md και η διαχειριζόμενη πολιτική δεν την εμποδίζουν· το Claude Code τα διαβάζει παράλληλα με το AGENTS.md.

Τι πρέπει να κάνετε αν το AGENTS.md στο έργο σας είναι ήδη παρωχημένο;#

Στο έργο που περιέγραψα, είχα ένα AGENTS.md από τον Μάιο του 2025 — 180 γραμμές, πολλές παρωχημένες (ανέφερε τελικά σημεία Anthropic API που είχαν αλλάξει έκτοτε· παραδείγματα με σύνταξη claude --tools που δεν υπάρχει πια· και κανόνες για το ~/.claude/projects/ με παρωχημένη δομή).

Το σχέδιο που χρησιμοποίησα για την ενημέρωσή του:

1. Ελέγξτε το με το claude σε λειτουργία σχεδίου. Ανοίγω το αποθετήριο, εκτελώ claude --safe-mode και ζητώ: “Reread AGENTS.md and suggest a list of items that are outdated or repeated. Don’t edit it; list them only.” Σε δύο λεπτά, έλαβα μια λίστα με 23 στοιχεία προς έλεγχο.
2. Αφαιρέστε τα προφανώς παρωχημένα στοιχεία. Από τα 23 στοιχεία, τα 9 ήταν σαφώς παρωχημένα — σύνταξη εντολών, τελικά σημεία και ονόματα σημαιών. Διέγραψα αυτές τις γραμμές.
3. Συνδυάστε τα διπλότυπα. Άλλα 6 στοιχεία επαναλάμβαναν το ένα το άλλο με διαφορετική διατύπωση («μην κάνετε force-push», «μη χρησιμοποιείτε ποτέ --force», «αποφύγετε το git push -f»). Τα συνδύασα σε μία γραμμή.
4. Προσθέστε νέα στοιχεία. Πρόσθεσα όσα είχα παρατηρήσει ότι τα Claude/Codex έκαναν τακτικά λάθος τον τελευταίο μήνα, ακολουθώντας τον κανόνα «μία γραμμή ανά μοτίβο σφάλματος». Έτσι προέκυψαν 8 νέα στοιχεία.
5. Χρησιμοποιήστε υποπράκτορα για τελικό έλεγχο. Ζήτησα από το Claude να ελέγξει «αντιφάσεις, ασάφειες και διπλότυπα». Εντόπισε τρεις διατυπώσεις που μπορούσαν να γίνουν σαφέστερες. Τις διόρθωσα.

Μετά από μία ώρα, το AGENTS.md είχε 110 γραμμές, ήταν ενημερωμένο και γνώριζα προσωπικά κάθε γραμμή. Ήταν εύκολο να δημιουργήσω από αυτό ένα CLAUDE.md 30 γραμμών. Το Codex έγινε επίσης αισθητά πιο προσεκτικό με τις δοκιμές μετά από αυτό — υποψιάζομαι ότι ορισμένες από τις «παράξενες» αποφάσεις του προέρχονταν από παρωχημένες οδηγίες που ακολουθούσε καλοπροαίρετα.

Οι βασικές αρχές για ένα ζωντανό AGENTS.md:

• Κάθε κανόνας απαντά σε ένα επαναλαμβανόμενο λάθος. Αν δεν σκέφτηκα έναν κανόνα ούτε μία φορά μέσα στον μήνα, δεν υπάρχει λόγος να τον κρατήσω.
• Γράφετε κανόνες ως εντολές, όχι ως θεωρία. Το «Χρησιμοποιήστε δύο κενά» είναι κανόνας. Το «Το στιλ του κώδικα πρέπει να είναι προσεγμένο» δεν είναι.
• Οι συγκεκριμένες οδηγίες υπερισχύουν των γενικών. Το «Εκτελέστε npm run build πριν από το git push» είναι κανόνας. Το «Δοκιμάστε τις αλλαγές σας» δεν είναι.

Τι ΔΕΝ λειτουργεί καθόλου με αυτή τη ρύθμιση;#

Μερικά πράγματα που έμαθα με δύσκολο τρόπο κατά τη διάρκεια έξι μηνών εργασίας με αυτή τη ρύθμιση:

1. Η αυτόματη συμπλήρωση του Cursor δεν χρησιμοποιεί το AGENTS.md. Όταν το Cursor προτείνει τη συμπλήρωση μιας γραμμής στον επεξεργαστή, δεν διαβάζει το AGENTS.md σε πραγματικό χρόνο — λειτουργεί ξεχωριστή, γρήγορη μηχανή. Οι κανόνες στο AGENTS.md έχουν σημασία μόνο όταν υποβάλλετε αίτημα συνομιλίας μέσα στο Cursor. Αυτό σημαίνει ότι η γραφή του «μη χρησιμοποιείτε var, χρησιμοποιείτε const» στο AGENTS.md δεν επηρεάζει την αυτόματη συμπλήρωση· χρειάζεται να το ρυθμίσετε μέσω του ESLint ή των ρυθμίσεων TypeScript.

2. Τα hooks του Claude Code στο AGENTS.md δεν λειτουργούν για το Codex. Αν το .claude/settings.json έχει ρυθμισμένο ένα hook PreToolUse για να αποκλείει μια συγκεκριμένη ενέργεια, αυτή η πληροφορία είναι χρήσιμη μόνο για το Claude. Το Codex δεν γνωρίζει τα hooks· για εκείνο, αυτό σημαίνει ότι «το εργαλείο αποφασίζει μόνο του». Είναι λογικό να γράψετε το «μην κάνετε το X» στο AGENTS.md και το «υπάρχει ένα hook που αποκλείει φυσικά το X» στο CLAUDE.md, κάτω από την εισαγωγή.

3. Copilot και .github/copilot-instructions.md. Το GitHub Copilot διαβάζει το δικό του αρχείο και εξακολουθεί να μην διαβάζει πολύ καλά το AGENTS.md. Αν η ομάδα σας χρησιμοποιεί ενεργά το Copilot, προσθέστε είτε ξεχωριστό .github/copilot-instructions.md με συντομευμένη εκδοχή των κανόνων είτε χρησιμοποιήστε επεκτάσεις Copilot που γνωρίζουν το AGENTS.md. Αυτό αλλάζει γρήγορα, επομένως η εικόνα μπορεί να είναι διαφορετική σε τρεις έως έξι μήνες.

4. Το Git δεν παρακολουθεί έναν συμβολικό σύνδεσμο ως αλλαγή στο CLAUDE.md. Αν εκτελέσετε ln -s AGENTS.md CLAUDE.md και ενημερώσετε το AGENTS.md μία εβδομάδα αργότερα, το Git θα εμφανίσει διαφορά μόνο για το AGENTS.md. Αυτό είναι φυσιολογικό, αλλά ένας συνάδελφος που ελέγχει το PR μπορεί να μην καταλάβει ότι έχει ενημερωθεί και το CLAUDE.md (μέσω του συμβολικού συνδέσμου). Λύση: γράψτε ρητά στην περιγραφή του PR: «ενημερώθηκε το AGENTS.md· το Claude Code βλέπει το ίδιο αρχείο μέσω του συμβολικού συνδέσμου».

5. Οι βαθιές εισαγωγές είναι δύσκολο να αποσφαλματωθούν. Αν το AGENTS.md εισάγει το @docs/coding-style.md, το οποίο εισάγει το @docs/typescript.md, και κάποιος κανόνας συγκρούεται με άλλον, η αποσφαλμάτωση είναι δύσκολη. Περιορίζω τις εισαγωγές σε ένα επίπεδο (CLAUDE.md → AGENTS.md) και δεν τις εμφωλεύω περισσότερο. Η Anthropic παρέχει ένα hook InstructionsLoaded που καταγράφει ποια αρχεία φορτώθηκαν — χρήσιμο για την αποσφαλμάτωση πολυεπίπεδων ρυθμίσεων. Σημείωση: το hook ενεργοποιείται για AGENTS.md που περιλαμβάνεται μέσω εισαγωγής ή συμβολικού συνδέσμου, αλλά όχι για AGENTS.md που διαβάστηκε από μόνο του από το Claude Code.

Η πλήρης ρύθμιση vibe coding για ένα βράδυ: κλώνος ΤΝ + Δεύτερος Εγκέφαλος + μηχανική περιβάλλοντος.

Γνωρίστε το Ailoot.